นิทานร้อยบรรทัด

ป้าอิมมีตำราเรียนที่รักมากอยู่...คือ นิทานเล่มนี้จ้ะ

.

.

ใครที่ร่วมสมัย คงระยับในอารมณ์ขึ้นมาบัดดล...จริงหรือไม่...

.

.

ตำราเล่มนี้ถูกคัดทิ้ง...บังเอิญไปเจอเข้า  ใครที่เคยกอดตำราเล่มนี้ไว้กับอกแบบป้าอิม คงสัมผัสถึงความรู้สึกแบบเดียวกัน

.

.

ตำราในภาพนี้มีสภาพดีเกินกว่าจะเป็นตำราของป้าอิม   สมัยเด็กๆ ที่บ้านย้ายบ้านบ่อยมาก ตำราที่เคยใช้เรียนสมัยเด็ก หายไปหมด  นอกจากนี้ บ้านป้าอิม มีพี่น้อง ๘ คน ตำราเรียนเป็นสมบัติตกทอด ที่พี่ส่งต่อให้น้อง พี่ๆ ต้องรักษาหนังสือตำราต่างๆ ให้ดีที่สุด

        ห่อปกด้วยกระดาษสีน้ำตาล ...ห้ามขีดเขียนหนังสือ...ยกเว้นจดคำแปลศัพท์ยาก  ขีดเส้นใต้ด้วยไม้บรรทัดตรงข้อความสำคัญ  หรือบันทึกความรู้เพิ่มเติมที่ครูสอนอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ..คำถามท้ายบท ทำในสมุดแบบฝึกหัดส่งครู ...                  

          ไม่เหมือนตำราทุกวันนี้ ที่ต้องมีแบบฝึกหัด  ชนิดที่บังคับเด็กเขียนลงไปในหนังสือ  สาระ (เลวๆ) ลึกกว่านั้น...เพื่อปีหน้าโรงพิมพ์และเจ้าของหนังสือจะได้สูบเงินจากพ่อแม่ลูกตาดำๆ....รุ่นต่อๆ ไป 

.......และอีกหลายขั้นตอนที่ได้สะสมส่วนแบ่งเปอร์เซ็นต์ยอดขาย... คงไม่ต้องสงสัยว่า  ทำไมเด็กทุกวันนี้ กล้าฉีกหน้งสือ  แม้แต่หนังสือในห้องสมุด  ถ้าต้องการ  เขาจะฉีกได้โดยไม่รอช้า

..

.

.

ป้าอิมจะพักเรื่องนี้ไว้คุยวันหลัง  ไม่เช่นนั้นคงจะยาว...จ้ะ 

กลับมาดูหนังสือที่ป้าอิมรัก ลองอ่านด้วยใจ....ท่านจะรู้ว่า...เด็กๆ ยุคก่อน ที่อ่านหนังสือเล่มนี้เป็นปีๆ จนด้นสดได้ตลอดเล่มแบบไม่ต้องกางตำรา...

พวกเด็กๆ ได้อะไรอีก นอกจากความเพลิดเพลินของเนื้อหาที่เกี่ยวกับนก  เด็ก  แม่  แมว  โรงเรียน...และธรรมชาติรอบๆ ตัว

.

.

ตำราเล่มนี้เองกระมัง ที่ทำให้เด็กรู้จักรักสัตว์

ตำราเล่มนี้เองกระมัง ที่สอนให้เด็กรู้รักแม่  เชื่อฟังแม่โดยที่เด็กไม่รู้ตัว  รวมถึงรักและเชื่อฟังพ่อ  ปู่  ย่า  ตา  ยาย  ญาติผู้ใหญ่...

และอีกมากมายที่เป็นสารแฝงแอบซึมให้ใจเด็กมีน้ำ...มียาง...

ท่านว่ามั้ย...

.

ยังมีเนื้อหาอีกครึ่งเล่ม มิได้นำเสนอทั้งหมด ณ ที่นี้จ้ะ

ขอบคุณที่ช่วยอ่านจ้ะ...อิอิ

ขอบคุณ

เพลงโสมส่องแสง..คุณสอนสุพรรณ  

http://www.oknation.net/blog/buzz/2007/04/08/entry-4