"ปัญหาวันนี้เกิดจากเงิน" กำจัดระบบเงินคือการถอดถอนปัญหาที่ถาวร

เราตื่นกับเงินตรามากเกินไปความจริงเงินตราเป็นแค่สัญญาลักษณ์ที่ใช้ในการแลกกเปลี่ยน และถือครอง

ของจริงมันคือปัจจัย 4  ถ้าเรามีครบก็ไม่ตายดำรงชีวิตได้ นอกนั้นลวงตา

เราเอาระบบ currency มาใช้ในบ้านเมืองเพื่ออาศัยความโลภของคนขับเคลื่อนประเทศ

แต่จริยธรรมของคนภายในประเทศของเราก็น้อยลงตามอัตราส่วนเท่าทวี เป็นผลให้เกิดเหตุด้านลบมากมายในสังคม

ยิ่งปล่อยเวลาผ่านไปยิ่งมีแต่จะแย่ลงทุกที

ทั้งที่จริงประเทศเรามีจุดแข็งด้านทรัพยากรที่เหนือกว่าหลายประเทศ แต่กับถูกระบบที่กล่าวมานี้บังตาจนทำให้เราผูกขาดชีวิตกับอำนาจเงินจนกลายเป็นจุดอ่อนให้ต่างชาติกดขี่ และนำมาใช้เป็นเครื่องมือทำลายบ้านเมืองดั่งตอน ปี2540 ที่ไทยเจอ ฟองสบู่แตก ล้วนเกิดจากอิทธิพลค่าเงินตัวเดียวเท่านั้น หยั่งผลให้เกิดการฆ่าตัวตายเพราะไม่สามารถหาเงินมาชดใช้หนี้ได้หมด.............. ปัญหาอย่างนี้มันสมเหตุผลแห่งการที่คนต้องฆ่าตัวตายแล้วหรือ?????

ปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาค่าเงิน ปัญหาปากท้อง จะไม่เกิด

อีกทั้งปัญหาโจรผู้ร้าย ปัญหาเด็กใจแตก ปัญหาฆ่าตัวตาย ปัญหาสังคมด้านอื่นๆ จะลดน้อยลงอย่างไม่น่าเชื่อ

ถ้าใช้หลักการดังต่อไปนี้

1. หลักการถอดถอน คือ ถอดถอนระบบเงินตรา (Currency) ออกจากระบบ

2. หลักการย้อนคืน คือการคืนกับไปสู่การใช้ brother trade (ใช้ของแลกของ)

3. หลักการรร่วมกลุ่ม คือ การจับมือร่วมกับประเทศที่มีความคิดเห็นคล้ายคลึงกัน จัดตั้งกลุ่มประเทศที่ใช้เพียงการแลกเปลี่ยนสินค้ากับสินค้า

4. หลักการค่ากำหนด คือ เมื่อมีหลายประเทศมาเป็นสมาชิกเราก็จัดตั้งตลาดกลางกำหนดมูลค่าของสินค้าแต่ละอย่างเพื่อใช้ในการแลกเปลี่ยนผ่านทางการประชุมและเป็นที่ยอมรับในประเทศสมาชิกแล้ว

แต่สิ่งที่สำคัญคือการทำอย่างทันที่ทันใดอย่าให้ตั้งตัวได้หรือข่าวรั่วไหล เพราะไม่งั้นอาจเกิดแรงต่อต้านจากกลุ่มผู้ที่เสียผลประโยชน์ คือ กลุ่มผู้ถือครองเงินตราไว้จำนวนมาก คนเหล่านั้นย่อมไม่พอใจและจะก่อกวนให้เกิดความวุ่นวายได้

ปัญหาที่จะเกิดขึ้นหลักผ่านมาตราการนี้

1. การต่อต้านจากกลุ่มผุ้เสียผลประโยชน์

2. ความไม่เคยชินและการเทียบมูลค่าทำไห้เกิดความล้าช้าในการแลกเปลี่ยน

3. ประชาชนบางส่วนไม่มีสินค้าที่เป็นที่พอใจของอีกฝ่าย จึงทำให้ไม่สามารถได้ในสินค้าที่ตนเองต้องการได้

4. การที่ไม่ได้สินค้าที่ตนต้องการนำมาซึ่งปัญหาการปล้นแย่งชิง

การแก้ไข

1. การต่อต้านยอมต้องเกิดขึ้นเสมอในทุกกลุ่มสังคม เพียงแต่เราจะต้องบังคับใช้ให้เข้มงวดและจริงจัง แม้นต้องเสียเลือดเนื้อบ้างก็จำเป็น ในระยะเริ่มแรกจะมีแต่ข้อเสียให้เห็นกัน แต่เมื่อประชาชนเคยชินกับระบบ ทุกอย่างเข้ารูปเข้ารอย เมื่อเวลาผ่านไปคนเหล่านั้นจะได้เห็นข้อดี และเลิกต่อต้านไปเอง มันจำเป็นต้องใช้เวลาพอสมควร การเข้มงวดจริงจัง หมายถึง การควบคุมการใช้เงินตราในการแลกเปลี่ยนสินค้าสำคัญในการดำรงชีวิต เมื่อสิ่งที่สำคัญในการดำรงชีวิตมิอาจแลกมาด้วยเงินตรา เพื่อการดำรงชีวิตทำให้คนที่ต่อต้านต้องยอมมาใช้ระบบนี้พอผ่านไปความเคยชินเริ่มปรากฎ ระบบเงินตราจะถูกลืมเลือนไปจากสังคมได้เอง

2. เวลาจะทำให้เกิดความเคยชินได้เอง ส่วนมูลค่าจำเป็นต้องใช้บุคลากรจำนวนมากในการกำหนดมูลค่าและทำวิจัยทั้งยังต้องมีการเผยแพร่ข้อมูลด้านมูลค่าสินค้าประจำวันให้ทั่วถึง

3. การกำหนดมูลค่าที่ชัดเจนและเป็นธรรม ทำให้สินค้าทุกชนิดสามารถทำการแลกเปลี่ยนกันได้ จำเป็นต้องมีหน่วยงานกลางในการรวบรวมสินค้าที่มีผู้นำเสนอแลกเปลี่ยน และมี link เชื่อมโยงให้ครอบคลุมทั้งภายในและภายนอกประเทศเหมือนดั่งเป็นตลาดเดียวกัน การแยกสอนค้าที่มีอายุสั้นออกมาเป็นสินค้าที่ต้องรีบส่งมอบจึงเป็นเรื่องสำคัญ

4. ถ้าเกิดตลาดรวมมีการแลกเปลี่ยนที่ชัดเจนรวดเร็วแล้วเรื่องสินค้าที่ต้องการไม่สามารถแลกได้นั้นก็ย่อมเกิดน้อยมาก ปัญหาการแย่งชิงกันจึงเป็นปัญหาที่น้อยมาก ยิ่งถ้าเทียบกับปัจจุบันที่ใช้ระบบ currency

นาย พงศกร ลิ่มไพบูลย์