วันนี้ผมเพิ่งไปรับคุณพ่อที่สถานีรถไฟหัวลำโพง ท่านมาพร้อมกับจักรยานซึ่งแขวนไว้ที่บ้านย่าที่เชียงใหม่ จนมาเก็บไว้ที่อุบลฯ รวมเวลาก็นานนับ 30 ปี ตั้งแต่ผมเด็กๆก็เห็นเจ้าเสือหมอบคันนี้แล้ว .. แต่ไม่เคยเห็นมันวิ่งไปบนท้องถนนเสียที

   ครูแหลมและครูที่โรงเรียนศิลปะแหลมคมชวนผมหลายครั้งให้มาร่วมใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน ผมก็อ้างไปต่างๆนานา แต่จริงๆแล้วกลัวร่างกายไม่ไหว แต่สุดท้ายเมื่อเห็นราคาน้ำมันพุ่งไม่หยุดจนไม่นานมานี้ได้ข่าวว่าที่น้ำมันขึ้นก็เพราะพวกคนมีรวยเอาเงินจำนวนมหาศาลมาเก็งกำไรจากน้ำมัน ... แล้วทำไมเราต้องตกเป็นทาสพวกคนรวยที่ไม่มีศีลธรรม เอาเปรียบคนจนอย่างนี้

   แต่จะรอให้รถไฟฟ้ามาเกยถึงหน้าบ้านก็คงตายก่อนได้ใช้ และราคารถไฟฟ้าในบ้านเรามันไม่ได้จูงใจให้คนหันมาใช้เลย ขึ้นราคาทุก 3 ปี จนแพงกว่านั่งแท็กซี่เสียอีกหากจะไปใกล้ๆ

   งั้นเหลือทางเดียวก็คือ เจ้าเสือหมอบที่นอนเป็นเสือหงอยอยู่บ้านนอกนั่นแหละ ที่จะต้องมาช่วยกู้วิกฤติน้ำมันและเงินในกระเป๋าผม

   หลังจากเอารถใส่หลังกระบะรถ ครูแป๋มก็พาผมไปร้านแถวสามเหร่ ที่นั่น...นายช่างจักรยานฝีมือดีจัดการยกเครื่องเจ้าหมอบของผมให้มันกลับมาวิ่งได้อีกครั้ง หลังจากช่างเคาะเอาเศษสนิมร่วงหล่นออกจากตัวมันราวกับตัวเรือดบนเบาะรถไฟไทย

   ผมตั้งใจว่าจะใช้จักรยานในชีวิตประจำวันให้มากขึ้น เพราะน้ำมันคงไม่ลดราคาลงมา ตราบใดที่คนรวยใจอำมหิตพวกนั้นยังระเริงกับกำไรมหาศาลบนความทุกข์ของคนจน ไม่ต้องเอ่ยถึง ปตท.ที่สิ้นปีก็มีกำไรบานบนความทุกข์ของชาวบ้านที่จ่ายภาษี

   แม้จะได้จักรยานมา แต่ถนนเมืองไทยดูจะไม่ต้อนรับจักรยานเอาเสียเลย เมื่อนึกแตรที่บีบไล่ให้ไปเร็วๆทั้งที่คนขี่จักรยานบางคนเสียภาษีที่นำมาสร้างถนนมากกว่าคนขับรถบางคนที่ไร้มารยาท ก็เริ่มรู้สีกว่ามันจะขี่บนถนนได้หรือเปล่า ไม่รวมพวกเมล์เขียวตีนผี ที่ไล่เหยียบคนเป็นว่าเล่น 

   ตกลงที่เราบ่นว่าน้ำมันแพงกันนั้น จะหาทางออกกันยังไง และไม่ต้องไปเอ่ยถึงความดัดจริตที่บ่นว่าโลกร้อนแต่ก็ออกรถใหม่กันเต็มถนน พอเห็นคนขี่จักรยานบนถนนก็จะคิดในใจและบางครั้งหลุดปากว่า "มันมาขี่บนถนนทำไมว่ะ ทำไมไม่ขี่ในซอยในหมู่บ้าน"

   แม้แต่นายกฯในประเทศซึ่งต้องซื้อน้ำมันจากต่างชาติเป็นหลักยังบอกว่า "อยากให้ลูกหลานตายหรือ ถึงไปขี่จักรยานบนท้องถนน" ... แล้วท่านกับรัฐมนตรีก็แก้ปัญหาน้ำมันแพงไม่ได้ ... ก็เราไม่มีบ่อน้ำมันเองนี่ครับท่าน....แล้วทำไมเราไม่หัดใช้ขาเรามั้งล่ะครับ

   วันศุกร์สิ้นเดือนที่จะถึงนี้ (28 มี.ค.51) ชาวจักรยานที่เขาใช้จักรยานกันในชีวิตประจำวัน นัดรวมตัวกันเพื่อปั่นจักรยานกันแถวๆถนนรัชดา-ลาดพร้าว ไปจนอนุสาวรีย์ชัยฯ

   เวลาที่นัดไม่ใช่ตี 4 อย่างวิ่งการกุศล เพราะคนธรรมดาอย่างเราไม่มีสิทธิ์ลงไปวิ่งโทงๆบนถนนในเวลาปกติ คนจัดงานเลยต้องให้วิ่งมารธอนกันตอนตี 4 เวลาที่ไม่มีรถวิ่ง

   แต่จักรยานถือเป็นพาหนะชนิดหนึ่งที่ทั่วโลกยอมรับว่า ใช้แล้วไม่ต้องง้อน้ำมัน และประหยัดเงินมหาศาล ดังนั้นคนขี่จักรยานจึงไม่จำเป็นต้องออกมาปั่นจักรยานกันตอนตี 4 เพราะมีสิทธิ์ใช้ถนนได้เช่นเดียวกับรถคันละหลายล้านบาท

   เราจึงนัดกันตอนเย็นวันศุกร์สิ้นเดือนนั่นแหละ หลายคนบ่นว่าทำไมต้องออกมาปั่นจักรยานให้รถติด ทำไมไม่ปั่นกันแถวชานเมืองอากาศสดชื่นสบายๆ...

   ...ลองไปฟังบทสนทนาเรื่องนี้ระหว่างผมกับครูแหลม หนึ่งในผู้ที่ใช้จักรยานในชีวิตประจำวันกันครับ...

   - บรรยากาศชาวจักรยานรวมตัวกันปั่นจักรยานบริเวณแยกปทุมวันเมื่อศุกร์สิ้นเดือนที่แล้ว...