ครั้งหนึ่งสมัยหาเสียง เคเนดี้เด็กหนุ่มใช้นโยบายบวกกับความหนุ่มสดและสโลแกนที่บอกว่า Change..เปลี่ยน เปลี่ยน เปลี่ยน และเปลี่ยน เหมือน..คิดใหม่ ทำใหม่...

   แต่พอได้เป็นประธานาธิบดีจริงๆแก งง ครับ ... ไม่รู้จะเปลี่ยนอะไรก่อนหลังดี เพราะไม่มีประสบการณ์ เลยไปทำเรื่องเหยียบดวงจันทร์ ไปทำเรื่องคิวบา หาประเด็นร้อนๆมาเสนอแบบนักการตลาดเหมือนผู้ว่า กทม. จนเคเนดี้ตายหลายคนยังไม่รู้เลยว่าอเมริกาเปลี่ยนอะไรไปบ้าง

   วันนี้ประเทศไทยหลายคนต้องการความเปลี่ยนแปลง ท่ามกลางการบริหารงานของรัฐบวมที่ไม่ต่างอะไรกับสภาโจ๊กที่มีแต่เรื่องขำไม่ออก ผมแค่อยากตั้งคำถามถามว่าพันธมิตรและชาวไทยเราอีกหลายคน ออกมาขับไล่รัฐบาลชุดแล้วชุดเล่า ออกไป ออกไป และออกไป

   เออ...ถ้าเขาไปแล้ว เราจะทำยังกับคนที่จะมาใหม่ดีล่ะ...ตรงนี้สำคัญกว่านะครับ ลองคิดกันดูหน่อยมั้ย...ว่า กติกาของการเล่นการเมืองควรเป็นอย่างไร นักการเมืองควรมีจริยธรรมอย่างไร หรือรอตีความกฎหมายข้างๆคูๆ มีคดีความติดตัวก็ยังเป็นประธานสภาเป็นนายกฯเป็นรัฐมนตรีได้ เหล่านี้จะกลายเป็นบรรทัดฐานให้เด็กรุ่นหลังทำสืบต่อกันไปเป็นประเพณี แล้วมันก็ย้อนกลับมาว่า "ทีพ่อยังสูบบุหรี่เลย แล้วจะมาห้ามทำไม ?"

   แล้ววันนี้เราสอนเด็กรุ่นหลังๆดีพอกันแล้วหรือยัง ไม่เชื่อลองให้ท่านการุณแห่งดอนเมืองเด็กรุ่นใหม่ขึ้นมาปกครองต่อสิครับ...เดี๋ยวเราก็ต้องออกไปไล่กันอีกแหละ

   ไม่เหนื่อยกันรึไงครับ....หันมาสนใจเด็กๆและระบบการศึกษากันอย่างจริงจังบ้างเถอะครับ เอาง่ายๆข้อเดียว ขอให้โรงเรียนเลิกรับสินบนหรือที่เรียกกันแบบอายๆว่าแป๊ะเจี๊ยะ....เลิกข้อเดียวบ้านเราเจริญครับ

   ครูและโรงเรียนมีหน้าที่ต้องสอนเด็กไทยให้เป็นคนดีของชาติ ยังจะกล้าสอนนักเรียนให้เป็นคนดีไม่โกงบ้านเมืองเหรอครับ วันนึงผ่านไปพอลูกศิษย์ได้เป็นนักการเมือง ครูบอกอย่าโกงเลย ลูกศิษย์อาจจะย้อนไปได้ว่า ทีครูยังรับสินบนจากพ่อผมเลยนี่ครับ ไม่งั้นผมไม่ได้เรียนโรงเรียนนี้หรอกครับ ถ้าครูไม่รับสินบน นั่นแสดงว่าสินบนมันดีครูถึงรับ แล้วจะมาห้ามผมทำไมครับ....(ครูจะตอบยังไง) 

   ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ เด็กไทยวันนี้ ก็เป็นทักษิณวันหน้านั่นแหละครับ...เดี๋ยวก็ต้องออกไปไล่กันอีก...ถามอีกครั้ง ไม่เหนื่อยกันบ้างเหรอครับ....