.

ใบไม้หนึ่ง ล่องคว้าง กลางนที

ตากรวี แสงกล้า ล้าใจฝัน

รอเวลา ถึงสุดท้าย ไม่นานนั่น

มองตะวัน สาดส่องมา ด้วยล้าแรง

.

มดน้อยหนึ่ง ล่องลอย ธาราใกล้

พบซากใบ ร่วงลอยมา ฝ่าพรายแสง

ใบไม้เอย กระแสน้ำ ช่างกลั่นแกล้ง

อณูน้ำ ล้วนขันแข่ง แย่งชิงชัย…

.

ขอพักพิง หน่อยเถิดนะ จะสิ้นแล้ว

เพียงลมแผ่ว ก็อาจพลอย ถึงตักษัย

ผ่านคืนเพ็ญ เห็นดาวร่วง ห่วงอาลัย

ฝากความนัย นึกใจหวัง สั่งดวงดาว

.

ขอชีวิต พบสิ่งดี เป็นที่พึ่ง

เพื่อวันหนึ่ง ได้ส่งหวัง ถึงกลางหาว

ปลูกเมล็ด แห่งความดี ที่พร่างพราว

ก่องสกาว ณ แดนสรวง โลมดวงใจ

.

ใบไม้เปรย เราไม่เคย คิดวาดหวัง

เราผุพัง ร่วงโรย ตามเงื่อนไข

....ถ้าเช่นนั้น ขอวันนี้ มีหวังไว้

เป็นที่พึ่ง ข้านี่ไง ได้ไหมเออ...

.

เราก็แค่ ซากใบไม้ ในลำน้ำ

อาจจมคว่ำ ดิ่งไป ได้เสมอ

เพียงฝากซาก ฉากสุดท้าย ที่ได้เจอ

คืนสู่ดิน ปรนเปรอ ธรณี

.

อย่างน้อย... ถึงเวลา ข้าได้หวัง

ได้ถึงฝั่ง แดนใจรัก ฝากศักดิ์ศรี

ปลูกดวงดาว ให้พราวฟ้า พร่างฤดี

เพื่อดวงดาว แห่งความดี เด่นประกาย

................

ท่านและข้า ร่วมสร้างฝัน ในวันนี้

เพื่อดวงดาว แห่งความดี เด่นประกาย