วันอาทิตย์ ที่ 27 กรกฎาคม 2551
อุดร ข้าพเจ้าจึงร้อง
Posted by
หทัยสินธุ
,
ผู้อ่าน : 116
, 18:29:02 น.
พิมพ์หน้านี้
|
1.ว่าจะไม่ร้อง...ว่าจะไม่ขัดข้องแล้วเพื่อนเอ๋ยว่าจะปล่อยให้ล่องไหลไปลับเลยอยากจะอยู่เฉยๆเช่นเคยมาไม่ใช่แล้ว อย่างนี้ไม่ใช่แล้วขยุ้มแก้วศรัทธามาเข่นฆ่าน้ำลายพ่นดังฝนไฟใส่ดวงตาเพื่อนเอ๋ยข้าคงต้องร้องตะโกน รู้ใช่ไหมกวีถือคือไฟไม่เคยโค่นหากท่านย่ำยุดิธรรมกระหน่ำโยนเพลงปากกาอันผาดโผนจะวาดลายยุให้ไทยฆ่าไทยทำได้ลงกำแพงแกร่งทรนงคงพับพ่ายใครอยู่ ใครไม่เห็น ใครเป็นตายเตรียมเถิดเพลงสุดท้ายให้ตัวเอง2.อุดร โอ้ ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 22 มิถุนายน 2551
สนธยา
Posted by
หทัยสินธุ
,
ผู้อ่าน : 86
, 19:11:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
สนธยาลาโรยแล้ว ใจข้าเอยประกายดาวขับแสงสุดท้ายรำพันอำลานภามืดมิดกลืนกินหัวใจข้าลงสู่ความอาลัยเกินบรรยายจอกสุราก็ว่างเปล่าสิ้นแล้วมิตรสหายของข้าต่างซบหน้าหลับไหลในความอาดูญสูญสิ้นเหลือเพียงข้าที่ยังเฝ้าเขี่ยขอบฟ้าอยู่ลำพังวันคืนของชีวิตดังการหมุนเคลื่อนไปของกาลจักรพรุ่งนี้จักปักหลักอยู่ที่ใดไม่อาจหยั่งเดาคะเนคนรักเก่ากับความเศร้าบางจังหวะเข้าปะทะขั้วอารมณ์อ่อนไหวชีวิตช่างกระไรหนอชีวิตปกปิดความฝันไว้กล....
|
วันพุธ ที่ 14 พฤษภาคม 2551
เพลงบ่าย ในเดือนพฤษภา
Posted by
หทัยสินธุ
,
ผู้อ่าน : 101
, 17:04:14 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ในยามครึ่งหลับครึงตื่นของยามบ่ายคลับคล้ายเห็นเธอในความฝันผูกดอกหางนกยูงที่เพิ่งบานในปีแรกไว้ที่ปอยผมฉันผิวปากเรียกลมให้สะบัดผมดำขลับนั้นให้ระบาย ในยามครึ่งหลับครึ่งตื่นแสงสวยสาดลอดพันธุ์ไม้เขียว ม่านบาหลีทอดรากอากาศพลิ้วดังม่านโมบายในยามหลับฉันฝันถึงคนรัก ในยามตื่นฉันรื้อความฝันมารำพันรำพึง เช่นกระไรชีวิตมรสุมผ่านพ้นให้เถาบวบได้ทรงตัวใหม่มรสุมพ้นใจให้ชีวิตคืนสู่ชีวิตต้านทานไหวได้อีกกี่อึดใจเช่นนั้นยา....
|
วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤษภาคม 2551
ลี้คิมฮวงกับลิ่มซีอิม
Posted by
หทัยสินธุ
,
ผู้อ่าน : 94
, 14:41:08 น.
พิมพ์หน้านี้
|
มีเพียงเธอเท่านั้นกระมังที่เขามิอาจกล่าวคำลาในตรอกโสโครกของมหานคร เขายังละล้าละลังต่อการมุ่งหน้ามีเพียงเธอเท่านั้นดอกที่เขาจะรำพึงรำพันถึงแม้ยามป่วยไข้ครู่ยามกรากกระชากวันคืนแห่งชีวิตให้ย่อยยับเขานั่งพับปัจจุบันอันยับเยินเพื่อบรรจงจัดวางลงยังหีบเก่าคร่ำขอ งวันวานวิถีบุรุษคือพลังฝีมือแลบุญคุณความแค้นที่หนักแน่นปานขุนเขาวิถีรักกลับแผ่วเบาแสนเศร้าดังกลีบหิมะยามคิมหันตฤดู มีเพียงเธอเท่านั้นที่เขาจะยังเฝ....
|
วันศุกร์ ที่ 9 พฤษภาคม 2551
จดหมายถึงวันวาน
Posted by
หทัยสินธุ
,
ผู้อ่าน : 85
, 11:46:15 น.
พิมพ์หน้านี้
|
จดหมายถึงวันวาน เมื่อคืนฉันฝันถึงเธอ ฉันมักจะฝันถึงเธอทุกครั้งที่หลับได้เต็มตา ฝนมีนาและแอมเฟตามีนสองเม็ดดูไม่เข้ากันเลยใช่ไหม แต่มันก็ช่วยฉันได้เสมอในวันที่ต้องการพักให้เต็มคืน ฉันฝันถึงเธอนะเมื่อคืน แม้จะไม่อาจจดจำลายละเอียดได้ทั้งหมด และดูพร่าเบลอมึนงง แต่ฉันก็มั่นใจว่าเป็นเธอ ทุกครั้งที่ฝันถึงเธอ ฉันมักจะเห็นถ้วยกาแฟใบนั้น ไม่เธอก็คงเป็นฉัน หรือไม่ก็ใครสักคน....
|