เรื่องของเรื่องคือ...วันรุ่งขึ้นเป็นวันหยุด ศรีภรรยาของผมจะไปทำบุญที่ต่างจังหวัดกับเพื่อน ด้วยความเป็นห่วงว่า 3 ชีวิตที่อยู่ที่บ้านจะแห้งตายคาบ้านเพราะหาอะไรกินกันไม่ได้ เธอก็เลยเตรียมอาหารให้เราตั้งแต่เช้า ก่อนออกจากบ้านยังอุตส่าห์เดินเข้าไปที่ห้องนอน พร้อมกับบอกเรา 3 ชีวิตว่า "อาหารเตรียมให้แล้วนะ ครบ 3 มือพอดี ไปล่ะ" เธอกล่าวเสร็จก็ปิดประตูห้อง แล้วเดินลงบันไดบ้านไปหาเพื่อนที่จอดรถรออยู่หน้าบ้าน สักพักผมก็ได้ยินเสียงรถเคลื่อนตัวห่างแกไป
ผมกับลูก 2 คนยังคงนอนด้วยความสุข เพราะตอนนั้นมันยัง ตี 5 อยู่เลย  นึกถึงอาหารที่แม่ศรีเรือนของผมเตรียมไว้ให้ มันต้องเป็นเมนูที่สุดยอดแน่นอน เพราะที่ผ่านมา เมื่อไหร่ที่เธอจะไปทำธุระไกลบ้าน ก็จะเตรียมอาหารการกินที่เอร็ดอร่อยไว้เสมอ ไม่ว่าจะเป็น ต้มยำรวมมิตร ไข่เจียวหมูสับ ผัดกระเพราไก่ของโปรดผม หรือจะเป็นไก่ทอดของลูกๆ แล้วผัดผักบุ้งอีกล่ะ โอย วันนี้เรา 3 คนคงต้องอิ่มหนำสำราญแน่เลย
เจ้าลูกชายคนโตคงปวดท้องฉี่ ลุกออกจากห้องไป สักพักก็เดินขึ้นมา
"พ่อครับ ไม่เห็นมีอาหารที่แม่ว่าเลย"
"เฮ้ย ก็แม่เขาเตรียมไว้แล้วนี่นา"
"พ่อลงไปดูเอาก็แล้วกัน"
น่าน เจ้าลูกชายคงรำคาญผมที่ไม่เชื่อ ผมไม่ชอบให้ใครมาท้า จึงเดินลงไปที่โต๊ะอาหาร
และสิ่งที่ผมพบเห็นกับตาตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อก็คือ "มาม่า 12 ซอง" พร้อมด้วยกระดาษโน๊ตอีกหนึ่งใบ ในนั้นมีข้อความเขียนไว้ว่า

"สวัสดียามเช้าจ้า แม่เตรียมอาหารให้แล้วนะ ตอนแรกว่าจะเตรียมให้แค่ 3 มื้อ แต่คิดไปคิดมากลัวกลับดึก เลยเผื่อมื้อดึกให้อีกมื้อ กินกันให้อร่อยนะ 3 พ่อลูก ไปล่ะ"