ในเมื่อเธอไม่พูดอะไร

แล้วฉันจะทำอะไรได้ล่ะ

ฉันก็คงไม่กล้าพูดอะไรต่อแล้ว

ก็คงนั่งคอตก เซื่องซึม และหงอยไป

แต่ว่า..เหตุการณ์ต่อมามันเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ

ฉันว่า..เหมือนเธอจะพยายาม

บอกความรู้สึกของเธอผ่านการกระทำ

เชื่อมั๊ย..ฉันได้ยินคำว่า"คิดถึง"จากเธอด้วย

มัน..มหัศจรรย์มากนะ

ฉันไม่คิดว่าเธอจะพูดคำนี้ออกมา

แล้วก็..อีกหลาย ๆ อย่าง

นี่เป็นการแสดงออกของคำตอบที่ฉันได้ถามเธอไป

ในเมลล์ฉบับนั้นรึป่าว

รู้สึกดีจังนะ..เธอ..ก็รู้สึกเหมือนกับฉัน..ใช่มั๊ย

เฮ้อออ..ความกังวลใจต่าง ๆ นานา

ได้หายไปเกือบหมดแล้ว

ก็ในเมื่อมันออกมาในรูปแบบนี้

จะต้องการอะไรอีกล่ะ..ใช่มะ

หลังจากนั้น..ก็ต้องขอบคุณตัวเองนะ

ที่ได้ตัดสินใจบอกเธอไปวันนั้น

ทุกอย่างดูเหมือนดีขึ้นทุกอย่าง

แต่ก็ยังไม่ใช่ว่าเราสองคนจะคบกันแล้วนะ

สำหรับฉัน..ก็แค่ขอให้เธอเอ่ยปากเท่านั้นแหละ

แต่สำหรับเธอ..คง..ไม่รู้ซิ..เดาลำบาก

นั่นไง..แล้วฉันจะทำอะไรได้ล่ะเนี่ยยยยยยย

แต่ก็เอาเหอะ..ดีกว่าไม่มีเค้าในชีวิตไมใช่หรอ

ความสัมพันธ์ของเราสองคนก็ยังคงดำเนินไป

อาจจะมากกว่าเดิม..มากกว่าเพื่อน

แต่ก็ยังไม่ใช่คนรักอยู่ดี

ถามว่ามีความสุขมั๊ย..ก็มีความสุขนะ

แต่ก็แบบกั๊ก ๆ อ่ะ..เหมือนไม่กล้ามีความสุขมากไป

เพราะกลัวว่าจะผิดหวัง

ในอนาคตที่ยากจะคาดเดาจากเธอ

แต่ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว

แล้วก็ขอให้มันเป็นแบบนี้ไปนาน ๆ ก็ยังดี

...........ทุกวันนี้ก็ดีแล้ว...........