โอลิมปิค การแข่งขันแห่งมวลมนุษยชาติ..ที่กำลังจะเริ่มขึ้นอีกไม่กี่ชั่วโมง ชาวจีนพากันลืมความเศร้าโศกเสียใจกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เฉิงตูไปชั่วคราว และพ่อลูกคู่หนึ่งก็ไปปรากฏกายอยู่ที่มหานครปักกิ่งนั่นเอง

   กว่าจะเข้ามายังตัวเมืองได้ ตำรวจปักกิ่งค้นตัวสองพ่อลูกคู่นี้ครั้งแล้วครั้งเล่า โดยที่ไม่สนใจจำนวนรถที่ติดยาวเหยียดพอๆกับกำแพงเมืองจีน

   ยิ่งทราบว่าสองพ่อลูกเป็นพวกคนไทย ตำรวจจีนยิ่งค้นตัวเป็นการใหญ่เพราะกลัวว่าจะมาขอลี้ภัย เนื่องจากประชากรจีนก็มีเยอะจนจะขี่กันตายวันละสามรอบอยู่แล้ว ....

   เมื่อถึงคิว...รถเก๋งคันงามที่บรรทุกสองพ่อลูกและสัมภาระเต็มรถ ก็วิ่งมาจอดสงบนิ่งอยู่ข้างหน้านายตำรวจจีนที่รอตรวจค้นตามหน้าที่...

ตำรวจจีน - ลื้อแน่ใจนะว่าไม่ได้มาขอลี้ภัยจริงๆ เพราะท่าทางลื้อมันมีพิรุธ ตามันฉ่ำๆ เหมือนร้องไห้ร่ำลาใครมาจากเมืองไทยหยกๆ ... แล้วนี่..กระเป๋าขนมาทำไมตั้งหลายใบ จะมาเชียร์กีฬามาราธอนรึไงฟ่ะ

พ่อรวย - ที่เมืองไทย..อั๊วรวยขนาดไหนลื้อก็น่าจะรู้ เรื่องลี้ภงลี้ภัยอะไร ซี้ซั๊วน่า อั๊วไม่ได้ทำอะไรผิด ถึงทำผิดมันก็จับอั๊วไม่ได้อยู่ดี ... เอ้า..นี้ถุงขนม เอาไปแบ่งๆกัน ...

ตำรวจจีน - (เอื้อมมือมารับถุงขนมแล้วเปิดดู) โอย ... ซี้ซั๊วตาย ... เฮ้ยจับมันไปสอบปากคำซิ มันมีพิรุธ แล้วเอาของในถุงนี้ไปตรวจอาจจะเป็นวัตถุเคมีต้องสงสัยของพวกก่อการร้าย ...

พ่อรวย - (หันไปถามลูกโง่ขณะถูกตำรวจจีนล๊อคตัว) ... เฮ้ย .. ในถุงแกใส่อะไรข้างในว่ะ ทำไมตำรวจมันถึงมาจับพ่อ

ลูกโง่ - ถุงขนม ก็ใส่ขนมสิครับ !!

พ่อรวย - แล้วมันขนมอะไรฟ่ะ ....???

ลูกโง่ - ขนมจีนแกงไก่ที่พ่อชอบนั่นแหละครับ .... ก็พ่อบอกว่าจะมาเมืองจีนให้เตรียมถุงขนมหลายๆถุง มาแจกขอความสะดวกแบบเมืองไทย ผมก็กลัวว่าพวกคนจีนจะกินขนมแบบบ้านเราไม่เป็น ผมเลยหยิบเอา ขนมจีน ใส่มาน่ะครับ ... อ้อ... พ่อลองบอกเขาด้วยสิครับว่า แกงไก่เจ้านี้อร่อยสุดๆเลย...เผื่อมันจะใจอ่อน

พ่อรวย - โถ...ไอ้ลูก !!! ไม่รู้จะด่ายังไง กรูให้หยิบถุงขนมแล้วเอาเงินหยวนใส่ข้างในโว้ย ไม่ไช่ใส่ขนมจีน ..... มันโง่เหมือนใครว่ะ ... กรรมจริงๆกรู จะดูโอลิมปิคซ่ะหน่อย....ดันมาถูกจับซ่ะ

ตำรวจจีน - ไปไม่ต้องพูดมาก เดี๋ยวอั๊วจะให้ลูกน้องพาไปศาลไคฟง  เฮ้ย... เอาตัวมันไป !!! (นายตำรวจจีนหันไปสั่งลูกน้อง แล้วตำรวจจีนก็พาตัวสองพ่อลูกไปสอบปากคำที่ศาลไคฟง)

ที่ศาลไคฟง...ไม่ไกลจากด่านที่โดนจับนัก...

... โปรดเตรียมเคารพศาล .... โอมมมมมมมม ....... ทั้งหมดนั่งคุกเข่าลงเพื่อเคารพศาล แต่สองพ่อลูกกลับยืนขึ้นเพื่อเคารพศาลแบบตะวันตก ...

ท่านเปา - (โกรธ) ย้ากส์ส์..... พวกเจ้า ยโส ...

พ่อรวย - (ทรุดลงกับพื้นแล้วก้มลงขอขมาท่านเปา) หามิได้ครับท่านเปา อั๊วไม่ได้เป็นคนยโสธร อั๊วเป็นคน บางกอก ขอรับ ข้าน้อยสมควรตายที่ลืมนั่งคุกเข่าเคารพท่าน ฮือ ฮือ ... นึกไม่ถึงว่าท่านจะมีตัวตนจริงๆ นึกว่ามีแต่งิ้วพันธมิตรง่ะ ... ฮือ ฮือ

ท่านเปา - บังอาจ ... ยอกย้อน ... ข้าบอกว่าเจ้าช่างยโสโอหัง ... เจ้าหน้าที่เตรียมเครื่องประหารหัวสุนัข ....

พ่อรวย - (ตกใจสุดขีด) ท่านเปา ท่านยังไม่ได้แจ้งความผิดข้าเลยไฉนจะประหารข้าทิ้งเสียเล่า โปรดทบทวนด้วย

ท่านเปา - ยังมีหน้ามาเถียง เจ้าพยายามติดสินบนเจ้าหน้าที่ของข้าด้วยถุงขนมนี่ แถมข้างในยังมีอาหารที่ไม่ผ่านการตรวจสอบ ขืนสุ่มสี่สุ่มห้ากินเข้าไป เกิดท้องเสียติดต่อลามไปถึงนักกีฬา ประเทศของข้าก็จะเสียหาย .. โทษฐานของเจ้าสมควรตายสถานเดียว

พ่อรวย - (ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว) มิได้ท่าน ... เจตนาของข้ามิได้ต้องการติดสินบน เพียงแต่ให้เจ้าลูกชายของข้าเตรียมอาหารชั้นเลิศเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความสัมพันธระหว่างประเทศเท่านั้นขอรับ

ลูกโง่ - อ้าว ... พ่อ ไหนพ่อบอกว่าตอนแรกให้ผมใส่เงินหยวงไงล่ะครับ อย่างนี้พ่อก็โกหกศาลน่ะสิครับ ...

พ่อรวย - ไอ้ลูกบ้า !!! แกหัดหุบๆปากซ่ะบ้าง เดี๋ยวได้หัวหลุดจากบ่าหรอก

ท่านเปา - งั้นเจ้าก็เป็นตัวแทนจากพวกเสียมก๊กสิท่า เจ้ามีหลักฐานมั้ย?

พ่อรวย - นี่ครับ ... นี่เป็นจดหมายฝากตัวจากท่านซาหมก นายกประเทศของข้า เป็นจดหมายฝากตัวเข้าชมงานเปิดครับ (ส่งเอกสารให้ท่านเปา)

ท่านเปา - (อ่านจดหมาย) พวกเจ้านี่จริงๆ ขนาดเงินค่าตั๋วดูพิธีเปิดพวกเจ้ายังไม่ยอมควักตังค์ซื้อกันเลย ยังมีหน้าออกจดหมายฝากเข้าดูงาน พวกเจ้านี่ช่างหน้าไม่อายจริงๆ หน่อยแน่ะ ... ถ้าข้าได้ย้ายไปตัดสินที่ประเทศเจ้า ป่านนี้พวกเจ้าหัวหลุดจากบ่าแน่

ลูกโง่ - อ่า... ส่วนตัวกระผม มีของกำนัลมาฝากท่านด้วยหนึ่งชิ้นขอรับ (ว่าแล้วลูกโง่ก็เดินนำของสิ่งหนึ่งไปมอบให้ท่านเปา ท่ามกลางความตกตะลึงของพ่อรวย...)

ท่านเปา - นี่มันเสื้อยืดนี่หว่า ...

ลูกโง่ - ขอรับท่าน เป็นเสื้อยืด ลูกจีนรักชาติ ขอรับ พอดีที่ประเทศข้ากำลังมีการชุมนุมกันเรียกร้องให้พวก เสียมก๊ก รักชาติกันมากๆเหมือนคนประเทศท่านนี่แหละครับ

พ่อรวย - ไอ้บ้า!!! มรึงเอาอีกแล้ว ไอ้เสื้อพวกนี้ท่านซาหมกสั่งกวาดล้างอยู่ มรึงไปแอบเอามาตั้งแต่เมื่อไหร่ เดี๋ยวได้ซวยกันพอดี

ลูกโง่ - อ้าว .. ผมเห็นว่าเสื้อมันขายดิบขายดี ทำมาเท่าไหร่ก็ขาดตลาด ผมเลยสั่งให้โรงงานของเราทำเสื้อปลอมออกมาขายพวกพันธมิตรไงล่ะพ่อ พวกมันก็ได้เสื้อปลอมไปใส่ทั้งนั้นแหละพ่อ ...

พ่อรวย - แล้วมรึงขายเท่าไร ?

ลูกโง่ - ของปลอมผมก็ต้องขายถูกกว่าของจริงสิครับ นี่ทำมาแสนกว่าตัว ก่อนมานี่ขายไปเกือบหมดแล้ว .. ฮา ฮา รวยอื้อ..อย่างที่พ่อสอนไงล่ะครับ

พ่อรวย - (ทรุดลงกับพื้นอีกครั้งแล้วคร่ำครวญ) กรู ... กรู ... กรูหนอ กรู ... ถ้าท่านซาหมกรู้เรื่องเข้าว่าไอ้เสื้อที่ใส่มาจากโรงงานกรู กรูจะเอาหน้าไปไว้ไหน ...

ท่านเปา - บังอาจ !!!! พวกเจ้าช่างไม่รู้จักแม้กระทั่งจะรักประเทศที่ตัวเองเกิด แม้เจ้าจะมีเชื้อจีนอย่างข้า แต่เมื่อเจ้าเกิดบนแผ่นดินใด เจ้าก็ย่อมต้องทดแทนบุญคุณแผ่นดินนั้น จากรายงานที่มาถึงข้าเมื่อสักครู่ พวกเจ้าทั้งโกงกินเอาเปรียบประชาชนของประเทศเจ้า ทั้งที่พวกเขาเลือกเจ้าเข้ามาทำงานให้บ้านเมือง แต่กลับสำนึกบุญคุณแผ่นดินไม่ กลับชักเงินแสนเงินล้าน เข้ากระเป๋าตัวเอง ... เจ้าหน้าที่ .... เก็บเครื่องประหารหัวสุนัข!!!

พ่อรวย - อ้าว ... ทำไมล่ะท่าน ข้านึกว่าท่านจะสั่งกุดหัวข้า...

ท่านเปา - ฮา ฮา ข้าไม่อยากให้เลือดชั่วๆของเจ้า ต้องมาแปดเปื้อนประเทศข้าเปล่าๆ ... เอ้านี่ ตั๋วดูพิธีเปิดสำหรับพวกเจ้า ดูเสร็จแล้วรีบไสหัวกลับไปโกงบ้านโกงเมืองของเจ้าเหมือนเดิม ... ฮา ฮา

พ่อรวย - (ดีใจ) โอ...ขอบคุณครับสำหรับตั๋วสองใบ ง่า.. จะขอเพิ่มอีกใบได้มั้ยครับ พอดีข้านัดนังหมวยสาวใช้ที่บ้านให้มันนั่งเรือบินแอบตามมาน่ะครับ

ท่านเปา - บังอาจ ... หัดควักเงินจ่ายซ่ะบ้าง ฐานะเจ้าก็ร่ำรวย เมื่อเทียบกับเงินค่าตั๋วที่เจ้าต้องจ่ายมันช่างน้อยนิดนัก ยังขี้เหนียวไม่ยอมจ่ายแม้กระทั่งข้าตั๋วให้สาวใช้ มิน่า นักการเมืองบ้านเจ้าจึงหลบภาษีกันน่าดู น่าสมเพชยิ่งนัก ... และข้าขอเตือนเจ้าด้วยว่า เมื่อดูพิธีเปิดแล้ว ห้ามเจ้านำเทคนิคการจุดคบเพลิงไปใช้เด็ดขาด!!! เข้าใจมั้ย...

พ่อรวย - ขอรับท่านเปา...ท่านวางใจได้ เรื่องจุดคบเพลิง เพราะที่บ้านข้า เรื่องพวกนี้ เราไม่เคยคิดกันให้ปวดหัว เพียงแค่ท่านซาหมก นายกของข้าสำรอกวาจาออกมาแต่ละครั้ง ไฟก็แทบจะเผาบ้านเผาเมืองข้าอยู่แล้ว ฮา ฮา ฮา ....

** โปรดติดตามตอนต่อไปว่า การเดินทางไปชมมหกรรมกีฬาของสองพ่อลูก จะพบเจออะไรไรบ้าง พรุ่งนี้ครับ ....