เมื่อหลายเดือนก่อน ตอนช่วงหัวค่ำฉันรู้สึกเบื่อๆกับการฟังเพลงในเครื่องเล่นเอ็มพี 3 และเพลงที่เปิดกันตามหน้าปัดวิทยุ ซึ่งส่วนมากก็จะเล่นเพลงที่กำลังมาแรงในช่วงนี้ แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเคยแนะนำให้ไปลองฟังละครวิทยุ  ฉันจึงลองกดหาคลื่นดู ปรากฏว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่สถานีวิทยุกระจายเสียงเอฟเอ็ม 93.5 เมกกะเฮิร์ซ รีแล็กซิ่ง เอฟเอ็ม กำลังเข้าสู่ช่วงที่เป็นละครวิทยุอยู่พอดี

ละครวิทยุของคลื่น 93.5 จะเริ่มเปิดตั้งแต่เวลาประมาณ 1 ทุ่มครึ่งถึง 2 ทุ่ม ละครเรื่องที่ฉันเปิดฟังชื่อเรื่อง “ขุนทอง” ซึ่งเขาได้บอกว่าเป็นบทละครพื้นบ้าน น่าเสียดายที่เนื้อเรื่องดำเนินมาถึงตอนที่ 18 แล้ว เพราะเขาได้เริ่มออกอากาศตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม แต่ฉันก็สามารถเข้าใจเนื้อเรื่องได้ไม่ยาก เพราะก่อนที่ละครจะเริ่มทุกตอน จะมีเนื้อหาความเดิมตอนที่แล้วบรรยายให้ฟังก่อนทุกครั้ง และจะตามด้วยการท่องบทกลอนเป็นทำนองเสนาะ เพื่อเป็นการเปิดเรื่อง

เนื้อเรื่องคร่าวๆของ ขุนทอง ก็จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ โจรขุนทอง ซึ่งเป็นโจรในสมัยกรุงศรีอยุธยา ที่มีนิสัยชอบปล้นค่ายทหารพม่า แล้วก็นำทรัพย์สมบัติที่ได้มาช่วยเหลือคนเดือนร้อน เหมือนกับโรบินฮูด  ขุนทองมีภรรยาถึง 2 คน แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้มีนิสัยที่ชอบตบตีกันเองเพื่อแย่งพระเอกเหมือนกับละครโทรทัศน์หลายๆเรื่องที่กำลังฉายอยู่ตามฟรีทีวี แต่ทั้ง 2 คนมีนิสัยที่ชอบช่วยเหลือกันและทำหน้าที่ภรรยาที่ดีของตนเองให้ดีที่สุด โดยไม่มีใครที่มีนิสัยแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เพราะด้วยนิสัยที่ชอบช่วยเหลือชาวบ้านและชอบปราบทหารพม่า โจรขุนทองจึงเป็นโจรฝีมือดีที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของคนในสมัยนั้น จนในตอนหลังขุนทองจึงตัดสินใจที่จะไปเป็นทหารอยู่ในวัง เพราะเหตุที่ไม่อยากเป็โจรทำบาปอีกต่อไป แต่ก็น่าเศร้าที่ขุนทองไม่ได้ทำความปรารถนาของตนเองให้เป็นจริง ขุนทองได้เสียชีวิตตอนที่ออกรบกับทหารพม่าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนมอบตัวกับทางการ

ในตอนแรกก็นึกสงสัยว่าแล้วฉันจะฟังละครวิทยุรู้เรื่องไหมนี่ เพราะยังไม่เคยฟังที่ไหนมาก่อน แต่เมื่อได้ฟังแล้วกลับชอบและเปลี่ยนความคิดในทันทีที่ได้ฟังเพียงครั้งแรก เพราะด้วยลีลาการเล่าเรื่องที่น่าติดตาม มีการใช้เสียงประกอบและเสียงพากษ์ที่เหมาะสมกับตัวละคร คนฟังสามารถฟังเสียงแล้วรู้ถึงบุคลิกของตัวละครได้ทันที ว่าตัวละครตัวนี้มีบุคลิกแก่นหรือเรียบร้อย เช่น ภรรยาของขุนทองจะมีบุคลิกที่แตกต่างโดยสิ้นเชิงกัน คือ ภรรยาคนแรกจะมีบุคลิกที่เรียบร้อย เพราะเป็นลูกของขุนนาง ส่วนอีกคนหนึ่งจะห้าวเพราะเคยเป็นสาวรับใช้มาก่อน การใช้ภาษาก็ยังหลงเหลือมีกลิ่นอายแบบละครยุคเก่าอยู่เสียงคนแสดงสามารถสื่อให้คนฟังเข้าใจถึงลักษณะท่าทางของตัวละครได้ดีมากทีเดียว

เรื่องขุนทองเป็นละครวิทยุเรื่องแรกที่โครงการฟื้นฟูละครวิทยุได้จัดทำขึ้นมา

เป็นบทประพันธ์และบทละครวิทยุ โดย "วรการ"   ของคณะ "มิตรประสานการละคร" โดย สำนักสื่อและเทคโนโลยีการศึกษา  มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ซึ่งมศว.ได้จัดโครงการฟื้นฟูละครวิทยุขึ้นมาเพื่อตอบสนองต่อยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัยหลาย ด้าน คือด้านการสืบสาน และสร้างสรรค์ วัฒนธรรมและศิลปะ ด้านการจัดการความรู้เพื่อสังคม ด้านการพัฒนาสื่อการเรียนรู้เพื่อสังคม และด้านการพัฒนาศักยภาพนิสิต

                ถ้าดิฉันเข้าใจไม่ผิดพลาดละครวิทยุของมศว.จะออกอากาศ 2 แห่งด้วยกัน คือ คลื่น 93.5 เมกกะเฮิร์ซ และทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (สวท.) เอฟเอ็ม 93.75 เมกกะเฮิร์ซ และในขณะนี้ได้ทำละครวิทยุเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เรื่อง "คุณบิดรดุจอา-กาศกว้าง" ซึ่งต่อจากละครวิทยุเรื่อง ขุนทอง ออกอากาศทุกวันเวลา 19.30  - 20.00 น.    บทประพันธ์และบทละครวิทยุ โดย "วรการ" ของคณะ "มิตรประสานการละคร" อีกเช่นเดียวกัน

                ส่วนประวัติของละครวิทยุนั้น ดิฉันได้ไปค้นข้อมูลมาจากคอลัมน์รู้ไปโม้ด ของน้าชาติ ประชาชื่น ในเว็บไซต์หนังสือพิมพ์มติชน จากบทสัมภาษณ์ของอดีตนางเอกละครวิทยุ จิรภา ปัญจศิลป์ จากคณะแก้วฟ้า ที่กรมประชาสัมพันธ์ ก็ได้ข้อมูลดังนี้ ละครวิทยุเริ่มมีมากว่า 50 ปีแล้ว ในสมัยที่ยังไม่มีโทรทัศน์ สำหรับละครวิทยุในสมัยนั้นต้องพากย์กันสดๆ เพราะยังไม่มีการบันทึกเทป ฉะนั้น ผู้พากย์ต้องมีความสามารถมากและต้องมีไหวพริบดีมากด้วย เพราะถ้าพากย์ผิดก็ต้องดำน้ำให้เข้ากับเนื้อเรื่อง  ส่วนดนตรีประกอบและดนตรีคั่นเวลาก็ตั้งวงเล่นกันสดๆ เหมือนกัน คณะละครวิทยุที่ดังๆ ในยุค    นั้นได้แก่ "จารุกนก" "วัฒนารมย์"
                ต่อมา ประมาณ 40 ปีที่แล้ว เมื่อมีวิทยาการอัดเสียงลงเทปแล้ว คือ "กันตนา" ของประดิษฐ์ กัลจาฤกษ์ และ "แก้วฟ้า" คณะของเสนีย์ บุษปะเกศ เป็นต้น ยุคนี้มีเทคนิคทำเสียงสะท้อนได้แล้ว แต่เสียงประกอบต้องทำเอง เช่น เสียงฝนก็ใช้เม็ดถั่วเขียวโปรยในถาด เสียงไฟไหม้ ใช้กระดาษทำเสียงก็อบแก็บๆ

                ละครวิทยุเป็นการแสดงอีกอย่างหนึ่งที่มีเสน่ห์ และเริ่มหาฟังได้ยากมากขึ้น อยากให้สังคมไทยช่วยอนุรักษ์และสนับสนุนสิ่งที่เป็นของดีของไทย อย่าให้ละครโทรทัศน์ที่นับวันชักจะน้ำเน่าขึ้นทุกที มากลืนวัฒนธรรมดีๆที่ยังหลงเหลือไว้ให้ติดตามเช่นในละครวิทยุเลย