ล้อมวงคุย  (โดย ชาติ  กอบจิตติ)

...  ก่อนอื่นแฝดน้องต้องขออภัยอย่างสูง เมื่อตอนที่แล้วแฝดน้องพิมพ์ชื่อนามสกุลของคุณ “ชาติ  กอบจิตติ”  ผิด  แฝดน้องเองก็ไม่แน่ใจตั้งแต่พิมพ์ชื่อเรื่องตอนที่แล้วแล้วหล่ะค่ะว่าจะเป็น “ชาติ  กอบจิตติ”  หรือ  “ชาติ  กอบกิตติ” กันแน่  ครั้นจะดูจากหนังสือที่ตัวเองซื้อมาก็ไม่ได้ เพราะก่อนหน้านั้นแฝดน้องเอาหนังสือให้เพื่อนรุ่นพี่อีกคนยืมไปอ่าน  แต่พอตรวจดูจากสมุดบันทึกของตัวเองก็กลายเป็นว่าในบันทึกแฝดน้องเขียนชื่อนามสกุลของคุณชาติไว้ทั้งสองแบบ  เกิดอาการไม่แน่ใจ  แต่สุดท้ายก็เลือกใช้ “ชาติ  กอบกิตติ”  แล้วก็กลายเป็นว่าตัวเองจำผิด  นี่หล่ะค่ะความผิดพลาดของแฝดน้องที่มักจะเกิดขึ้นเสมอ  ก็ต้องขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วยนะคะ

... เอาหล่ะค่ะมาเข้าเรื่องเกี่ยวกับตอนนี้กันเลยดีกว่า  หลังจากแฝดน้องได้อ่านหนังสือเรื่อง “บันทึก : เรื่องราวไร้สาระของชีวิต”  ได้ไม่นานแฝดน้องก็มีโอกาสไปร้านหนังสืออีกครั้ง  แล้วแฝดน้องก็ไปเจอหนังสืออีกเล่มของ “ชาติ  กอบจิตติ”  เข้าเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ เหมือนเล่มที่อ่านจบไปค่ะ  ตอนแรกที่แฝดน้องจะซื้อหนังสือเล่มนี้มาเหตุผลหลักๆ จะเอามาเป็นเพื่อนกับเล่มแรก   ปกติแฝดน้องมักเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับหลายๆ อย่างค่ะว่า ตัวเองเป็นแฝด  ของต่างๆ ที่ตัวเองมีน่าจะเป็นแฝดหรือมีเป็นคู่กัน

...  หนังสือที่แฝดน้องซื้อมาชื่อเรื่อง “ล้อมวงคุย”  เรื่องราวภายในเล่มเป็นเรื่องราว (บทความ) ที่ “ชาติ  กอบจิตติ”  เขียนไว้ในคอลัมน์ในหนังสือ “สีสัน”  ที่จัดพิมพ์ตั้งแต่ปี 2548  ถึงปี 2550  (เป็นการรวมเล่มโดยเลือกเอาเฉพาะบางเรื่อง)   เนื้อหาในเล่มคนเขียนเขียนได้หลากหลาย  แต่เท่าที่แฝดน้องเข้าใจส่วนมากมีเรื่องเกี่ยวกับการเมืองมากกว่าเรื่องอื่น   คงเป็นเพราะชื่อหนังสือด้วยหล่ะค่ะทำให้เนื้อหาภายในเล่มจะเน้นเรื่องการเมือง

...  เหมือนเดิมค่ะแฝดน้องอ่านแล้วก็จะบันทึกเอาไว้ว่าตัวเองชอบข้อความตรงไหน  และวันนี้แฝดน้องก็อยากนำเสนอให้เพื่อนๆ ชาวโอเคเนชั่น  ได้รับทราบด้วยค่ะ (ที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องของหนังสือของ “ชาติ  กอบจิตติ”  ติดต่อกันสองตอน  ไม่เกี่ยวกับเรื่องผลประโยชน์ประการใดทั้งสิ้น  แต่เป็นเพราะช่วงนี้อยากอ่านหนังสือเล่มเล็กๆ  ประมาณว่าอ่านคืนสองคืนจบเล่มค่ะ)

หน้า 32 :  ตอน  ทุนประหลาด

ในเมื่อเหตุการณ์มันเกิดขึ้นอย่างนี้แล้ว  ผมคงต้องคิดกันตามประสาซื่อๆ โง่ๆ ของผมว่า  คราวที่เขาเคลื่อนไหวต่อต้านนั้น  เขาก็คงเคลื่อนไหวเพื่อผลประโยชน์ของเขาเองเท่านั้น  เมื่อต่อรองกันสมประโยชน์ทั้งสองฝ่ายแล้วเขาจึงนิ่งเสีย  ปล่อยให้ประชาชน (ที่เขาชอบอ้าง) รับชะตากรรมไปตามลำพัง

หน้า 62  :  ตอน  รอยร้าว

ดูบรรยากาศการเมืองในวันนี้แล้ว  คลับคล้ายคลับคลาว่าเหมือนกับบรรยากาศก่อนเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519  คือแบ่งประชาชนออกเป็นสองฝ่าย  และจบลงด้วยการให้คนไทยฆ่ากันเอง  และที่เป็นสัจธรรมมาตลอด คือ หัวหน้าไม่เคยตาย

หน้า 63  :  ตอน  รอยร้าว

บ้านเมืองถ้าไม่มีความสามัคคีแล้วก็ยากที่จะเจริญ  ลงเรือลำเดียวกัน  พายกันไปคนละทางก็คงไม่ไปไหนนอกจากวนอยู่ที่เก่า  พอดีพอร้ายเรือจะล่มเอา

หน้า 94  :  ตอน  โอ้...ฮาวาย (4)

การเป็นคนชอบอำนั้นบางครั้งถ้าไม่รู้กาละเทศะ  มันก็สนุกไม่ออกเหมือนกัน  ไม่รู้จะบอกใคร  ได้แต่บอกตัวเอง

หน้า 147  :  ตอน  รายงานการประชุม (1)

บ้านเมืองเราทุกวันนี้ผู้คนดูเหมือนจะเอาเงินเป็นตัวตั้งกันมากขึ้น  ยอมทำกันทุกอย่าง  ไม่ว่าสิ่งนั้นจะผิดกฎหมาย, ผิดศีลธรรม, ผิดจรรยา ฯลฯ  หรือผิดมนุษย์มนาก็ตาม  แต่ก็ยังทำเพื่อให้ได้เงินมา

หน้า 183  :  ตอน  คนไม่มีการศึกษา

คิดว่าในโลกนี้มีอะไรอีกเยอะแยะที่เราไม่เข้าใจ  และบางเรื่องไม่จำเป็นจริงๆ ที่เราจะต้องเข้าใจมัน

หน้า 205  :  ตอน  นักเขียนภาคอีสาน : จะก้าวไปทางไหน (ตอนจบ)

เรื่องบางเรื่องไม่ควรบ่น  โดยเฉพาะเรื่องที่เขาหวังดีกับเรา

หน้า 213  :  ตอน  เลือกได้ไหม

บางคนนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาลเป็นปีๆ  โดยไม่รับรู้อะไรอยู่กับเครื่องช่วยหายใจ  ใครจะไปใครจะมาก็ไม่รู้เรื่อง  ได้แต่นอนรอวันตาย  ญาติพี่น้องก็คงรู้  แต่จะทำอย่างไรได้  ในเมื่อเขาก็ชีวิต  เราก็ชีวิต  จะไปตัดสินชีวิตคนอื่นเขาได้อย่างไร

หน้า 220  :  ตอน  รัฐธรรมนูญของเรา

มาเริ่มต้นกันใหม่  นับหนึ่งกันใหม่อีกสักหน  ที่แล้วมาช่างมัน  เราย้อนอดีตมาทำใหม่ไม่ได้แล้ว  มองปัจจุบันกันดีกว่า

หน้า 237  :  ตอน  สวัดดีปีใหม่ครับ

ชีวิตของคนสมัยใหม่ในทุกวันนี้จึงเหมือนกับการวิ่งแข่งกันอยู่ตลอดเวลา  เพราะมีความเชื่อว่า  การหยุดคือการถอยหลังนั่นเอง

หน้า 240  :  ตอน  สวัดดีปีใหม่ครับ

บางทีการหยุดอาจจะเป็นการเริ่มต้นใหม่ก็ได้  ใครจะไปรู้

...  หนังสือเรื่อง “ล้อมวงคุย” เล่มนี้  เป็นการพิมพ์รวมเล่มครั้งแรก โดยสำนักพิมพ์หอน  จัดจำหน่ายทั่วประเทศโดย สายส่งศึกษา  บริษัท เคล็ดไทย จำกัด

___________  ขอบคุณข้อความดีๆ จากหนังสือดีๆ  _________