วันก่อนยืนรอรถเมล์กลับบ้าน...จู่ๆ รถเมล์สีแดงสาย 189 ก็โผล่มา ฉันดีใจมาก
เพราะว่ารถสายนี้เป็นรถเมล์สายที่นานๆ จะโผล่มาสักที และเป็นสายที่ทำตัวลึกลับเหมือนกับรถเมล์ราตรี ในเรื่องแฮรีพ็อตเตอร์เลย ฉันกับเพื่อนสาวที่รอรถด้วยกันจะเรียกกันเล่นๆ ว่า รถเมล์ของแฮรี่พ็อตเตอร์ รถคันนี้ไม่ต้องโบกไม้กายสิทธิ์แค่โบกมือเรียกเท่านั้น รถก็จอดแนบสนิทให้ฉันได้ขึ้น แล้วก็ออกจากป้ายไปอย่างเร็วปรื๋อ... เหมือนรถเมล์ที่แฮรี่นั่งไม่มีผิดเพียงแต่ว่ามันไม่อัศจรรย์เท่ารถเมล์ที่แฮรี่นั่งเท่านั้นเอง  และที่สำคัญมีที่ว่างให้เราได้นั่งเสมอไม่ต้องเบียดกันเป็นปลากระป๋องเหมือนรถเมล์สายอื่นๆ

และถ้าวันไหนได้ขึ้นรถเมล์สายนี้แต่เช้าเราก็จะมาเม้าท์กันว่า โชคดีจริงๆ เลย วันนั้นรู้สึกว่าโชคดีทั้งวัน (อันนี้รู้สึกไปเองหรือว่าเป็นเพราะมีความสุขที่ได้นั่งรถเมล์โล่งๆก็ไม่รู้...อิอิ) น่าแปลกเวลาเราตั้งใจรอเจ้ารถเมล์สาย 189 มันไม่เคยมา แต่ถ้าวันไหนเราลืมๆ มันไป จู่ๆมันก็โผล่มา สร้างความฮือฮาตื่นเต้นยินดี ให้กับฉันและเพื่อนเป็นอย่างมากเพราะนั่นหมายถึงว่าฉันไม่ต้องหอบหิ้วกระเป๋า ซึ่งบางครั้งก็จะมีถุงผ้า (เพื่อลดปริมาณถุงพลาสติก ช่วยลดภาวะโลกร้อนได้นะคะ) เอาไว้ใส่ของ ซึ่งจะดูเกะกะเวลาขึ้นรถเมล์เบียดกับคนบนรถเมล์อีก แต่ถ้าได้นั่งเจ้า 189 แล้ว ไม่มีปัญหาอย่างนี้แน่นอน เฮ้อ...ช่างมีสุขจริงๆ เลย...ไม่ต้องร้อนเพราะเบียดคน แถมนั่งชิดริมหน้าต่างสายลมก็พัดให้ผมปลิวสะบัด สดชื่นเหมือนยืนอยู่บนยอดเขาเลยทีเดียว อิอิ...(ถึงแม้อากาศที่สูดเข้าไปจะไม่ใช่โอโซน แต่ก็ยังดีกว่ากลิ่นเหงื่อไคลและกลิ่นเต่าล่ะนะ...)

ที่เขียนเรื่องนี้ไม่มีสาระอะไรหรอกค่ะ แค่อยากจะบอกคนที่เกี่ยวข้องกับรถเมล์สายนี้หรือสายอื่นๆ ว่า คุณจะเป็นคนสำคัญสำหรับฉันขึ้นมาทันที ถ้าเพิ่มรถเมล์สายนี้หรือสายที่มีน้อยให้วิ่งเพิ่มขึ้นอีกหลายๆ คันหน่อย อย่างน้อยๆ ก็ทำให้ฝันของผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มีรายได้น้อยนิดคนนึงที่ฝันอยากจะมีที่นั่งอย่างสบายบนรถเมล์ หรือยืนแบบไม่ต้องเบียดเสียดกับใครบนรถเมล์ในการเดินทางอย่างมีความสุขและปลอดภัยบ้างก็เท่านั้นเอง...ถึงน้ำมันจะแพง ค่าแรงจะถูก ค่ารถจะขึ้น ก็เอาแบบสมน้ำสมเนื้อกันนะคะ อย่าลืมล่ะ!! ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ...