อยากเล่าประสบการณ์ผีๆๆ ในวัดให้ฟังกัน

ตอนผมได้บวชเณรที่วัดดังกลางกรุงเทพ(บวชภาคฤดูร้อน)ซึ่งจริงๆ มันเป็นของทาง รร. อื่นๆ ทั้ง รร. เด็กดี และเด็กไม่ดี (พ่อผมขอเจ้าอาวาธให้รับไปบวชด้วยเพราะพี่ก็บวชที่นี้และนี้ป้าก็มาตายกระทันหันเลยอยากให้บวชที่นี้ตอนนี้มันบรรจบว่าพรุ่งนี้เค้าบวชนาคกันพอดีเลยโดนจับอยู่วัดเลยวันนั้น) มันเป็นความซวยหรืออย่างไรมิทราบได้ ผมเกิดไปบวชพร้อมกับพวกที่มาจาก รร. คู่อริที่เพิ่งยกพวกมาตี รร.ผม พอวันที่โกนหัวบวชนาค ก็เอาเลยครับมาล้อมกันเต็มถามโน้นถามนี้กันใหญ่ จนคนในกลุ่มนั้นก็บอก "เด็กมันคงไม่เกี่ยว" เพราะตอนนั้นผมเพิ่ง ม. 1 พวกเค้าทะเลาะกับพวก ม.ปลาย เลยรอดตัว แล้วพี่คนนี้ที่มาห้ามก็เลยเล่าเรื่องให้ผมฟังว่าทำไมถึงโกรธจนต้องยกพวกมาตี รร.ผม "ก็รุ่นพี่ของมึงมาฟันหลังกูหน้า รร.เลย แล้ว รร. กูก็ส่งเด็กที่มีเรื่องครั้งที่ไปตี รร.มึง มาบวชที่นี้" ผมเลยเข้าใจเลยเพราะเค้าโชว์แผลที่หลังให้ดูด้วยเป็นทางยาวน่ากลัวมาตอนโดนคงล้มทั้งยืนแน่ๆ

หลังจากนั้นพวกเค้าก็ตอนรับผมอย่างดีไม่มีทะเลาะและให้เกียรติผมอย่างดี พลอยให้ รร เด็กดีอื่นๆ เข้าหาผมกันใหญ่ เป็นเพราะว่าตอนนั้นผมไม่กลัวกลุ่มพวกนั้นที่เข้ามาล้อมเลย (ถึงบอกว่า รร เด็กดีนะ แต่ก็มีตัวร้ายเหมือนกันเห็นเค้าบอกว่าคนนี้ร้ายมากเคยเอาไม้เสียบลูกชิ้นทิ้มตาคนมาแล้ว แต่พอมาอยู่กับผม เค้าก็พูดจาดีทันดี โดยปรกติเด็กใน รร เค้ากลัวเค้ามาก)

เกริ่นมาซะยาวยังมิได้เข้าเรื่องเลย งั้นขอเข้าเรื่องเลยละกันหลังจากทำความรู้จังเพื่อนต่างๆ ที่บวชด้วยกัน เป็นเวลาร่วมอาทิตย์แล้ว เราก็ได้ข่าวที่น่ากลัวเกิดขึ้นคือ ตึกที่เรานอนนั้นด้านบนเป็นชั้นดาดฟ้าที่ตกแต่งอย่างดีมีหลังคาคุม เค้าบอกต่อๆกัยว่า มีผี มีคนเจอหลอกกันมาก

คราวนี้ก็มันซิครับแอบเล่นผีถ้วยแก้วกันมาหลายคืน คนปากดีว่าไม่กลัวผีก็เยอะ คราวนี้มีที่พิสูจน์ความกล้าท้าเดินขึ้นๆไปดู ไม่มีทีมเณรจาก รร ไหนกล้าเปิดประตูขึ้นไปดูจริงๆซักที สถานการณ์ตอนนั้นคือเณรเกือบ 50 องค์ ขึ้นไปดูที่ละทีมไปแออัดยัดเยียดกันที่บรรไดชั้นดาดฟ้าแต่ละทีมก็ไม่มีทีมไหนกล้าเปิดประตูจริงๆแค่จับประตูเพื่อนก็วิ่งกระเจิงกันแล้ว  กลุ่มผมไปทีหลังโอ๊ยยแม่เจ้าเด็กทีมากับทีมผมขี้กล้วยิ่งกว่าแค่เห็นคนวิ่งหนีมันก็ไม่ยอมไปต่อกันหมดแล้ว......

ด้วยความสงสัยที่ยังมีอยู่ในใจผมตลอดทั้งคืนผมนอนไม่หลับจนต้องแอบย่องขึ้นไปตอนตี 2 บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดมีเพียงเสียงกรนจากห้องนอนต่างๆๆ หมาเห่าหอนกันระงม บรรยากาศได้ที่ผมเดินขึ้นบรรไดที่ปรกติมันสั้นแสนแต่วันนี้กว่าจะเดินขึ้นไปถึงประตูมันช่างยากเย็น ครั้นเมื่อถึงประตูแล้วผมก็เปิดประตูนั้นทันที ที่ประตูเปิดออก สิ่งแรกที่ผมเห็นคือเงาตระคุ้มๆที่มีจุดสีแดงวาบๆนับไม่ถ้วนกำลังปรี่กันเข้ามา

เสียงจากเงานั้นดังขึ้น "เฮ้ย!!!! ไม่ต้องตกใจ ไอ้เด็ก สศม ที่มาบวชคนเดียวไง" เสียง เฮ จากเงาก็ดังขึ้นพร้อมกับคำถามขึ้นมาทำไม ผมก็ตอบโดยไม่กลัวอีกแล้วเพราะนี้มันคนชัดๆๆ "ขึ้นมาดูผีเห็นเค้าบอกมีแต่ไม่มีใครกล้าขึ้นมาดูเลยอยากรู้ด้วยตนเอง" คนพวกนั้นบอกพูดเบาๆ พวกกู "รร......(เด็กไม่ดี) ไง ผีไม่มีหรอกกูปล่อยข่าวเพื่อหลอกไม่ให้ใครขึ้นมาตอนกลางคืนเพราะพวกกูจะสูบบุหรี่ และขอให้เก็บเป็นความลับด้วย" ผมก็เลยพูดว่า "เอ้าแล้วกันอุตส่าห์อดหลับอดนอน" พวกนั้นฮาแตกดังลั่นจนพวกข้างล่างได้ยิน เหอๆ แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าขึ้นมาเพราะกลัวว่าเป็นเสียงหัวเราะของผี

ผมได้แต่เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับตลอดมา....(จริงๆเล่ามาหลายที่แล้ว เพื่อนฮาแตกกันใหญ่เลย มันฮาตั้งแต่ไปบวชกันพวก รร.อริแล้ว)

ก็แล้วแต่คนแล้วแต่ความคิดนะครับ

ผมยังคงหาเวลาที่มีโอกาสพิสูจน์เรื่องนี้อยู่เรื่อยๆๆ
แม้ยังไม่เจอก็ยังไม่ท้อถ้ามีโอกาสนะไม่ใช่พวกชอบลองขนาดตั้งกลุ่มไม่ดูบ้านร้างยังไม่เคยยังกลัวโจรอยู่