พิมพ์หน้านี้
![]() แดดเปลี่ยนอารมณ์ เปลี่ยนลำแสงตกกระทบ เมฆเทากลับขาวขลิบทอง วาดผ่านกาลเวลา ตะวันเคลื่อนคล้อย ไอร้อนลอยล่อง ลมเย็นหวนคืน สนธยา แล้ว สนธยา เปิดม่านทิวา ปรากฏเป็นเมือง แห่งบทเพลงสีน้ำทะเล ฟื้นกาย หลังแสงสุดท้ายแห่งดวงตะวัน แมลงเมืองกรีดปีก กลั่นน้ำตาเป็นน้ำค้าง ขณะลังเล เพราะฟ้าเริ่มเปลี่ยน และหัวใจยังไม่สมปรารถนา ทุกสรรพสิ่งเลื่อนไหล ไปรวมอยู่ในขวดแก้วแห่งรติกาล จดล้นปรี่ |
| << | กันยายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||