สวัสดีปีใหม่…รื่นรมย์สมใจ

2551  เลิศ บารมี จตุรพิธพร

.........สวัส   ดิศานต์แห่งเบื้อง ดี    แห่งเบื้องใจตน ปี    ติสุขเสกผล ใหม่    ศุภวารมิร้าง	พิมานบน ร่วมสร้าง ดลสู่  ท่านเฮย สุขแท้ทบทวี
.........รื่น  รื่นชื่นจิตล้ำ รมย์   เถลิงปีใหม่ สม   สุขยิ่งสิ่งใด ใจ   สู่ใจทั่วหล้า	เริงใจ บรรเจิดฟ้า ดลดุจ  ฉะนี้นา ส่งสร้างสันต์สรวล
.........2551  นี้ เลิศ   แห่งองค์โสธร บารมี    เอกบวร จตุรพิธพร   น้อม	นำพร พิสุทธิ์พร้อม จงประสิทธิ์ เนื่องให้เกษมสราญ

ขอคุยกันสักครั้ง...และขอบคุณ

.

       ป้าอิมเริ่มรู้จักโอเคเนชั่นบล็อกจากคุณยายตุ๊กตุ๊ก   ที่ส่งชื่อบล็อก  http://www.oknation.net/blog/tuktuk ของคุณยายให้ดูตอนที่ออนเอ็มคุยกัน เมื่อคลิกดูแล้ว จึงสมัครเขียนบล็อกทันทีในวันนั้น  โดยไม่มีความรู้และไม่เคยได้เห็นบล็อกแบบนี้มาก่อน  คิดแค่....ลองดู.....……….

      จากนั้นก็เริ่มเขียนบล็อกแบบงมเข็มในมหาสมุทรเรื่อยมา   ศึกษาจาก บล็อกเกอร์ชั้นครูที่เขียนแนะนำไว้บ้าง  เจาะถามโดยตรงแบบลองดูทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันบ้าง   ท่านๆ ก็ใจดี ตอบให้    รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะพื้นฐานป้าอิมเป็นศูนย์แท้ๆ จึงเข้าใจยากหน่อย จะถามซ้ำๆ ก็เกรงใจ ไม่กล้าถามบ่อยๆ     เพราะท่านก็คงมีภารกิจงานการส่วนตัวมิใช่น้อย   จะหาเพื่อนที่อธิบายให้ดูตรงหน้าจอ ก็ไม่มีเลย …..…………..

         ท่ามกลางความงงๆ  และคนใกล้ชิดที่มองเห็นแต่ความเลวร้ายของ

อินเทอร์เน็ต  ต่อต้านอินเทอร์เน็ตแบบสุดขั้ว....ประมาณ 4 เดือนที่งมๆ มา

ก็ได้เท่านี้แหละจ้า ยังไม่สมบูรณ์   ตรงนั้นหาย   ตรงนี้ขาด  ตรงนั้นเกิน 

ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นแบบนั้นได้ไง  คงต้องใช้เวลาอีกไม่น้อยกว่าจะได้รู้เรื่องนะนี่นะ.....อิอิ      

         โลกชาวบล็อก  เป็นโลกใหม่ที่ทำให้ได้รู้จักผู้คนมากมาย    มิตรภาพเข้ามาทักทายในช่วงแรกๆ ที่ป้าอิมยังไม่รู้จักใครเลย คือ คุณยายตุ๊กตุ๊ก  (ตอนแรกแอบเปิดบล็อก ไม่ได้บอกคุณยาย...อิอิ)  คุณวิหคพลัดถิ่น 

คุณสุภาวัลย์  คุณสิบหมื่น   ท่านเลข_อักขระ แค่มีคนแวะมาทักทายก็ดีใจ แอบหวังว่า คงมีใครสักคนที่จะชอบงานของเรา….

        โลกใหม่เริ่มบรรเจิด... เริ่มมีเพื่อนมากขึ้น  ความรู้สึกเหมือนรับได้

ในน้ำใจหลายๆ ท่าน  ทั้งๆ ที่ไม่เคยได้เห็นหน้าตากันเลย      

         วันนี้  คุณวิหคพลัดถิ่น  หนึ่งในบล็อกเกอร์คุณภาพที่แวะมาทักทาย อย่างสม่ำเสมอ  มีภาระงานมาก  ห่างหายไปจากบล็อก  จึงถือโอกาสฝากไว้ ณ ที่นี้ว่า  ป้าอิมคิดถึงอยู่ตลอด  ทุกครั้งที่เข้ามาในโลกใบนี้...อยากให้แวะเข้ามาคุยกันบ้าง  พอให้รู้ว่า  สุขสบายดีหรือไร...

     ไม่น่าเชื่อว่า...ความผูกพันของชาวเรามีขึ้นได้ โดยที่ไม่เคยพบหน้ากัน...

      ป้าอิม ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพ แต่หากเขียนด้วยใจรัก  งานประจำที่มี เป็นภาระทำให้ทุ่มเทให้กับบล็อกได้ไม่เต็มที่  จึงมักจะหายหน้าไปบ่อยๆ   อย่างไรก็ดี  ป้าอิมจะพยายามสร้างงานที่ดี เพื่อไม่ให้ญาติมิตรรู้สึกว่า 

เสียเวลาที่คลิกเข้ามา....       

        ขอขอบคุณ  ท่านที่มีน้ำใจเอื้อเฟื้อแนะนำคำสอนเรื่องการเขียนบล็อก  ทั้งที่มีโอกาสได้ไถ่ถามกับท่านโดยตรงและที่แอบเป็นศิษย์  ทั้งเรื่องข้อความ  ภาพประกอบ  เสียงเพลง  และตกแต่งบล็อก ดังรายนามต่อไปนี้