• อิมกุดั่น
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : p_kornkarn@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-07
  • จำนวนเรื่อง : 105
  • จำนวนผู้ชม : 36762
  • จำนวนผู้โหวต : 189
  • ส่ง msg :
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



วันจันทร์ ที่ 5 พฤษภาคม 2551
คิดถึงมัทนะพาธา
Posted by อิมกุดั่น , ผู้อ่าน : 729 , 18:29:59 น.   | หมวดหมู่ : วรรคทองวันละบท  
พิมพ์หน้านี้


คิดถึงมัทนะพาธา

ความรักเหมือนโรคา...บันดาลตาให้มืดมน

ไม่ยินและไม่ยล...........อุปสรรคใดใด

ความรักเหมือนโคถึก.....กำลังคึกผิขังไว้

ก็โลดออกจากคอกไป........บ ยอมอยู่ ณ ที่ขัง

ถึงหากจะผูกไว้..........ก็ดึงไปด้วยกำลัง

ยิ่งห้ามก็ยิ่งคลั่ง.........บ หวนคิดถึงเจ็บกาย

บทละครพูดคำฉันท์เรื่องมัทนะพาธา

พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2467

พระราชนิพนธ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

(พ.ศ. 2424 - 2468)

มัทนะพาธา เป็นบทละครพูดคำฉันท์ 5 องก์ ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้น เมื่อ พ.ศ.2466 วรรณคดีสโมสรยกย่องว่า เป็นหนังสือแต่งดี เพราะละครพูดคำฉันท์เป็นของแปลกในกระบวนวรรณคดี แต่งได้ยาก และยังไม่เคยมีกวีคนใดแต่งมาก่อน อีกประการหนึ่ง คือ การปรุงชื่อตัวละคร และภูมิประเทศ ถูกต้องตามยุคแห่งภารตวรรษ อันเป็นตัวเรื่อง นับว่ารูปเรื่องปรุงดี เรื่องสำเร็จได้ด้วยพระปรีชาสามารถ และสุตาญาณ อันกว้างขวาง

.

บทละครคำฉันท์เรื่องนี้ เป็นเรื่องที่สมมุติว่าเป็นกำเนิดของต้นกุหลาบ แสดงให้เห็นถึงพิษร้ายจากความรัก ตามความหมายของชื่อเรื่อง กล่าวคือ สุเทษณ์เทพ ผู้ทรงฤทธิ์ หลงรักมัทนาเทพธิดา แต่มัทนาไม่รักตอบ สุเทษณ์โกรธ จึงสาปมัทนาให้ไปเป็นดอกไม้ในโลกมนุษย์ เมื่อถึงวันเพ็ญจึงจะกลายเป็นมนุษย์ ที่สาวและสวยได้หนึ่งวัน จนกว่าเมื่อใดได้สุขสมหวังในความรักจึงจะเป็นมนุษย์ตลอดไป

.

ต่อมา มัทนาพบรักกับชัยเสน แต่ความรักก็ไม่ราบรื่นเพราะมีอุปสรรคคือนางจันฑี มัทนาต้องถูกพรากไปจากชัยเสน และได้พบสุเทษณ์อีกครั้งหนึ่ง แต่มัทนาก็ยังไม่เปลี่ยนใจมารักสุเทษณ์ เรื่องจึงจบด้วยความสูญเสีย สุเทษณ์ไม่สมหวังในความรัก ชัยเสนสูญเสียคนรัก และมัทนาต้องเปลี่ยนสภาพมาเป็นเพียงดอกกุหลาบ

.

สุเทษณ์ : รักจริงมีจริงฤก็ไฉน อรไทบ่แจ้งการ

มัทนา : รักจริงมีจริงก็สุระชาญ ชยะโปรดสถานใด

สุเทษณ์ : พี่รักและหวังวธุจะรัก และบทอดบทิ้งไป

มัทนา : พระรักสมัคร ณ พระหทัย ฤจะทอดจะทิ้งเสีย?

สุเทษณ์ : ความรักละเหี่ยอุระระทด เพราะมิอาจจะคลอเคลีย

มัทนา : ความรักระทดอุระละเหี่ย ฤจะหายเพราะเคลียคลอ

สุเทษณ์ : โอ้โ๋อ๋กระไรนะมะทะนา บมิตอบพะจีพอ?

มัทนา : โอ้โอ๋กระไรอะมระง้อ มะทะนามิพอดี

............

.

ไม้เรียกผะกากุพ-......... ชะกะสีอรุณแสง

ปานแก้มแฉล้มแดง.........ดรุณี ณ ยามอาย

ดอกใหญ่และเกสร.........สุวคนธะมากมาย

อยู่ทน บ วางวาย.........มธุรสขจรไกล

อีกทั้งสะพรั่งหนาม.........ดุจะเข็มประดับไว้

ผึ้งเขียวสิบินไขว่............บ่มิใคร่จะห่างเหิน

(อินทรวิเชียรฉันท์)

มัทนา มาจากศัพท์  มทน  แปลว่า ความลุ่มหลงหรือความรัก
มัทนะพาธา  หมายถึง ความเจ็บปวดและความเดือดร้อนเพราะความรัก

.

อ้าอรุณแอร่มระเรื่อรุจี

ประดุจมโนภิรมย์ระตี..... ณ แรกรัก

แสงอะรุณวิโรจน์นะภาประจักษ์

แฉล้มเฉลาและโสภินัก..... นะฉันใด

หญิงและชาย ณ ยามระตีอุทัย

สว่าง ณ กลางกมลละไม..... ก็ฉันนั้น

แสงอุษาสะกาวพะพราว ณ สรรค์

ก็เหมือนระตีวิสุทธิอัน..... สว่างจิต

อ้าอนงคะเชิญดำเนิรสนิธ

ณ ข้าตะนูประดุจสุมิตร..... มโนมาน

ไปกระทั่ง ณ ฝั่งอุทกจีระธาร

และเปล่งพจี ณ สัจจะการ..... ประกาศหมั้น

ต่อพระพักตร์สุราภิรักษะอัน

เสด็จสถิต ณ เขตอะรัณ -..... ยะนี่ไซร้

ว่าตะนูและน้องจะเคียงคระไล

และครองตลอด ณ อายุขัย..... บ่คลาดคลา

ฉากท้าวชัยเสนปฏิญาณรักกับมัทนา ในยามรุ่งอรุณ (อีทิสังฉันท์)

.

.

ขอฝากคนไทย.........อย่าลืมวรรณคดี

.

ขอบคุณแหล่งข้อมูล

.

http://www.pompisamai.th.gs/web-p/ompisamai/rose1.htm

http://www.rsu.ac.th/soc/corner05.html

ภาพดอกกุหลาบ

http://www.ku.ac.th/e-magazine/sep49/image/flo2.jpg


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 45
sodaaban วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 16.52 น.
http://www.oknation.net/blog/sodaaban


เขียนบล็อกเชิญชวนให้คนเห็นประโยชน์ของพุทธศาสนา
ยากยิ่งนัก แต่ก็จะทำไปเรื่อย ๆ และยากชวนให้หันมาดู
วันละนิดก็ยังดี เช่นก่อนนอน ไม่ต้องมากแค่ห้านาทีก่อน
หัวใจของการฝึกอยู่ที่ สติ ตัวเดียวเท่านั้น
สติ ตามรู้ทุกอิริยาบทของเราที่มันเกิดขึ้นตอนนั้น
ถ้าไม่ขาดสอนเมื่อใด สมาธิจะตามมา
แล้วเราจะรู้อะไรอีกเยอะ ที่ไม่ต้องไปอ่านตำรา
มันเกิดในใจเราเอง แต่ระวังอย่าไปนึกเอาเอง
อะไรที่ยากกว่านี้เธอยังทำได้ เช่น ฉันท์ที่เธอเขียนอยู่
ขอบคุณที่ช่วยให้คนรุ่นหลังรู้จักวรรณคดีไทย
ความคิดเห็นที่ 44
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 16.30 น.
http://www.oknation.net/blog/konto
    http://www.oknation.net/blog/konto2    

ไม่เคยอ่านจนจบ ไม่เคยอ่านจนละเอียด
แต่ประโยค ความรักเหมือนโรคา ......... นั้นได้ยินมาแต่เด็ก เพราะยายท่องให้ฟังตอนถอนผมคันให้ยาย
ความคิดเห็นที่ 43
พลายพัทลุง วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 14.01 น.
http://www.oknation.net/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

สวัสดีครับป้าอิม
..คิดถึงจันทวารี งิงิ

กำลังเขียนบทละคร "เม้ยเจิง : เกาะเกร็ดสวรรค์" ประกอบการแสดงละครหุ่นสาย ให้ นร. ช่วงชั้นที่ 3
อีก 2 เรื่อง ตอน พลายแก้วพบพ่อ/ แล้วก้อเกี่ยวกะยาเสพติด อีกเรื่อง งุงุ


ขอละครป้าเรื่องดิครับ งุงุ กำลังมึนๆ
ความคิดเห็นที่ 42
เจเจค่ะ วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 13.27 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
แรดเดียวดาย ท่ามกลางไม้ป่าเดียวกัน..... 

สอยมาเป็นสมบัติส่วนตัวแล้นคร่ะ

แบบแว่...

มะก่อนคอยแต่จะหยิบยืมจากชาวบ้านอย่างเดว
ความคิดเห็นที่ 41
อักษราภรณ์ วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 08.19 น.
http://www.oknation.net/blog/Aug-saraporn
เปลี่ยนดอกไม้บูชา...พระพุทธ  พระธรรม พระอริยะสงฆ์ บูรพาจารย์ บิดามารดา ผู้มีอุปการคุณ... ทุกวันโกนค่ะ.


สวัสดียามเช้าค่ะป้าอิม
ถึงที่ทำงานแล้วหรือยังเอ่ย ?
ป้าอักฯเอาอาหารเช้ามาฝากป้าอิมค่ะ.
ความคิดเห็นที่ 40
คนสวย วันที่ : 12/05/2008 เวลา : 11.58 น.
http://www.oknation.net/blog/ratana

สวัสดีค่ะ คุณป้าอิมฯ
เข้ามาอีกครั้ง คิดถึงมัทนะพาธาแลคิดเถิงป้าอิมค่ะ
บ้านคนสวยชุมฉ่ำด้วยน้ำฝนน้ำฟ้า
วันนี้เพิ่งหยุดไป แต่ก็มีโปรยๆ
มองไปทางปลายฟ้าเบื้องบนยังมีสีเทาหม่นๆอยู่เต็มฟ้า
ป้าอิมเป็นไงมั่ง....
หายจากอาการ.......อยากว๊ากกกก...ละยังเจ้าคะ.....
คิดถึงนะ.....แม้จะยังวุ่นๆอยู่.......
ความคิดเห็นที่ 39
pimahn วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 21.27 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

อ่านเรื่อง มัทนะพาธา มาตั้งแต่ยังไม่แตกเนื้อหนุ่มเลยครับ
ท่องได้จนขึ้นใจ กาพยานี ๑๑ ที่ขึ้นต้นว่า...ความรักเหมือนโรคา...

เข้าใจเลยว่า ความรัก ทำให้คนตาบอดได้อย่างไร
เข้าใจเลยว่า ความรัก ทำให้เรากลายเป็น โคถึก ได้อย่างไร

ก็แทบตายเพราะความรักมาแล้วเหมือนกัน...
แต่ก็ ขาดความรักไม่ได้หรอก ต่อให้ทุกข์ยังไง ก็ขอมีรัก ดีกว่าไร้รัก

ชวนไปอ่านธรรมะท่ีบ้านด้วยครับ

http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/05/11/entry-1
ความคิดเห็นที่ 38
ผักบุ้งไฟแดง วันที่ : 11/05/2008 เวลา : 15.50 น.
http://www.oknation.net/blog/nong9396
อยากให้ทุกวันเป็นวันที่ดี  และโลกนี้สวยงาม

ขอบคุณป้าอิมค่ะ
ความคิดเห็นที่ 37
อธิฏฐาน วันที่ : 09/05/2008 เวลา : 20.12 น.
http://www.oknation.net/blog/sandstone
เพราะคุณเป็นมากกว่าเพื่อน


กุหลาบดังอาบสี
มอบให้พี่พร้อมหทัย
ดอกไม้ที่มอบไป
หนึ่งร้อยบาทไม่ขาดเกิน

ให้ไปด้วยใจภักดิ์
พร้อมด้วยรักไม่ขัดเขิน
ชมไปจนใจเพลิน
จ่ายมาด้วยใช่ช่วยฟรี

ไม่ให้ฟรีๆค่ะดอกไม้
ความคิดเห็นที่ 36
ทิวสน วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 23.44 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 36
อิมกุดั่น วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 09.16 น.
http://www.oknation.net/blog/im
ผูกมิตรด้วยอักษร



สิขสิทธิ์ของเรื่องราวเป็นของเจ้าของเรื่อง แต่ลิขสิทธิ์ในข้อเขียนนั้นเป็นร่วมสองฝ่าย......
.
ข้อความนี้ ไม่เข้าใจค่ะ เรื่องราวก็อยู่ในข้อเขียน แยกกันยากน่ะค่ะ ไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยไม่เข้าใจค่ะคุณทิวสน

.......................................................

เรื่องราวมาจากเจ้าของเรื่อง หรือเจ้าของชื่อหนังสือ
จึงเป็นสิทธิ์ หรือ ลิขสิทธิ์ไปโดยปริยายอยู่แล้วครับ

ในส่วนที่บอกว่า ในการทำเป็นรูปเล่มหนังสือออกมานั้น เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ร่วมกัน

ที่ต้องเป็นอย่างนั้นเพราะโกสต์ไรเตอร์มีส่วนสำคัญอย่างมากในการ
-ดึงเรื่องออกมา
-จัดโครงสร้างเรื่อง
-ใส่สีสัน
-เขียนความรู้สึกออกมาแทนได้
-เรียนรู้บุคลิก และสไตล์การพูด และรสนิยมของเข้าของเรื่อง และสื่อออกมาได้
-ใช้ความเชี่ยวชาญเรื่องสำนวนภาษาในการเขียน
ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าของเรื่องส่วนใหญ่ขาดครับ

...................................

หากในภายหน้า เจ้าของเรื่อง ไปใช้โกสต์คนใหม่
เจ้าของลิขสิทธ์ร่วม ก็จะเป็นของเจ้าของเรื่องและโกสต์คนใหม่ครับ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม และสนใจครับ

* * * * * * * * * *
ความคิดเห็นที่ 35
แม่สีไฟ วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 16.08 น.
http://www.oknation.net/blog/ting


คิดถึงจังค่ะ

แต่อ่านมัทนะพาธาแบบตาลาย ๆ
หนัก ๆ หัวค่ะ เหมือนมีหนามกุหลาบปักหัว(ใจ) เลยล่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 34
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 08/05/2008 เวลา : 12.01 น.
http://www.oknation.net/blog/cottonhut
อุดมการณ์ใดๆไม่อาจงอกเงยได้  ในบุคคลที่ไร้จุดยืน

แวะมา
ด้วยคิดถึงมัทนะพาธา
และป้าอิม
ความคิดเห็นที่ 33
ทิวสน วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 23.18 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

มาทบทวน หวนนึกถึงความหลัง
คลับคล้ายว่าเคยเรียน..รึเปล่า นะ

ขอบคุณที่นำมาให้อ่านครับ
ความคิดเห็นที่ 32
เอื้อยนาง วันที่ : 07/05/2008 เวลา : 20.08 น.
http://www.oknation.net/blog/ouynang

อ่านแล้วให้ระลึกถึงความหลังครั้งต้องอ่านเอาคะแนน มาได้อ่านเมื่อวัยขนาดนี้ มุมมอง และความรู้สึกก็ต่างออกไป
ดีค่ะที่นำเอาวรรณคดีงาม ๆ มาเผยแพร่เตือนความทรงจำกัน บางครั้งเราเสพแต่ข่าวสารมาก ๆ ก็ทำให้หงุดหงิดนะ
ความคิดเห็นที่ 31
ครูอุ๋ย