การรอคอยเป็นเรื่องที่ทรมานจริงๆ ค่ะ  โดยเฉพาะการรอคอยใครซักคนที่ไม่มีวันรู้เลยว่า...เค้าจะกลับมาเมื่อไร....

               ผู้แต่งเพลงนี้  ( แอ๊ด คาราบาว) เคยบอกที่มาของเพลงนี้ว่า มองเห็นดอกไผ่กำลังบาน   ดอกไผ่บานเมื่อไรก็หมายความว่า ต้นไผ่ต้นนั้นกำลังจะตาย เหมือนกับคนที่กำลังรอ ....

                        ที่จะรอ...จนกว่าวันสุดท้ายจะมาถึง

ดอกไผ่บาน

ชายในฝัน เงาในน้ำ เหมือนเมฆลอยอยู่ในอากาศ
ดุจความรักที่ไม่เอื้อมอาจ แหวกสายธารไปใกล้ชิดเงา
เมฆบนฟ้าคอยตั้งเค้า เปลี่ยนรูปเงาไม่ยอมหยุดนิ่ง
ใจของคนไหวกว่าทุกสิ่ง เปรียบปอยเมฆผกผันเพียงชั่วยาม

ค่ำบางคืนไม่กล้าเมา แต่คืนนี้เราไม่เมาไม่ได้
เพราะความรักที่พลัดพรากไป ยากเกินใจจะตัดได้ลง
คงเป็นเพราะสวรรค์ไม่ส่ง นรกไม่สร้างรักจึงจางร้างใจ
เหลือแต่ตัวบาดรักท่วมกาย หล่นจมลงในสายธารที่สิ้นหวัง

* กิ่งไผ่ไหวเอน พัดเบนตามกระแสลม
ในราตรีที่ขื่นขม โต้สายลมเพียงลำพัง
น้ำค้างพร่างพรู คล้ายหยั่งรู้ความอ้างว้าง
ของราตรีที่เปราะบาง หยาดน้ำค้างต่างน้ำตา

ดอกไผ่บานพยานแห่งรัก บานเพื่อลาจาก เจ้าจงปล่อยวาง
ความเข้มแข็งจะคอยเข้าข้าง ความอ่อนแอจะต้องแพ้พ่าย
ดอกไผ่งามเบิกบานในใจ ยังเฝ้าเก็บไว้เพื่อใครคนนั้น
นานเท่าใดก็ไม่สำคัญ จะคอยเติมฝันถึงวันที่ดอกไผ่บาน

* นานเท่าใดก็ไม่สำคัญ จะคอยเติมฝันถึงวันที่ดอกไผ่บาน

ป.ล.ส่วนตัวแล้ว ไม่ได้กำลังรอใครค่ะ เพียงแค่เพลงนี้เป็นเพลงที่ชอบด้วยเนื้อหาและทำนองที่ซึ้งกินใจเอามาก ๆ ค่ะ