ฝันวัยเด็ก

.หลายๆคน คงจะมีความฝันในวัยเด็ก
ว่าถ้าตัวเองโตขึ้น จะเป็นอะไร

หมอ พยาบาล ตำรวจ ทหาร วิศวกร ฯลฯ

.ทั้งนี้ ทั้งนั้น ... อาจจะขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม
ครอบครัว ผู้ปกครอง ครูบาอาจารย์ ...

ผมจำได้ว่า คุณพ่อชอบพูดเสมอว่า
อยากให้ลูกชายสุดที่รัก เป็นหมอ

วิธีของท่านคือ ... พาผมไปหาหมอบ่อยๆ
หกล้ม คางแตก ... ก็หมอ
เป็นหวัด เจ็บคอ มีไข้ ... ก็หมอ

บางที มดกัด ... ก็หมอ
อิอิ ... อันนี้ ล้อเล่นนนนน!!

.แต่จริงๆแล้ว
ผมว่าความใฝ่ฝันของผมในวัยเด็ก
ก็คือ อยากเป็น ...กระเป๋ารถเมล์

.อย่าเพิ่งหัวเราะ ตกเก้าอี้เชียวนะ
อันนี้ เค้าพูดจริงๆ นะเออ!!

.ไม่รู้สิ ...
นั่งรถเมล์
นั่งอยู่นานพอสมควร

แล้วจู่ๆ ... นึกถึงสมัยเด็ก
ที่ผมเคยไปบอกคุณพ่อว่า ...

"คุณพ่อ ผมอยากเป็นกระเป๋ารถเมล์"

.ลองคิดดูสิครับ ... คุณพ่อผม คงจะอึ้งกิมกี่!!

.เหตุผลน่ะหรือ? ...
ผมพูดไป คงจะไม่มีคนเชื่อ!!

ผมชอบอยู่สามอย่าง ในการเป็น พกส.

อย่างแรก ... สามารถยืนบนรถเมล์โดยไม่ต้องจับราว
ผมว่า มันเป็นศาสตร์อันซับซ้อน ซ่อนเงื่อนมากๆ
ตอนเด็กๆ ผมเคยถาม พี่ พกส. คนหนึ่งว่า

"พี่ๆ เค้าสอนโต้คลื่นบนรถเมล์ที่ไหนอ่ะ?"
"ฝึกยากป่าวพี่?"

แต่สงสัย พี่ พกส. คงจะไม่ได้ยินผม
หรือคิดว่า ไอ้นี่ มันบ้า ...

.อย่างที่สอง ... กระบอกมหัศจรรย์
ทำนองเสียง ดุจดังเสียงจากสวรรค์
ความว่องไวในการฉีกตั๋ว ที่พลิ้วสุดๆ

ตอนเด็กๆ เวลาเห็นมันพะงาบๆ
ผมเคยสงสัยว่า มันมีปุ่มเปิดปิดตรงไหนบ้าง?

.และข้อสุดท้าย ...
ผมว่า มันดีตรงที่ว่า ...

กระเป๋ารถเมล์ เป็นคนเดียวที่ พขร. เชื่อฟัง

              ........อิอิ......

อยากเรียนให้จบเร็วๆนะแต่ไม่อยากทำงาน

ไม่อยากต้องตื่นแต่เช้ามาทำงานเย็นก็กลับไปนอน

ทำอยู่ซ้ำๆเดิมๆ มั่ยมีเวลาส่วนตัวเอาซะเลย

ต้องทำงานแข่งกับเวลา ต้องรับภาระหนักๆ

อยากกลับไปเป็นเด็กเช่นเดิม ไม่ต้องรับรู้ปํญหาใหญ่ๆ

ตื่นมาก็เรียน เล่น กิน เที่ยว นอน มั้ยต้องคิดอะไรมากมาย

มีแต่คนเอาอกเอาใจ ไม่ต้องถามคนอื่นว่าเป็นอะไร

ไม่ต้องกล่าวคำขอโทษ ไม่ต้องแคร์อะไรมากมาย

วันแต่วันก็แค่ทำให้ตัวเองมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

                  มันก็เท่านั้นเอง....เหนื่อยใจจัง