และแล้วก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีกับการเข้าค่ายทำหนังสือพิมพ์ฝึกปฏิบัติ ณ ต.บ้านเก่า อ.เมือง จ.กาญจนบุรี บ้านไร่ริมแคว รีสอร์ท ถึงแม้ว่าตอนแรกจะมีเรื่องให้กังวลอยู่มากมายก็ตาม  ทั้งเรื่องวิทยากร การจับกลุ่มกับภาคสมทบ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ด้วยดีอย่างไม่มีเรื่องให้ค้างคาใจ แถมมันส์หยดอีกต่างหาก แล้วก็สนุกและตื่นเต้นไม่แพ้ค่ายพิราบน้อยที่เคยไปมาเลย ต่างกันก็ตรงที่ค่ายนี้เราไปกับเพื่อนๆเราเท่านั้น 

        วันแรก 10/8/50 วันแรกเขานัดให้ไปเจอกันเพื่อขึ้นรถตอน 6.30 น. เราก็ไปซะเช้าเลย 6.15 น. ก็ถึงมหาลัยแล้ว แต่ปรากฏว่ามีคนโผล่มาไม่เกิน 5 คน  ก็เลยคิดในใจแล้วว่าได้ออกสายสุดๆแน่ แล้วก็เป็นจริง นัด 6.30 น. รถออก8.00 น. ซะงั้น แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะถึงยังไงก็ไปสนุก และราบรื่นสุดๆอยู่ดี

         เราไปถึงที่ค่ายกันเวลา 11.00 น. พอดีเป๊ะตามเวลาในกำหนดการเลย พอไปถึงที่รีสอร์ทเขาก็เตรียมต้อนรับด้วยน้ำใบเตย ข้าวเกรียบปากหม้อ และขนมอะไรก็ไม่รู้อีกอย่างไม่รู้จัก จากนั้นก็เข้าห้องประชุมเพื่อเปิดงานและรับกุญแจห้อง อาจารย์บอกว่านี่คือครั้งแรกที่เอกวารสารศาสตร์ สวนสุนันทา ทั้งภาคปกติ-สมทบ ได้เข้าค่ายร่วมกัน เพราะปกติแล้ววารสารจะเป็นอะไรที่จะไม่ค่อยเข้าร่วมกิจกรรมอะไรและทำอะไรกับคนอื่นเขา การไปค่ายครั้งนี้ก็เลยแฮปปี้ทั้งอาจารย์และลูกศิษย์ พออาจารย์พูดจบแล้วเราก็ได้ขึ้นห้องไปเก็บของที่ห้องพัก เราอยู่ห้อง 233 ชั้น 3 แต่ต้องขึ้นบันไดถึง 4 ชั้น เพราะเขาไม่นับชั้นแรกที่เป็นชั้นฟลอร์ เขานับชั้นห้องพักซึ่งอยู่ชั้น 2 เป็นชั้นแรก เราก็เลยเก็บอาการคนแก่ไม่อยู่ หอบเหนื่อยซะ เผอิญบันไดมันชัน เลยหนื่อยไปหน่อย 

        บ้านไร่ริมแคว

                                                                     บรรยากาศสวยๆ

            แต่พอเราเข้าห้องพักไปแล้วก็หายเหนื่อยเป็นปริดทิ้ง เพราะห้องสวย ดูดี หน้าต่างบานใหญ่สามารถมองเห็นวิวที่เป็นพื้นที่ของรีสอร์ทและผืนป่าของกาญจนบุรีได้ชัดเจน มองไปก็จะเห็นแต่ต้นไม้สีเขียวสวยงามเต็มไปหมด ส่วนเครื่องอำนวยความสะดวกก็เหมือนๆกับโรงแรมอื่นๆ พอเราเก็บของเสร็จก็ลงไปทานข้าวกัน อาหารมื้อแรกใช้ได้เลย อร่อย หลากหลาย และที่สำคัญไม่เผ็ดมาก ทานได้อร่อยถูกปาก เมื่อเสร็จจากการทานข้าว ก้ไปเข้าห้องประชุมเพื่อฟังพี่กอล์ฟ กัณต์ปินัทธ์ สถิรกุล นักข่าวสายอาชญากรรม นสพ.คมชัดลึก บรรยายเกี่ยวกับการทำข่าวของพี่เขาให้ฟัง 

          พี่

                                                                  อาหารมื้อแรก

พี่กอล์ฟสอนพวกเราเรื่องความหมายของ ข่าวตีหัว หรือ ข่าวเดี่ยว หมายความว่า เป็นข่าวที่ฉบับอื่นไม่มี หรือข่าวที่มีเนื้อหาแน่นกว่าข่าวทุกฉบับ จะเห็นได้บ่อยใน ไทยรัฐ เดลินิวส์ เพราะเขาจะมีแหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือ เขาจะเอาข่าวของฉบับอื่นมาเทียบดู ถ้าของเขาได้ฉบับเดียวนั่นแหละ เรียกว่าข่าวตีหัว แล้วต่อด้วยความแตกต่างของสกู๊ป คอลัมน์ บทความ ก็ไม่มีอะไรมาก พอฟังพี่เสร็จแล้วเราก็ต้องจับกลุ่มทำหนังสือพิมพ์ฝึกปฏิบัติกัน ซึ่งจะเป็นการรวมกันระหว่างภาคปกติ-สมทบ คละกันไป แต่ละกลุ่มจะมีภาคปกติอยู่ 2-3 คน กลุ่มใครได้อยู่ 3 คนก็โชคดีหน่อย จะได้ไม่ลำบากใจในการทำงาน เพราะอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่เขารู้จักกันมาอยู่แล้ว ก็คงลำบากใจน่าดูถ้าเราอยู่ตัวคนเดียว แต่สำหรับกลุ่มเราโชคดีหน่อยที่อยู่กัน 3 คน คือ เอ๋ แอม น็อค

           ในกลุ่มมีทั้งหมด 10 คน  เลือกเราเป็นหัวหน้ากลุ่มและบก.หนังสือพิมพ์ฝึกปฏิบัติ (ไม่รู้ว่าทำไมถึงกล้าเลือกเรา เพราะเราไม่เคยรู้จักพวกเขามาก่อน แต่ก็ยินดี ต้องขอขอบใจที่ไว้ใจและเชื่อใจเรานะ) เราเลยให้น็อคเป็นอาร์ต ไดเร็คเตอร์ เป็นคนเดียวด้วย เก่งมาก เพราะเราคิดว่างานนี้ค่อนข้างหนักและเหนื่อยไม่แพ้บก.เลย เพราะเห็นจากฝีมือการทำป้ายชื่อของแต่ละคนแล้ว เราก็เลยคิดว่าให้น็อคเป็นน่าจะเหมาะที่สุด พอเลือกเสร็จอะไรก็ฟังอ.บรรยงค์ สุวรรณผ่อง บรรยายเรื่อง หลักการทำหนังสือพิมพ์ฝึกปฏิบัติ ซึ่งคุ้นๆว่าเคยฟังแล้วที่ค่ายพิราบน้อย แต่เนื้อหาไม่เหมือนกัน รู้สึกว่าจะมีเพิ่มมาหลายอย่างด้วย อาจารยืสอนดีมากเลย เข้าใจง่าย ไม่งง ทำให้เราเคลียร์ได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

         เมื่อฟังการบรรยายเสร็จ ก็พากันไปทานข้าวเย็น กับข้าวก็น่าทานอีกแล้ว อร่อย แต่คราวนี้ถ้านั่งไม่ถึง 8 คน เขาไม่ตักข้าวให้ และยึดหม้อข้าวเป็นของตัวเอง ถึงโต๊ะเรามี 7 คนแล้ว เขาก็ยังไม่ตักให้อยู่ดี อยากจะรู้นักว่าถ้าไม่มีคนมานั่งเพิ่มเลยแล้วเขาจะเปลี่ยนใจตักให้เรามั้ย แต่โชคดีที่ยืมตัวน็อคมานั่งก่อน เขาก็เลยตักให้ ไม่งั้นเราก็กินกับข้าวเปล่าๆจริงๆด้วย

         ถึงจะกินข้าวเสร็จแต่ก็ยังไม่ถือว่าเสร้จงานวันนั้น เราต้องไปฟังอาจารย์เทสต์อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการไปทำนสพ.วันรุ่งขึ้น ว่าจะต้องไปกันยังไง พอฟังอาจารย์เสร็จแล้ว เราจึงมาคุยกันเรื่องนสพ.ของกลุ่ม ก็ได้คิดประเด็นข่าว ว่าเราจะไปทำข่าวอะไรกัน เศรษฐกิจ สังคม เกษตร การเมือง คือสายข่าวที่เราเลือกไปทำ จากนั้นก็วางเลย์เอ้าท์ คิดกันว่าอะไรจะอยู่หน้าไหนกันก่อนคร่าวๆ และแบ่งหน้าที่กันไปว่าใครจะทำอะไร จากนั้นก็แยกย้ายกันขึ้นห้อง

         แค่วันแรกก็เหนื่อยแล้ว เพราะตอนแรกๆรู้สึกว่าทำไมคนในกลุ่มถึงไม่ค่อยออกความเห็นกันเลยนะ แถมแข่งกันพูดเรื่องของตัวเองอีก แต่เราก็จะพยายามไม่ว่าอะไร แต่ก็มองๆแล้วคิดในใจว่าจะไม่พูดซ้ำนะเฟ่ย ไม่ฟังก็เรื่องของเธอ และแล้วพวกเขาก็หันมาฟังและช่วยกันออกความเห็นอย่างตั้งใจ จริงๆแล้วพวกสมทบก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดไว้ก่อนหน้านี้เลยจริงๆ จะเป็นก็เฉพาะบางคนเท่านั้น แต่เราก็ไม่เหมารวม เพราะแต่ละคนก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันอยู่แล้ว แต่ปัญหาที่เจอจริงๆก็คือ แต่ละคนจะไม่ค่อยเสนอตัวทำข่าวหรือเขียนคอลัมน์เลย จึงทำให้คอลัมน์ในนสพ.เรามีน้อย แต่ก็ไม่เป็นไร ค่อยว่ากันพรุ่งนี้ วันนี้เหนื่อยมากแล้ว คงต้องนอนก่อนแล้วค่อยจัดการใหม่พรุ่งนี้

         เดี๋ยวก่อน !! ยังไม่จบแค่นั้นนะเพื่อนๆ เหตุด่วนเหตุร้ายก็เกิดขึ้นจนได้ ตอนที่เราใกล้จะนอนแล้วอยู่ดีๆก็มีคนมาเคาะประตูแล้วบอกเราว่า เพื่อนๆในห้องกำลังเปิดใจกันอยู่ เราก็คิดในใจว่าทำไมกูไม่รู้เลย ไม่เห็นมีใครเรียกเลย แอบโกรธนิดหน่อย แต่พอเข้าห้องข้างๆไปเท่าน้นแหละ ตกใจมากมาย ทำไมบรรยากาศไม่เห็นเหมือนที่คิดไว้เลยอ่ะ ตายแล้วต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆเลย แล้วใครคนหนึ่งก็ตะโกนมาว่า เฮ้ยๆ เอ๋มาแล้ว เท่านั้นแหละพอเราเหลือบไปเห็นขวดเหล้า ก็วิ่งทันที จากนั้นก็มีมือมารมาเอาผ้าห่มคว้าตัวเอาไว้ แต่ใครจะมาฉุดก็ไม่สนแล้ว วิ่งอย่างเดียว แล้วรีบขึ้นเตียงแกล้งนอนทันที แต่ก็ไม่สามารถหลอกสายตามารไปได้ จำได้เลยว่าติ๊กเข้ามาพูดหลอกล่อ และพยายามพร็อพพาแกนด้าหรือโฆษณาชวนเชื่อสุดฤทธิ์ ไม่ใชขายตรงหรือมาขายประกัน แต่มันหลอกให้กินสไปร์+มะนาว+ว็อดก้า แต่คนฉลาดๆย่อมไม่ตกเป็นเหยื่อ เห็นแก้วแล้วก็คิดว่าน่าจะไม่ใช่ของดี ก็เลยไม่กิน แต่ติ๊กก็พยายามบอกให้กิน โดยบอกว่าไม่เมาแน่ๆ ใส่เหล้านิดเดียว เราก็เลยจะทำให้มันจบๆไปโดยการแตะนิดเดียว รสชาติขมสุดๆ ไม่อร่อยเลย ขนาดแค่นิดเดียวนะนั่น แต่มันก็ยังไม่ยอมพยายามบอกให้เรากินอีก คราวนี้มีพวกตามมาอีก คืออาร์ตไดของเรานั่นเอง พยายามมาเกลี้ยกล่อมสุดๆ แต่อย่านึกนะว่าหน้าตาดีแล้วชั้นจะเชื่อ ไม่มีอีกแล้วคำที่ 2 แกล้งจิบๆไปอย่างนั้นแหละ จะได้นอนซักที และแล้วมันก็ไปจนได้ เหนื่อยกว่าคิดงานอีก

          วันนั้นก็เลยรอดมาได้อย่างสวยงาม นอนอย่างสบายใจ เรื่องอะไรที่เราจะต้องกินเหล้าด้วยล่ะ กินไปก็ต้องมาทรมานตอนเช้า ไม่มีประโยชน์ แถมแพงอีกต่างหากเนอะ