เหลียวผ่านผัน ผันพ้นผ่าน ไม่พานพบ
แม้นนานเนิ่น ไม่เกินลบ ฤทัยไหว
เหลือรอยร้าว ราวร้อยซาก ฝากอาลัย
ช่อระกำ ย้ำหวนไห้ ในเส้นทาง
.
อาบอ้อมอุ่น ปลายมุ่นแสง แฝงขุนเขา
โอบอ้อมอก ลึกลำเนา อันเศร้าร้าง
คลี่แพรช้ำ จำเจ็บตรม ห่มใจพลาง
เพียงเลือนลาย ริ้วหม่นหมาง กลางใจนวล.

ทุกข์ท่วมท้น ระทดโทรม โหมวิโยค
กลิ่นดอกโศก อิ่งอ้อยสร้อย ละห้อยหวน
ไอแสงจันทร์ เดือนแรมเศร้า เหงารัญจวน
ปล่อยชะตา ระเรรวน พาล่องลอย

.

เพียงเปาะแปะ เม็ดพราวพราย แห่งสายฝน

หลอมหทัย คนอับจน ดลจิตหงอย

ลมฝนเศร้า เจ้าระฟ้า มาวอยวอย

น้ำตาพลอย ผล็อยเผาะพร่าง กลางนวลจันทร์

.

รำพึงผ่าน วิเวกเหงา เปล่าเปลี่ยวโศก
ประทังโลก ทุกข์ทน บนปรักฝัน
ระบายยิ้ม ยามอ้างว้าง พรางจาบัลย์
ซ่อนคืนวัน ระทมร้าว ในราวฟ้า

.

ส่งใจรัก ฝากฝังไว้ กลางใจโลก

ส่งใจโศก ฝากฝังเคียง เสียงสั่งหา

ส่งดอกรัก ร้อยรักเรียง เคียงบูชา

ส่งดอกโศก ล้อมรักษา บูชาใจ

.