2.
          ตามข้อมูล "แม่น้ำโขง"มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านมณฑลชิงไห่ ประเทศจีน และบริเวณที่ราบสูงธิเบต ไหลลงสู่ทะเลจีนใต้ ผ่านประเทศจีน ส.ป.ป.ลาว พม่า ไทย กัมพูชา และเวียดนาม มีความยาวทั้งหมด 4,880 กิโลเมตร  เป็นความยาวในประเทศจีน 2,130 กิโลเมตร ช่วงที่แม่น้ำไหลผ่านประเทศจีนมีชื่อเรียกว่า "แม่น้ำหลานชางเจียง" หรือ" แม่น้ำล้านช้าง" และเมื่อไหลผ่านเข้าเขตพม่าและลาว เรียกว่า "แม่น้ำโขง" ยังเป็นเส้นเขตแดนระหว่างไทยกับลาวด้วย

           ลักษณะสำคัญของแม่น้ำโขงคือ มีตลิ่งที่สูงชันมากทั้งสองฝั่ง ไหลเลี้ยวเลาะไปตามไหล่เขา กระแสน้ำจะไหลจากทางเหนือลงสู่ทางใต้ตลอดทั้งปี ระดับน้ำในฤดูฝนกับฤดูแล้งจะมีความแตกต่างกันอย่างมาก ความเร็วของกระแสน้ำขึ้นอยู่กับแต่ละฤดูกาล ดินในแม่น้ำโขงเป็นดินทราย มีเกาะแก่งน้อยใหญ่จำนวนมากเรียงรายตลอดแม่น้ำทำให้ได้รับการขนานนามว่า แม่น้ำดานูบแห่งเอเซีย

        สภาพดังกล่าวกัปตันเรือต้องใช้ความชำนาญในการบังคับหลบหลีกเกาะแก่ง เพื่อให้เกิดการเฉี่ยวชน ซึ่งไกด์จะอำเราหรือเปล่าไม่ทราบ บอกว่ากัปตันต้องชั้นเซียน เพราะเรือไม่มีเรดาร์ ใช้เพียงไม้ไผ่ยาวๆที่ใช้เกี่ยวสวะที่ปักไว้บริเวณหัวเรือเป็นแนวเข็มทิศ ส่วนการจะไปขอข้องใจก็สื่อสารกันคนละภาษา ใครเชี่ยวชาญช่วยเพิ่มรอยหยักในสมองให้ทีจะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง

      ตลอดเส้นทางจึงโคลงไปมา เสมือนนั่งรถ ไฟ ส่วนจะโยกไหวมากน้อยขึ้นอยู่กับกระแสน้ำ ซึ่งบางช่วงราบเรียบ บางช่วงเชี่ยวกรากจนต้องหาที่ยึดเหนี่ยว ไม่เช่นนั้นหน้าคมำได้ ว่ากันว่าทางการจีนและไทยเคยมีแนวคิดที่จะระเบิดเกาะแก่งในน้ำโขงที่เป็นอุปสรรคในการเดินเรือเหมือนกัน แต่ติดปัญหาที่นักอนุรักษ์อออกมาเคลื่อนไหวต่อต้าน เพราะหวั่นเกรงจะกระทบระบบนิเวศน์ วงจรชีวิตของสัตว์น้ำและสาหร่ายน้ำโขง หรือไก ไอเดียดังกล่าวจึงถูกพับเก็บเข้าลิ้นชักไปชั่วคราว มิฉะนั้นราบมิมีชิ้นดีแน่นอน

      ทริปนั่งเรือชมสองฝั่งโขงนี้เหมาะสำหรับบุคคลที่ต้องการพักผ่อนจริงๆ โดยเฉพาะหนอนหนังสือตัวยงดูจะกลมกลืน เพราะนอกจากวิวสองฝั่งที่มีน้ำ ต้นไม้และท้องฟ้า การนอนอ่านหนังสือในบรรยากาศดีๆเช่นนี้ ชีวิตในเมืองที่วุ่นวายคงหามุมเช่นนี้ได้ยากนัก ฉะนั้นขอแนะนำให้หาหนังสือดี ๆมานั่งๆ นอนๆ เอกเขนกบนดาดฟ้า ดูจะสุขสมอามรมณ์หมาย หากจะนุ่งบิกินีมานอนอาบแดดโดยนึกว่านอนอยู่ชายหาดก็ไม่ผิดกติกา ถ้าเพื่อนๆไม่เตลิด คิดว่ามีเปรตร่วมทริปมาด้วย ขณะที่บางคนที่ชอบความบันเทิงสามารถมานั่งดูหนัง หรือร้องคาราโอเกะให้เพลิดเพลิน ขึ้นอยู่กับรสนิยมแต่ละปัจเจก

    แม้ความพลุกพล่านจะจางหาย แต่ดูว้าวุ่น เสมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ ทั้งที่มาพักผ่อนแท้ๆ ยังเที่ยวเดินเตร็ดเตร่ไถ่ถามไปเรื่อยว่าบนเรือมีจานดาวเทียมที่สามารถรับฟังข่าวสารบ้านเมืองได้หรือไม่ ก่อนจะตั้งสติได้ว่า "มาพักผ่อน ไม่ใช่มาทำงานนี่หว่า" จึงเลิกล้มความตั้งใจ ก่อนที่จะชวนไปเต๊ะท่าถ่ายรูป โดยเฉพาะมุมหัวเรือ และท้ายเรือดาดฟ้าดูจะเป็นมุมยอดฮิตของลูกเรือ แทบจะเข้าคิวกันเลย
     "พี่ๆ ช่วยถ่ายรูปให้หน่อย จะเอาไปลง Hi 5 แต่อย่าถ่ายให้ดูอ้วน" เสียงต้นทางจากน้องเครางาม สั่งกำชับ
     "จะถ่ายยังงัยวะ ตัวยังกะยักษ์ กะมาร ให้รูปออกมาผอมเพรียว ต้องหล่อ เท่ด้วย" ผมขอบ่นเป็นพิธี ก่อนลั่นชัตเตอร์ตามคำขอ
     เมื่อเก็บภาพจนหนำใจ มานั่งเหยียดเข้งเหยียดขา ย่อยอาหารมื้อเที่ยงที่ซัดจะพุงกาง ที่บริเวณดาดฟ้ามุมโปรด พร้อมมีเสียงเพลงคาราโอเกะของ "น้องมิลค์" ไกด์สาวมาดเท่ เสียงยังกะ "หนุ่ย ณัฐกานต์"  ไม่ปาน กับสามสาวจีนนักร้องสมัครเล่น ขับกล่อมให้จิตล่องลอยตามสายลม สลับนั่งมองธง 4 ชาติ "ไทย -จีน- พม่า-ลาว" ที่ติดไว้ที่ท้ายเรือโบกสะบัด จนเหม่อลอย หนังเริ่มตาหย่อน จึงลาน้ำโขงไปนอนพักผ่อนที่ห้องพักเป็นคำรบที่สอง