
พิมพ์หน้านี้
|
คนส่วนมากล้วนมองว่าคนอื่นแปลกเพราะว่าไม่ได้คิดอย่างนั้น หรือทำอย่างนี้เหมือนกับตนเอง "ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย" ในขณะที่บางคนก็เห็นกลับด้านกัน เขามองว่าคนอื่นตนเองแปลกแยก "ทำไมนะไม่มีคนน้อยเหลือเกินที่เข้าใจฉัน" ตามหลักเอนเนียแกรมนั้นแบ่งคนออกเป็นเก้าลักษณ์ ถ้าสมมติว่าคนเก้าลักษณ์นั้นมีจำนวนเท่าๆกัน ย่อมหมายความว่าคนคนอีกเกือบ 89 คนจาก 100 คนไม่เหมือนกับเรา ยิ่งถ้าคิดว่าในแต่ละลักษณ์ยังมีลักษณ์ย่อยอีก 3 ลักษณ์ ก็จะกลายเป็นว่า มีคนแค่ 3 จาก 100 คนเท่านั้นที่มีมุมมองต่อสิ่งต่างๆในชีวิตที่ใกล้เคียงกับเรา ดังนั้นเราต่างหากจึงเป็นแปลกประหลาดจากคนอื่น .... และเราต่างหากที่ทำไมนะ ถึงไม่คิดเหมือนคนอื่นหรือเป็นผู้ทำให้คนอื่นเข้าใจเรา เราต่างหากที่แปลกแยกออกมาสิ่งที่เราคิด สิ่งที่เรามุ่งเน้น สิ่งที่ให้คุณค่า คนส่วนใหญ่ที่นอกเหนือจากเราต่างไม่ได้คิดเช่นนั้น มันไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะมีลักษณ์ไหนหรือมีทัศนคติโน้มเอียงไปยังทางไหน แต่มันสำคัญว่าคุณรับและตระหนักรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นมากน้อยแค่ไหน มันจึงเป็นภาระหน้าที่ของเราเองที่จะต้องพัฒนาแก่นแท้ของตนเองขึ้นเพื่อ รับรู้-เข้าใจ-เข้าถึง คนต่างๆที่อยู่รอบตัว ไม่ใช่เพื่อใครหรืออะไรทั้งนั้น แต่ก็เพื่อความสุขในชีวิตและสังคมของเราเอง มันไม่สำคัญหรอกว่าเราจะเป็นคนลักษณ์ไหนแต่มันสำคัญว่าคุณพัฒนาตัวตนที่เป็นแก่นแท้ไปถึงขึ้นไหนแล้วมากกว่า... |