|
 เกินกานท์จรแดนไกล พกใจรัก มาพักฝากฝ่าหนามขวาก คมระคาย บาดสายฝันเป็นริ้วราย คล้ายเรียงร้อย ถ้อยรำพันมธุสร อ้อนจำนรรจ์ จำเนียรกาล.เหนือพิภพ จบเขตแคว้น แดนใจครองรังสีรัก เรื่อรังรอง ผ่องพิศาลพิมลจิต จำหลักโลก โศลกสราญพิลาสรัก พิไลจาร จรุงจินต์.เกินโลกกว้าง จักโอบอุ้ม คลุมพิศวาสเกินพิสุทธิ์ พจนารถ พาทศิลป์เกินกลอนกานท์ พิธานศัพท์ สดับยินเกินพิสดาร พิสูจน์สิ้น ณ ภพไตร.พิรามพจน์ พิ....
|