8 เมษายน 2550
วันนี้ตื่นแต่เช้าตรู่อีกแล้วเพราะต้องนั่งรถไฟรอบหกโมงเช้าจากเมือง Sion ไปยังเมือง Zermatt เมืองในหุบเขาเล็กๆที่เป็นเมืองในฝันของหลายๆคน เส้นทางที่ไป Zermatt บางช่วงต้องวิ่งผ่านเทือกเขาสูง บางช่วงรถไฟจะเลียบไปกับช่องเขาที่เป็นหุบเหวลึก มองเห็นธารน้ำเชี่ยวกรากอยู่เบื้องล่าง รถไฟรอบเช้านี้ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ พวกเราเลยวิ่งไปวิ่งมากันในโบกี้เป็นที่สนุกสนานเพราะเส้นทางที่รถไฟลัดเลาะไปทำให้บางครั้งทิวทัศน์ไปอยู่ทางซ้ายบ้างทางขวาบ้าง คนสวิสที่นั่งรถตู้เดียวกันคงนึกว่าพวกนี้ช่างบ้านนอกจริงๆ ไม่เคยเห็นภูเขาหรือยังไง สำหรับยอดเขาที่มีชื่อเสียงของเมือง Zermatt นี้คือยอด Matterhorn ลองนึกถึงโลโก้ของช๊อคโกแลตท๊อปโบโลน นั่นแหละครับ ยอดเขา Matterhorn ยอดเขาที่สูงถึง 4,478 เมตร แต่พวกเราจะไม่ได้ขึ้นไปที่ยอด Matterhorn แต่นั่งรถไฟสาย Gornergrat ขึ้นไปเพื่อชมยอด Matterhorn แทน

จากเมือง Zermatt แค่ข้ามถนนก็จะถึงสถานีรถไฟสาย Gornergrat ซึ่งจะพาเราไต่ขึ้นเทือกเขาสูงเสียดฟ้า โดยมียอด Matterhorn โผล่มาให้เห็นเป็นระยะๆ สำหรับยอด Matterhorn นี้เล่าลือกันนักว่าถ้าอากาศไม่ดีก็มีโอกาสสูงที่จะมองไม่เห็นด้วยมักโดยกลุ่มเมฆปกคลุม แต่โชคเป็นของเราที่ท้องฟ้าวันนี้แจ่มใสไร้เมฆมารบกวน เลยสามารถมองเห็นยอด Matterhorn ได้ชัดเจน

ขณะอยู่บนรถไฟ มองดูรอบๆข้างมีแต่คนที่มาเล่นสกีกันทั้งนั้น โดยระหว่างทางก็จะมีเส้นทางสกีเต็มไปหมด พอไปถึงยอดเลยสามารถเดินถ่ายรูปชมวิวได้สบายๆ เพราะคนอื่นลงไปเล่นสกีกันหมด พวกเราอยู่บนสถานี Gornergrat กันเกือบสองชั่วโมง ตอนแรกกะว่าจะลองเดินลงเขาซักหนึ่งสถานี โดยจากการสอบถามเจ้าหน้าที่เราต้องนั่งรถไฟลงไปสถานี Rotenboden แล้วค่อยเดินลงไปสถานีถัดไป แต่พอไปถึงก็เหลือบเห็นว่ามีรถเลื่อนให้เช่า ก็เลยต้องลองซะหน่อย ไม่ได้เล่นสกีได้เล่นรถเลื่อนก็ยังดี ตอนแรกนึกว่าจะง่ายๆ เพราะเห็นเด็กตัวเล็กๆก็ยังเล่นกัน แต่พอเล่นแล้วมันเสียวกว่าที่คิดเยอะ เพราะเส้นทางทั้งชันทั้งโค้ง สองสาวเราส่งเสียงกรี๊ดลั่นภูเขาจนคนที่เล่นสกีอยู่แถวนั้นหยุดมองกันหมด เส้นทาง 2.5 กิโลเมตรเราใช้เวลาไม่กี่นาที่ในการไปถึงเพราะรถเลื่อนวิ่งเร็วมากเมื่ออยู่บนหิมะ ต่างคนต่างแหกโค้งจนกลิ้งกันไปคนละทาง ที่จริงอยากเล่นต่อแต่เวลาเราไม่อำนวยเลยต้องบอกลา Matterhorn แล้วเดินทางลงไปยังเมือง Zermatt

เราเดินเที่ยวเมือง Zermatt ได้ซักพัก ก็ได้เวลาเดินทางต่อไปยัง Luzern เพราะวันนี้เราจะพักที่เมืองนี้กัน รถไฟออกจาก Zermatt ได้ไม่เท่าไหร่ก็วิ่งเข้าอุโมงค์ที่เจาะทะลุเทือกเขา แต่แล้วอยู่ๆรถไฟก็หยุด แล้วเสียงเครื่องก็เงียบลง ตามมาด้วยเสียงประกาศบางอย่างซึ่งเราเดากันว่าน่าจะมีปัญหาอะไรกับรถไฟแน่ๆ นึกอยู่ในใจว่าจะเสียทั้งทีทำไมต้องมาเสียในอุโมงค์ด้วย เกิดมีอะไรขึ้นก็ไม่ทีทางหนีพอดี หรือคิดอีกทางคือ จะลงไปเดินเล่นก็ลงไม่ได้ เรานั่งรออยู่เกือบครึ่งชั่วโมงกว่ารถไฟจะเคลื่อนที่ต่อไปผ่านเทือกเขาสูงเช่นเคย แต่ตอนนี้ต่างคนต่างหมดแรงกันแล้วเลยของีบเอาแรงกันก่อน รถไฟพาเราไปถึงเมือง Luzern เมืองใหญ่ริมทะเลสาบ ที่มีสัญลักษณ์ของเมืองคือสะพานไม้โบราณที่มีภาพเขียนสีประดับอยู่

กว่าจะถึงสถานีรถไฟ Luzern ก็เย็นแล้ว เราต่างแยกย้ายกันทำงาน บ้างไปเช็คตารางล่องเรือของพรุ่งนี้ บ้างเอากระเป๋าไปฝาก บ้างเช็ครถสำหรับพรุ่งนี้ ทุกอย่างต้องทำเวลาเพราะเดี๋ยวเราจะเดินเที่ยวกันต่ออีก หลังจากรวมพลกันเรียบร้อย จุดหมายสำหรับเย็นนี้คือแนวกำแพงเมือง Luzern ที่ว่ากันว่าเป็นจุดที่สามารถมองเห็นตัวเมือง Luzern ได้ชัดเจน ยิ่งเวลาใกล้พระอาทิตย์ตกดินแล้ว ภาพของเมืองริมทะเลสาบให้ความรู้สึกสงบจนบอกไม่ถูก แต่กว่าจะขึ้นไปถึงหอคอยของแนวกำแพงเมืองก็เกือบต้องคลานขึ้นไปแล้ว

ลงมาจากกำแพงเมือง สมาชิกของเรายังไม่หมดพลัง เลยต่อกันอีกที่ คืออนุสาวรีย์ Loewendenkmal เป็นรูปสลักหินรูปสิงโตที่ใบหน้าบ่งบอกถึงความโศกเศร้า อนุสาวรีย์แห่งนี้ที่สร้างเพื่อไว้อาลัยให้กับทหารรับจ้างชาวสวิสที่เสียชีวิตระหว่างการปฏิวัติที่ฝรั่งเศส กว่าที่เราจะเดินไปถึงก็เกือบสองทุ่มแล้ว แต่ยังดีที่ว่าช่วงนี้กว่าจะมืดก็สองทุ่มกว่าๆ เลยยังเดินเที่ยวได้ปกติ วันนี้ที่อนุสาวรีย์มีคนมาเยือนกันประปราย ถ่ายรูปกันเล็กน้อยเสร็จแล้วก็เริ่มรู้สึกว่าท้องใส้เรียกร้อง เพราะยังไม่ได้กินอะไรเลย ข้าวเที่ยงก็มีแค่ขนมปังค้างคืนแข็งๆ ที่เหลือจากเมื่อวาน

พอฟ้าเริ่มมืดอากาศก็เริ่มเย็นยะเยือก เราเดินหาอะไรกินเป็นชั่วโมงแต่ก็ไม่ได้ข้อสรุปด้วยว่างบประมาณจำกัด เราเดินกันจนร้านอาหารต่างๆเริ่มปิด สุดท้ายก็ต้องมาลงที่เคบับ อาหารตุรกีที่คล้ายๆแซนวิท มีใส้เป็นไก่ย่างฝานเป็นแผ่นๆ กับผักสดต่างๆ สภาพตอนนั้นเรียกว่าโทรมกันสุดๆ เพราะตะลอนเที่ยวกันมาแต่เช้าตรู่ ข้าวปลาก็ไม่ค่อยได้กินกันซะเท่าไหร่