นักศึกษามธ.ครึ่งร้อยชีวิต ประสานเสียงบทเพลงที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นวันชาติไทย ให้ดึงกึกก้องขึ้นอีกครั้ง เพลงนี้มีเนื้อหาเชิดชูการปฎิวัติเมื่อวันที่  24 มิ.ย.2475 เชื่อว่าวันนี้หาฟังยากมาก

              เร็วๆนี้โอกาสไปร่วมงานสัมนาเรื่อง "100 ปีปริทัศน์ : รัฐธรรมนูญและกบฎปฎิวัติรัฐประหาร - การเมืองสยามประเทศไทยสมัยใหม่พ.ศ.2454-2550"

มี อ.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เป็น นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์การเมือง เป็นโต้โผใหญ่

งานนี้นับว่าเป็นการรวมนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ จากหลากสถาบันเอาไว้มากที่สุดในรอบอะไรดี ไม่รู้สิ จะรอบอะไรก็ช่างมันเหอะแค่รู้ว่านานแน่ๆ

ที่เห็นๆก็มี นิธิ เอียวศรีวงศ์ เกษียร เตชะพีระ ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์ ฐิตินันท์ พงษ์สุทธิรักษ์ วีระ สมบูรณ์ สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ สุชาติ สวัสดิ์ศรี วิทยา สุจริตธนารักษ์ สุรชาติ บำรุงสุขชาตรี ประกิตนนทการ แถมยังมีนักกฎหมาย อย่าง กิตติศักดิ์ ปรกติ สมชาย ปรีชาศิลปกุล มาร่วมวงด้วย

นี่ถ้าไม่ใช่ feel แบบ อ.ชาญวิทย์ จะมีเวทียังงี้รึป่าวไม่รู้สิ

ผู้เข้าร่วมฟังการสัมนาตั้งใจฟังอย่างสนใจ มากหน้าหลายตาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่จนถึงวัย "แอ๊บแบ๊ว"

เวทีเสวนามี 2 วัน ตั้งแต่เช้าวันเสาร์ถึงเย็นวันอาทิตย์  แต่ละหัวข้อล้วนอัดแน่นไปด้วยเนื้อหาไม่ว่าจะเป็นการวิเคราะห์บทบาทของกองทัพไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

จริงๆแล้วมีนักวิชาการหลายคนวิเคราะห์ไว้ดีมากๆ แต่ขอยกมุมมองของ “ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์” นักวิชาการจากม.รังสิต ละกัน

เพราะพี่ท่านวิเคราะห์ความเหมือน-ความต่าง ของการปฎิวัติรัฐประหาร ในประวัติศาสตร์ไทย ด้วยสายตาขบขัน แต่ซ่อนนัยยะที่น่าคิดต่อไปน้อย

โดยบอกว่า การยึดอำนาจของทหารในอดีตนั้นเกิดจากทหารหนุ่มรุ่น “ยังเตริ์ก” สมัย กบฎรศ.130 ผู้นำในการก่อการที่อายุน้อยที่สุดเป็นทหารอายุ 19 ปี ส่วนที่อายุมากที่สุดแค่ 25 ปี

ต่อมา “คณะราษฎร”  ผู้นำในการปฎิวัติ 2475 อายุมากสุด 32 ปี คือจอมพลป.พิบูลสงคราม ส่วน ปรีดี พนมยงค์ อายุ 32 ปีเท่านั้น

แต่ถัดจากนั้นมา 75 ปี คือ 2550 ผู้นำการรัฐประหาร อายุ 59 ปี เป็นวัยที่รอเกษียณเพื่อเลี้ยงหลานอยู่บ้าน

ฟังแล้วก็มานั่งคิดโดยเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของมนุษย์ทั่วๆไป รู้สึกว่าคนแต่ละช่วงวัยจะมีความแตกต่างกันทั้งในเรื่องอารมณ์ ความรู้สึก ความทะยานอยากและความสงบ

ประมาณว่า คนหนุ่มสาวมักจะมีความร้อนแรงและมุ่งมั่นที่จะทำความใฝ่ฝันของตัวให้สำเร็จ ไม่ว่าอุปสรรคข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ไม่หวั่น ก็จะเดินดุ่ยๆไปอย่างนั้น ใครห้ามก็ไม่ค่อยฟัง ใครสั่งก็ไม่ได้

ส่วนประเภท ที่เข้าสู่วัยขิงแก่ แบบเฉียดเกษียณแล้ว มักจะอยู่นิ่งๆ  ไม่หวือหวา ไม่ทะยานอยากในความสำเร็จอะไรอีกแล้ว ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าถ้ามีชีวิตอยู่จนถึงป่านนั้นแล้วน่าจะมีความสำเร็จแล้ว แต่ในกรณีถ้ายังไม่สำเร็จส่วนใหญ่ก็จะน้อมรับกับโชคชะตาและทนอยู่แบบไม่สำเร็จต่อไป แต่จะประคองสิ่งที่มีอยู่ให้ดีที่สุดจนถึงวันตาย จะมีน้อยมากที่ไฟการต่อสู้ยังลุกโชน แม้รู้ว่าพรุ่งนี้จะเกษียณอายุราชการ

เมื่อคิดสะระตะแล้วก็ถามกับตัวเองว่า การรัฐประหาร 19 กันยานั้น เกิดจากความใฝ่ฝันของ “บิ๊กบัง” ที่อยู่ในตำแหน่งสูงสุดของกองทัพบกไทยและกำลังจะเกษียณอีก 1 ปีข้างหน้า ใช่แล้วละหรือ

“บิ๊กบัง” อยากจะเสี่ยงตายยอมพลีกายเป็น “กบฎ” เพราะต้องการโค่นล้ม ผู้นำที่ประชาชนจำนวนหนึ่งเรียกว่า “ทรราช” ด้วยใจบริสุทธิ์จริงๆหรือ ท่านต้องการกู้สถานการณ์ประเทศชาติออกจากวิกฤตจริงๆหรือ

ถ้าท่านมีความใฝ่ฝันเห็นสังคมที่ดีจริงๆ แล้วทำไมตลอด 59 ปีในชีวิตของท่าน พวกเราไม่เคยเห็นน้ำเสียงหรือ ท่าทีดังว่านั้นเลย

ขอบคุณ อ.ชาญวิทย์ ที่ทุ่มเทเรี่ยวแรงสร้างห้องเรียนประวัติศาสตร์ ขนาดใหญ่ให้ประชาชน ได้เรียนรู้!!!

                                                      /-/-/-/-/