สวัสดีครับ "มิตรรักนักอ่าน" ทุกท่าน ก่อนอื่นผมก็ต้องขออภัยที่หายหน้า
หายพุงกระเพื่อม ไปจากชุมชนแห่งนี้ไปเป็นเวลาแรมเดือน จะมีโผล่ไปทักทาย
เพื่อนบ้านบ้างเป็นครั้งคราวไป โดยที่ทิ้งบ้านตัวเองให้รกร้างว่างเปล่าไปเสียนาน
ที่หายไปก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ เนื่องจากในช่วงนี้ ผมกำลังถูกที่ทำงานยื่นญัตติ
"อภิปรายไม่ไว้วางใจในหน้าที่การงาน" อยู่ โดยมีข้อหาใหญ่คือ "เบียดเบียนและ
เบียดบังเวลาในการทำงานไปท่องบล๊อคโอเคเนชั่นโดย(เจ้านาย)มิชอบ" นั่นเอง

และจากการที่ได้ไปเยี่ยมเยือนเพื่อนๆ ภายในบล๊อค นั่งอ่านเรื่องราวและคอมเมนท์
ผมก็พบว่าในช่วงนี้ "เรื่องของเขา" เป็นเรื่องที่อยู่ในความสนใจ "ของคนหมู่มาก"
ก็น่าจะพอที่จะรู้กันนะครับว่าผมหมายถึง "เขา" อะไร ที่ "คนไทย" ตื่นตัวในตอนนี้
มีหลากหลายเรื่องราวได้ผ่านเข้าเก็บไว้ในสมองน้อยๆ ของตัวผม ซึ่งผมจะไม่ขอ
กล่าวถึงรายละเอียด "เรื่องของเขา" ให้ "ซ้ำซ้อน" กับเรื่องที่เพื่อนๆ ได้รวบรวม
และนำเสนอผ่านทางชุมชนแห่งนี้ เพียงแต่ว่าผมได้สะดุดกับ "คอมเมนท์" หนึ่งของ
"พี่ชาย" ที่เคารพรักผ่านทางบล๊อคเพื่อนบ้าน ในเรื่องราวที่ไม่ได้เกี่ยวกับ "เขา" เลย
แต่ผมรู้สึกและรับรู้ได้ในตอนนี้ว่า เรื่องของ "เขา" ผมอยากจะเข้ามาเกี่ยวซะแล้วสิ

เนื่องด้วย "พี่ชาย" คนดีของผม บังเอิญทำงานอยู่ในเมืองที่ต้องการครอบครอง
"เขา" แบบเบ็ดเสร็จ (อันนี้คงไม่ต้องบอกนะครับว่าที่ไหนบนแผนที่โลก) และข้อความ
ในคอมเมนท์ เป็นข้อความสั้นๆ ที่ผมรู้สึกได้ว่า "ความไม่ปลอดภัย" ของพี่ชายคนนี้
กำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงเพราะว่าช่วงเวลานี้ ความคิดเห็นที่ "ต่าง" กำลังสร้าง
"รอยร้าว" ที่กำลังจะเริ่มมีรอย "แตก" แยกระหว่างสองประเทศนี้ทีละนิดละน้อย

จากการรับรู้ข้อมูลของผม มีหลายๆ คนที่เผยแพร่ "เรื่องของเขา" บนพื้นฐานของ
ความเข้าใจถึงเหตุและผลในกรณีนี้ได้อย่างดี (อย่างน้อยก็บล๊อคคุณศุภศรุตล่ะครับ)
และเมื่อวานผมได้ดู "เนชั่นทีวี" โดยมีนักวิชาการมาอธิบายเรื่องราว และที่มาที่ไปให้
"คนไทย" ได้รับรู้ในเรื่องของ "เขา" ที่ไม่เคยรู้ ผมก็พอที่จะเข้าใจขึ้นมาได้อีกเยอะว่า
"เรื่องของเขา" นั้นไม่ใช่เรื่องของสองประเทศ กับกลุ่ม "คนขายชาติ" เสียแล้ว ยังมี
กลุ่มประเทศที่ "เรามองเห็นแต่พูดไม่ได้" อีกมากมายที่อยู่เบื้องหลัง เพียงแค่คำว่า
"ผลประโยชน์" ที่จะร่วมกันตักตวงจาก "เขา" แห่งนี้ (หากผมเข้าใจผิด ก็ขออภัย)

ผมไม่เข้าใจว่า "คนบางกลุ่ม" พยายามที่จะ "ปลุกระดม" เพื่อวัตถุประสงค์อันใด
พยายาม "พูด" สร้างความ "ต่าง" เพื่อให้ "แตก" จนยากเกินประสานกระนั้นหรือ..?
ผมว่ามีอีกหลายวิธีที่จะสามารถตกลงความคิดที่ "แตกต่าง" ไม่ให้ "แตกร้าว" ได้
การที่เรา "ประกาศกู่ร้อง โดยใช้คำที่แข็งกร้าวผ่านทางโทรทัศน์" ถูกต้องแล้วหรือ..?
สมัยนี้โลกไร้พรมแดนแล้วนะครับ ผมกลัวว่าการถ่ายทอด "ปากต่อปาก" โดยที่มี
การต่อเติมเสริมแต่งแปลง "สาร" โดยความรู้สึกของ "ผู้นำสาร" บอกต่อๆ กันไป
สุดท้ายเมื่อถึงหูของ "เพื่อนบ้าน" เรา จะเกิดเหตุการณ์บานปลายขึ้นมาหรือไม่..?

ผมเขียนเอนทรีนี้เพราะเป็นห่วง "พี่ชาย" ที่ทำงานอยู่ในบ้านเมืองของเพื่อนบ้าน
เคยเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้นมาแล้วนะครับ ไม่ใช่ไม่เคยเกิด แต่อย่าลืมว่าครั้งนั้น
เกิดจาก "ข่าวลือ" ไม่ใช่คำพูดจากบ้านเมืองของเราจริงๆ ซึ่งในครั้งนี้ผมมองว่า
ไม่ใช่เกิดจาก "ข่าวลือ" แต่เกิดขึ้นจาก "ความคิดเห็นต่าง" ที่อาจจะ "บานปลาย"
ไปเกินการควบคุมก็เป็นได้ "คนไทย" ไม่ได้อยู่บนผืนแผ่นดินไทย "ทุกคน" นะครับ
ลองคิดหาวิธีกันดีไหมว่า ทำอย่างไรที่จะจัดการกับเรื่องราว "เขา" อย่างไรไม่ให้
กระทบความสัมพันธ์ ไม่ใช่มา "ปลุกระดม" เพื่อสร้างกลุ่มก้อนของตัวเองแบบนี้

ผมขอแนะนำว่าถ้า "รักแผ่นดิน" กันจริงๆ แล้วล่ะก็ ยังมีแผ่นดินไทยอีกเยอะครับ
ที่ในเวลานี้ ผมไม่แน่ใจว่ายังคงเป็นของเราอยู่หรือไม่ในจังหวัดชลบุรี (พัทยาใต้)
เจ้าของโดยนิตินัย แน่นอนครับคนไทย ในพฤตินัยล่ะ..."มาเฟียต่างชาติ" ใช่ไหม..?
ที่ตะโกนกู่ร้องกันอยู่เนี่ย ลองตรวจสอบอีกที่หนึ่งให้ผมดูสักทีนะครับ ว่ายังเป็น
"แผ่นดิน" ของพวกเราคนไทยอยู่หรือเปล่า ยังไม่นับที่ดินตามนิคมอุตสาหกรรม
ที่ในตอนนี้ชาวต่างชาติมากว้านซื้อ โดยใช้ชื่อภรรยาคนไทยเป็นเจ้าของอีกนะครับ
ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวทางทะเลอีกหลายแห่ง ที่เป็นแผ่นดินที่ไม่ต้อนรับ "คนไทย"
ผมก็ไม่ทราบจริงๆ ว่าผมควรจะภูมิใจไหมว่าเป็น "แผ่นดินไทย ที่คนไทยห้ามเข้า"
รายได้จึงเข้าประเทศไทย (หรือเข้ากระเป๋าใครกันแน่) ช่วยผมคิดหน่อยสิครับ

สุดท้าย ผมไม่อยากคิดเลยจริงๆ แต่อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าหาก "บ้านพี่เมืองน้อง"
ของเรา คิดแบบที่เราคิดกับประเทศเพื่อนบ้าน แล้วมาทวง "สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้าน"
กลับคืนบ้าง เราจะรู้สึกอย่างไร และจะทำอย่างไรกันถ้าเกิดเรื่องนี้ขึ้นมาจริงๆ

..........

..........

..........

เอ่อ...ผมไม่ได้ "ตาเหล่" และ "ตะหมูกหมู ปากหมา" นะครับ ผมรับรองว่า
หากมีการล่ารายชื่อ "คัดค้าน" กรณี "เรื่องของเขา" อย่างจริงจังเมื่อไหร่
ผมรับรองว่า "ครอบครัวชาวไทย" ของผมเข้าร่วมด้วยอย่างแน่นอนครับ

..........

..........

..........

..........

..........

เอ่อ...(อีกที) ใครจะ "ซักค้าน และอภิปรายไม่ไว้วางใจ" ความคิดของผม
ก็ยื่นญัตติค้านไว้ในความเห็นได้นะครับท่านสมาชิก ผู้ทรงเกิยรติทุกท่าน

ก็...ที่เขียนมาเนี่ย "เค้า" ห่วง "พี่ชาย" ที่น่ารักของเค้า จริงๆ นะ

ปัจฉิมลิขิต : ขอบพระคุณภาพของ อ.วรนัย ไว้ ณ ที่นี้นะครับ
(ฉบับเต็มไปดูได้ที่) http://www.oknation.net/blog/voranai/2008/06/13/entry-1