เดี๋ยวนี้ เรียกว่าเป็นกิจวัตรของผมก็ว่าได้ เมื่อตื่นลืมตาขึ้นมาในเช้าตรู่ หรือบางทีสะลึมสะลือ ก็จะต้องเอื้อมมือไปกดรีโมตโทรทัศน์ ไม่ต้องบังคับนิ้วให้ไปกดช่องไหน เลขอะไรหรอก กดไปเหอะ ช่องไหนก็ได้ เพราะผมรู้ดีว่าทุกช่องจะมีคนมานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ให้ผมฟัง ทีละฉบับๆ ไปเรื่อยๆ

            นอนฟังไป หลับๆตื่นๆ ก็เพลินดี พิธีกรชายหญิง หน้าตาจิ้มลิ้ม บางทีก็ดูดุดัน   เจื้อยแจ้วเล่าเรื่องราวข่าวคราวที่เกิดขึ้นมาวันวาน วิเคราะห์เจาะลึกกันแบบถึงพริกถึงขิง ถึงลูกถึงคน จนจินตนาการตามไปได้ ราวกับว่าไปประสบเหตุการณ์มาด้วยตัวเอง  แต่ก็ดีล่ะ สำหรับชีวิตนักข่าวอย่างผม มันก็สะดวกดี รู้สึกเหมือนเป็นผู้บริหารบริษัทที่มีเลขาฯมาบรี๊ฟประเด็นข่าวให้ฟังทุกเช้า

            แต่ไอ้ด้วยความเป็นนักข่าวนี่แหล่ะ ทำให้รู้สึกหงุดหงิด เพราะบางข่าวที่กรอกหูผมอยู่นั้น เป็นข่าวที่ผมเขียนเองกับมือ สัมภาษณ์มาเองจะจะ คุยมาเองกับแหล่งข่าว แต่พ่อนักเล่าข่าวหยิบไปขยี้ซะเป็นคุ้งเป็นแควอย่างนั้นเล่า  ผมเหมือนรู้สึกกำลังถูก “สวมรอย” ยังไงก็ไม่ทราบแฮะ เพราะฟังอยู่ตั้งนานสองนานพี่แกก็ไม่เห็นบอกสักคำว่าไอ้เรื่องที่เล่าอย่างเมามันอยู่นั่น อ่านมาจาก "หนังสือพิมพ์"

นี่ถ้าผมไม่ได้เป็นคนเขียนข่าวนั้น ก็คงคิดว่าพี่เขาเป็นคนทำข่าวนี้เองเลยหล่ะ ก็คงจะยกย่องในความเก่งกาจเหมือนประชาชน อุ๊ยไม่ใช่สิ เค้าเรียกว่า “ครอบครัวข่าว” ทั่วไป

ทั้งที่หนังสือพิมพ์กองอยู่บนโต๊ะ บางทีก็ก้มอ่านกันเห็นๆ แต่ก็ยืนยันว่าจะไม่ยอมปริปากว่าข่าวที่เล่าไปมาจากหนังสือพิมพ์

โดยเฉพาะรายการ “เรื่องเล่าเช้านี้” แต่ก่อนแต่ไรก็เห็นให้เกียรติหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับนั้น ฉบับนี้ ขึ้นมาโชว์  แล้วก็เล่าข่าวไปตามนั้น แต่หลังๆไม่มี สงสัยจะพยายามจะบอกโลกใบนี้ว่า “กู” เป็นเจ้าของข่าวทุกข่าวของประเทศนี้ ไปเรียบร้อยแล้ว

นักข่าวทุกๆคนในประเทศนี้ ต้องทำข่าวป้อนผม เพื่อให้ผมเล่าให้ “ครอบครัวข่าว” ของผมฟังทุกเช้า  ฮ่าๆๆๆ(เหมือนคนบ้ามั้ย)

จริงๆแล้ว ผมคิดว่าคนทำหนังสือพิมพ์ไม่ได้กังวลมากเท่าไหร่ ว่าคุณจะอ้างแหล่งในการเล่าข่าวหรือไม่

หรือคุณจะเดินเหยียบบนกองหนังสือพิมพ์ที่ราคารวมกันไม่ถึงร้อยบาท เพื่อที่จะโกยรายได้มหาศาลเข้าตัว  มันก็เป็นเรื่องของคุณ 

เพราะหนังสือพิมพ์เป็นสื่อสาธารณะอยู่แล้ว ใครๆก็อ่านได้  ดีซะอีกยิ่งคุณอ่านเยอะๆจะได้เพิ่มปริมาณคนเสพข่าวให้เยอะมากขึ้น

เพียงแต่เห็นใจว่าไม่รู้สึกเหนื่อยกันบ้างหรือ ที่ต้องทำตัวเป็นผู้รู้ ผู้ทรงภูมิ  ทั้งๆที่คุณไม่ใช่ผู้ผลิตข่าวแล้ว คุณไม่ใช่กรรมกรข่าว อีกแล้ว

จะเรียกว่าอะไรดี "นายทุนข่าว" หรือ "พ่อค้า(คนกลาง)ข่าว" ถึงจะเหมาะกว่ากันอ่ะ!!!   

                                                /-/-/