...เมื่อปลายปี 2547 ถึงช่วงต้นเดือน ปี 258   แฝดน้องได้อ่านหนังสือธรรมมะเล่มนึง  ชื่อ "ผลไม้ในสวนธรรม"  เป็นหนังสือที่ระลึกงานฌาปนกิจศพนายยงยุทธ  กุลบุศย์  เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2545   จำได้ว่ายืมจากหัวหน้างานมาอ่าน   เป็นธรรมดาเมื่ออ่านแล้วเจอข้อความหรือเรื่องไหนที่ถูกใจแฝดน้องก็จะจดไว้ในไดอารี่   และข้อความเหล่านี้แฝดน้องบันทึกไว้เมื่อวันที่ 15 มกราคม 2548

...หนังสือ "ผลไม้ในสวนธรรม"  เล่มนี้รวมรวมคำสอนของท่านเจ้าคุณนรวัตนราชมานิต  (ธมฺมวิตกฺโกภิกขุ)  วัดเทพศิริทราวาส  กรุงเทพฯ  (ปี 2440 - 2514)  ท่านสอนเกี่ยวกับเรื่องความไม่สบายใจ  โดยตั้งชื่อเอาไว้ว่า " อย่าเลี้ยงความไม่สบายใจ "    (หน้า 26)

" อย่าเลี้ยงความไม่สบายใจ "


คำว่า ไม่สบายใจ    อย่าใช้และอย่าให้มีในใจต่อไป

Let it go and get it out  

ก่อนที่มันจะเกิดต้อง Let it go

ปล่อยให้มันผ่านไป  อย่ารับเอาความไม่สบายใจไว้

..........

ถ้าเผลอไปมันแอบเข้ามาอยู่ในใจได้

พอมีสติรู้ตัวว่า ความไม่สบายใจเข้ามาแอบอยู่ในใจ

ต้อง Let it out   ขับมันออกไปทันที

อย่าเลี้ยงความไม่สบายใจไว้ในใจ  มันจะเคยตัว

ทีหลังจะเป็นคนอ่อนแอออดแอด

ทำอะไรผิดพลาดนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่สบายใจ เคยตัว

..........

เพราะความไม่สบายใจนี้แหละ เป็นศัตรู เป็นมาร

ทำให้ใจไม่สงบ  ประสาทสมองไม่ปกติ

เป็นเหตุให้ร่างกายผิดปกติ

พลอยไม่สงบ ไม่สบายใจไปด้วย

ทำให้สมองทึบ  ไม่ปลอดโปร่งแจ่มใส

เป็น Habit  ความเคยชินที่ไม่ดี

เป็นอุปสรรคกีดกั้นขัดขวางสติปัญญาไม่ให้ปลอดโปร่งแจ่มใส

..........

ต้องฝึกหัดแก้ไขปรับปรุงจิตใจเสียใหม่

ทั้งก่อนที่จะทำอะไรหรือกำลังทำอะไรอยู่

และเมื่อเวลากระทำเสร็จแล้ว  ต้องหัดให้จิตใจแช่มชื่นร่าเริง

เกิดปีติปราโมทย์  เป็นสุข  สบายใจอยู่เสมอ

เป็นเหตุให้เกิดกำลังกาย  กำลังใจ

Enjoy living  มีชีวิตอยู่ด้วยความเบิกบาน

จะศึกษาเล่าเรียนก็เข้าใจง่าย

เหมือนดอกไม้ที่แย้มบานต้องรับหยาดน้ำค้างและอากาศบริสุทธิ์ฉะนั้น

..........

_______ขอบคุณข้อความดีๆ จากหนังสือดีๆ_______