อ่านชื่อเรื่องแล้วอย่าพึ่งตกใจ ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่ตอนหลังเลิกงานนั่งรถเมล์เล็กสีเขียวสาย 80 แล้วบังเอิญเหลือบไปเห็นสติกเกอร์ที่ติดอยู่บนรถอันหนึ่งที่เขียนว่า “อย่ายิง มีเด็กอยู่ในรถ” นอกจากเรารักทักษิณแล้ว (รักจริงขนาดยอมตายแทนกันได้รึเปล่าเนี่ย!) บางทีก็จะเห็นสติกเกอร์เก่าๆ จนแทบจะมองไม่เห็นแล้วว่าให้ไปเลือกตั้งวันที่ 2 เมษา (ป่านนี้ยังไม่เอาออกอีก...อิอิ) หรือไม่ก็กรุณากดกริ่งก่อนถึงป้ายฯ แต่สติกเกอร์ที่สดุดใจที่สุดตอนนี้ก็คือ “อย่ายิง มีเด็กอยู่ในรถ” เหมือนทำเรียนแบบสติกเกอร์ที่ชอบติดอยู่ในรถเก๋งว่า ”ระวัง มีเด็กอยู่ในรถ“ เข้าใจคิดนะเนี่ย!! สติกเกอร์นี้ทำให้นึกถึงเด็กนักเรียนที่ชอบตีกันเลย เพราะมักจะใช้รถเมล์เป็นสมรภูมิอยู่บ่อยๆ สมัยที่เป็นนักเรียนยังโดนลูกหลงเลย (ขนาดเป็นผู้หญิงนะเนี่ย) โดนถีบอย่างจังบนรถเมล์ด้วยความซวย เพราะคนที่เป็นฝ่ายตรงกันข้ามจะถีบอีกคนดันหลบแล้วเราอยู่ข้างหลังก็เลยมารับไปเต็มๆ แทนที่จะขอโทษ (ถ้ารู้จักคำว่าขอโทษก็คงไม่ตีกัน...มั้ง) แต่เปล่าเลย! ตลุมบอนกันต่อ มันส์เขาหล่ะ แล้วต่อมาพอทำงานแล้วก็ยังเจออีก กำลังซื้อกับข้าวอยู่หน้าปากซอย พ่อเจ้าประคุณก็ยกพวกวิ่งไล่รถเมล์ที่มีคู่อริ แถมยิงปืนขึ้นไปบนรถและมีการยิงสวนกลับมาอีกด้วย เท่านั้นแหละ! เสียงหวีดร้องวี๊ดว๊ายผู้คนบนรถหลบกันวุ่นวาย แล้วที่อยู่ข้างทางก็ต้องหลบวิถีกระสุนที่มองไม่เห็นกันอีกด้วย บอกตรงๆ ว่าเรื่องเด็กนักเรียนตีกันเป็นเรื่องที่เซ็งเป็ดเอามากๆ เลย เพราะเจออยู่บ่อยๆ ขนาดไม่เคยไปยกพวกตีกับใครนะเนี่ย เอ...หรือว่าพวกนี้จะไม่กล้าใช้วิถีแห่งลูกผู้ชาย...สู้กันแบบตัวต่อตัว... พอเห็นสติกเกอร์อันนี้แล้วทำนึกขึ้นมาว่า แล้วมันจะใช้ได้จริงหรือนี่!! “อย่ายิง มีเด็กอยู่ในรถ” คงเป็นแค่สติดเกอร์ที่ติดเล่นแบบ ขำ ขำ อ่ะนะ!! 5555 นอกจากจะมีสติกเกอร์คำว่า “อย่ายิง มีเด็กอยู่ในรถ” แล้ว น่าจะติดสติกเกอร์คำนี้ด้วยนะว่า “อย่ายิง ตรูก็อยู่ในรถ” อิอิ