คุณเชื่อใน พรหมลิขิต มั้ย ?

ถ้าไม่...

แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

  ถ้าไม่...

แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า

“ เพื่อน ”

..............เพื่อน...……………….

คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่  คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

 เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลาย

มาเป็นคนที่เรา “ไว้ใจ”

..............เพื่อน...……………….

คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ

ไม่ว่า สุข ทุกข์  เหงา เศร้า

..............เพื่อน...………………. 

คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ

โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า   “ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร ”
 

..............เพื่อน...……………….

คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล

ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

.........เพื่อน.....  คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ

...........แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า คนๆนี้เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้ เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า คนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน

ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ ตา ” มองไม่เห็น

..........แต่.........

ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” มองเห็นได้

เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ ?

ใช้ตามองเพื่อน  หรือ ใช้ใจมองเพื่อน

เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี

จนกว่า...

 เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส

การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์

แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ

วันนี้.... คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ

อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อน  แค่ตา......

เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง