| น้องแจง | ||
น้องแจง |
||
|
View All |
||
| เพลงไฟใต้ ศิลปินโฟล์คเหน่อ | ||
เพลงนี้ผมขอ "ป๋าโฟล์คเหน่อ" เอามาทำเป็นมิวสิควีดีโอครับ ลองชมดูครับ.... ตัดต่อด้วยเทคโนโลยีบ้านนอกครับ |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดให้บริการเดินรถไฟ....อีกครั้ง หลังหยุดให้บริการเดินรถในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ตั้งแต่วันที่ 22 มิถุนายน 2551 ที่ผ่านมา 6 วันเต็มๆ ที่คนแถวนี้ไม่ได้ใช้บริการ "รถไฟ" เพราะเกิดเหตุคนร้าย "ยิง" เจ้าหน้าที่บนขบวนรถไฟ เสียชีวิต 4 บาดเจ็บ 1 เมื่อวันที่ 21 มิย.51 วันนี้เป็นวันแรกครับ "ป๋าโด่ง" ก็เลยไปเก็บบรรยากาศที่สถานีรถไฟยะลา มาฝากครับ ดูกันว่า "รถไฟ" กับ "ชาวบ้าน"ผูกพันกันขนาดไหน
ก่อนเข้าก็ต้อง "ค้น" กันซะหน่อย เพื่อความปลอดภัย
คู่ซี้...ต่างวัย นั่งรอขบวนรถไฟด้วยกัน
มานั่งรอกันตั้งแต่เช้า เพื่อต้องการให้ทัน "ขบวนแรก"
ม้าหน้าด้านหน้า.....ไม่มีคนนั่ง เพราะ "แดดร้อน" อิอิ
คุณป้า.... ก็มารอ เหมือนกัน
รางรถไฟ......พร้อมแล้ว
สาวมุสลิม....คุยโทรศัพท์ ขณะรอรถไฟ
หมุดรถไฟ..... ที่มันชอบถอดกันนัก หน้าตาแบบนี้ครับ
สวนทางกัน...
ระหว่างนั่นรอ....ก็คุยกันออกอรรถรส แตกต่าง..แต่ไม่ แตกแยก
นั่งรอกันต่อไป.... 2 ชั่วโมงผ่าน ขบวนแรกก็ยังมาไม่ถึง
อากาศร้อน เก้าอี้ร้อน นั่งพื้นก็ได้
เธอนั่ง....ชั้นก็นั่งมั่ง อิอิ
แม่ค้าไก่ย่าง.....กลับมาขายไก่ย่างกันอีกครั้ง ป๋าโด่ง กะ เณรรูน คุยกับแม่ค้าท่านนี้ ถามว่าขายหมดหรือเปล่า แกบอกว่า "หมดทุกวัน" เณรรูน ถามต่อ "ขายไม้เท่าไหร่" แม้ค้าตอบ "ไม้ละ 30" เณรรูน ไม่ลดละ "10 บาท ได้มั๊ย" แม่ค้า ตอบซะถูกใจ "10บาทก็ตายโหงสิ" ป๋าโด่ง "กร๊ากกกกกกกกกกก"
เผลอแว๊บเดียว แกก็ขายได้จริงๆ
น้องคนนี้สงสัยจะเป็นลม หุหุ
2 หนุ่มน้อย เดินทางด้วยกันบอกว่าจะไปลงที่ "สถานีไม้แก่น" ซึ่งห่างออกจากสถานียะลา แค่ 1 สถานี ป๋าโด่งถามว่า "เดินไปไม่ง่ายกว่ารึ ใกล้แค่นี้เอง" เด็กตอบ "จะเดินให้เหนื่อยทำไม ค่ารถแค่ 2 บาท"
2 บาท จริงๆครับ คนละ 2 บาท
จับกลุ่ม..รวมหัว เมื่อพวกเธอเห็น "ป๋าโด่ง" เดินเก็บภาพ เห็นแอบซุบซิบเราด้วย อิอิ สงสัย...คงจะด่าในใจ "ถ่ายอยู่ได้"
และแล้ว...ขบวนแรกก็มาถึง ((ตากล้องด้านขวามือ เณรรูน ของเรานี้แหละ))
อ้าว.....ชิดในเรยเพ่
((เด๋วก็ถึงบ้านแระ...........))
การเดินทาง.....ที่มีแต่ความสุข
เห็นหรือเปล่าครับ..... ว่า รถไฟ กับวิถีชีวิตของคนในพื้นที่ มันผูกพันกันขนาดไหน "ป๋าโด่ง" เชื่อว่า 6 วันที่รถไม่วิ่ง หลายคนคง "อึดอัด" เพราะการเดินทางด้วย "รถไฟ" มันประหยัดกว่าทางอื่นเยอะ ถึงแม้บางครั้งจะรู้สึก.....กลัวบ้าง สวัสดีครับ ว่างๆ.....มานั่งรถไฟกับ "ป๋าโด่ง" ในพื้นที่ กันมั๊ยครับ ((จบข่าว)) |