Love, Death and Insanity

วันเสาร์ที่ 22 พฤศจิกายน 2551

insanetheater
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : insanetheater@hotmail.com
วันที่สร้าง : 2007-03-07
จำนวนเรื่อง : 141
จำนวนผู้ชม : 31463
จำนวนผู้โหวต : 44
ส่ง msg :

Diary of a Mad Man

Strange News from Another Star

Essay

Misc

Film Buff's Memo

Dead Poet Society

Omar Khaiyam

Daniil Harms

Concert Realview

Books

Images and Words

ตะเกียงเจ้าพายุ

real education

contemporary art

Misc.

Interview: Atibhop Pataradetpisan

เวิ้งหมาบ้า

:: and when you look long into an abyss the abyss looks into you :: (Nietzsche)
Permalink : http://www.oknation.net/blog/insanetheater

วันเสาร์ ที่ 9 สิงหาคม 2551

รัฐธรรมนูญในมุมมอง

Posted by insanetheater , ผู้อ่าน : 155 , 10:06:56 น. | หมวดหมู่ : ตะเกียงเจ้าพายุ

พิมพ์หน้านี้

ดูเหมือนภาพถ่ายพระมหากษัตริย์ไทยส่วนใหญ่ที่เราพบเห็น มักจะถ่ายจากมุมต่ำหรือมุมระดับสายตาเท่านั้น ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจอะไร เพราะสถานะของพระเจ้าอยู่หัวนั้นย่อมเป็นที่รับรู้ว่าเป็นสถานะพิเศษและอยู่เหนือระดับปกติอยู่แล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำการถ่ายภาพลงมาจากเหนือเบื้องพระเศียร ภาพส่วนใหญ่ที่เราเห็นนั้นมีลักษณะของการมองช้อนสายตาขึ้นไปหาบุคคลผู้ซึ่งสูงส่งกว่า หรืออย่างมากที่สุดก็เพียงมองเสมอในระดับสายตาเท่านั้น เช่นเดียวกับกรณีของรัฐธรรมนูญ ที่ภาพถ่ายหรือภาพเขียนส่วนใหญ่จะเทิดทูนไว้ในสถานะที่สูงส่ง เช่นภาพของรัฐธรรมนูญที่ปรากฏอยู่บนธนบัตรและสลากกินแบ่งรัฐบาลรุ่นก่อนๆ ที่มีการเขียนภาพพานวางรัฐธรรมนูญไว้ตรงกึ่งกลาง มีรัศมีเป็นแฉกๆ พุ่งกระจายออกมารอบๆ ในลักษณาการที่ทำให้นึกไปถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรืออย่างภาพของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยก็เป็นเช่นเดียวกัน คือมักเป็นภาพที่ถ่ายช้อนขึ้นจากมุมต่ำ แสดงถึงพลังอำนาจและความสำคัญของรัฐธรรมนูญที่ตระหง่านง้ำอยู่เหนือผู้ดู ครีบสี่ด้านที่มีรหัสหมายความถึงวันที่ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้นโอบอุ้ม คุ้มกันภยันตรายจากภายนอกไว้อย่างมั่นคงแข็งแกร่ง แต่กระนั้นรัฐธรรมนูญที่มีภาพลักษณ์แสนจะมั่นคงแข็งแกร่งนี้ ก็ยังถูกปู้ยี่ปู้ยำจากภายในกันเอง ล้มลุกคลุกคลานผ่านกระบวนการรัฐประหารครั้งแล้วครั้งเล่า มีอันต้องเขียนกันแล้วเขียนกันอีกถึง 18 หน ตัวเลขจะเปลี่ยนเป็น 19 หรือเปล่า เดี๋ยวอีกไม่นานคงได้รู้กัน กลับมาที่เรื่องภาพลักษณ์ของพานรัฐธรรมนูญอีกครั้ง แน่นอนว่าพลังอำนาจของรัฐธรรมนูญเช่นที่ว่ามานี้ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ผมเคยอ่านพบในบทความของอาจารย์ชาตรี ประกิตนนทการ บางชิ้นว่า มีความจงใจสร้างภาพลักษณ์ให้รัฐธรรมนูญมีความเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่สมัยคณะราษฎรแล้ว โดยมีการใช้คำราชาศัพท์กับรัฐธรรมนูญ เช่นคำว่า อัญเชิญ ประดิษฐาน และใช้เจ้าพนักงานภูษามาลา (ซึ่งเป็นข้าราชการในสำนักพระราชวัง) ในการอัญเชิญรัฐธรรมนูญทุกครั้ง และในงานฉลองรัฐธรรมนูญที่เคยจัดหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น ก็ยังมีการจัดสร้างพลับพลาประดิษฐานรัฐธรรมนูญเพื่อให้คนทั่วไปมาสักการะที่ท้องสนามหลวงอีกด้วย ซึ่งอาจารย์ชาตรีมองว่าการกระทำเช่นนี้แสดงให้เห็นถึงความพยายามของคณะราษฎรที่จะแย่งชิงพื้นที่ และแข่งอำนาจทางบารมีกับกลุ่มอำนาจเก่า โดยอาศัยพิธีกรรมและสัญลักษณ์แบบใหม่ ในขณะที่ผมอยากจะเสริมว่านี่อาจไม่ใช่เป็นเพียงการแข่งขัน แต่ยังเป็นการหยิบยืมพึ่งพา และใช้ประโยชน์จากระบบความเชื่อแบบเก่าอย่างมีไหวพริบ เพื่อสร้างความความชอบธรรมให้กับสิ่งใหม่ด้วย นอกจากนั้นการจัดทำรัฐธรรมนูญด้วยสมุดไทยทุกครั้งนั้นก็ยังสื่อนัยยะของการย้อนกลับไปหาอดีตอันรุ่งเรือง กลับไปหาความเป็นอารยะแบบไทย การบันทึกข้อความนั้นใช้การจารด้วยปากกา ด้วยวิธีการเขียนแบบอาลักษณ์หรืออักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ โดยเจ้าหน้าที่ลิขิต สำนักอารักษ์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี จากนั้นจึงทำการลงรักปิดทองโดยสำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร ติดตราพระครุฑพ่าห์ ซึ่งก็คงไม่แปลกอะไรถ้าเรามองจากมุมที่ว่า รัฐธรรมนูญนี้ได้มาจากการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้แก่ปวงชนชาวไทย ตัวรัฐธรรมนูญเองจึงสมควรที่จะทรงสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ได้อยู่แล้ว แต่รัฐธรรมนูญไทยนั้นศักดิ์สิทธิ์และมีฉบับเดียวจริงหรือ? ดูเหมือนความสับสนปั่นป่วนในสังคมขณะนี้จะทำให้ความหมายต่างๆ พร่าเลือนและคลุมเครือไปจากเดิมไม่น้อย จนถึงกับมีกรณีอย่างการปีนขึ้นไปบนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย หรืออย่างเร็วๆ นี้ก็มีข่าวว่ามีคนกำลังคิดร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ หรือฉบับ 30:70 ขึ้นใช้เองดื้อๆ ซึ่งเรื่องนี้ทำเอาท่านนายกฯ ถึงกับเบรคแตกน็อตหลุด แล้วยังมีรัฐธรรมนูญฉบับท้องถิ่นอื่นๆ อีก และฉบับที่อยู่ลึกลงไปในสำนึกของสังคมที่ อ. นิธิเคยเรียกว่าเป็นรัฐธรรมนูญฉบับวัฒนธรรมไทย เขียนไปเขียนมา กลับนึกย้อนไปได้ว่าภาพจากมุมสูงของพระมหากษัตริย์นั้น ผมเคยเห็นจากหนังสือ สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น ของ ม.จ.พูนพิศมัย ดิศกุล (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 6) เป็นภาพเหตุการณ์ขณะพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต ในปี พ.ศ. 2475 ส่วนภาพของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยในมุมสูงนั้น ปรากฏขึ้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ขณะที่บนท้องถนนราชดำเนินเบียดแน่นไปด้วยประชาชนจำนวนมาก ตะเกียงเจ้าพายุ หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ฉบับวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ดูเหมือนภาพถ่ายพระมหากษัตริย์ไทยส่วนใหญ่ที่เราพบเห็น มักจะถ่ายจากมุมต่ำหรือมุมระดับสายตาเท่านั้น ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจอะไร เพราะสถานะของพระเจ้าอยู่หัวนั้นย่อมเป็นที่รับรู้ว่าเป็นสถานะพิเศษและอยู่เหนือระดับปกติอยู่แล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำการถ่ายภาพลงมาจากเหนือเบื้องพระเศียร ภาพส่วนใหญ่ที่เราเห็นนั้นมีลักษณะของการมองช้อนสายตาขึ้นไปหาบุคคลผู้ซึ่งสูงส่งกว่า หรืออย่างมากที่สุดก็เพียงมองเสมอในระดับสายตาเท่านั้น

เช่นเดียวกับกรณีของรัฐธรรมนูญ ที่ภาพถ่ายหรือภาพเขียนส่วนใหญ่จะเทิดทูนไว้ในสถานะที่สูงส่ง เช่นภาพของรัฐธรรมนูญที่ปรากฏอยู่บนธนบัตรและสลากกินแบ่งรัฐบาลรุ่นก่อนๆ ที่มีการเขียนภาพพานวางรัฐธรรมนูญไว้ตรงกึ่งกลาง มีรัศมีเป็นแฉกๆ พุ่งกระจายออกมารอบๆ ในลักษณาการที่ทำให้นึกไปถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์

หรืออย่างภาพของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยก็เป็นเช่นเดียวกัน คือมักเป็นภาพที่ถ่ายช้อนขึ้นจากมุมต่ำ แสดงถึงพลังอำนาจและความสำคัญของรัฐธรรมนูญที่ตระหง่านง้ำอยู่เหนือผู้ดู ครีบสี่ด้านที่มีรหัสหมายความถึงวันที่ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้นโอบอุ้ม คุ้มกันภยันตรายจากภายนอกไว้อย่างมั่นคงแข็งแกร่ง

แต่กระนั้นรัฐธรรมนูญที่มีภาพลักษณ์แสนจะมั่นคงแข็งแกร่งนี้ ก็ยังถูกปู้ยี่ปู้ยำจากภายในกันเอง ล้มลุกคลุกคลานผ่านกระบวนการรัฐประหารครั้งแล้วครั้งเล่า มีอันต้องเขียนกันแล้วเขียนกันอีกถึง 18 หน

ตัวเลขจะเปลี่ยนเป็น 19 หรือเปล่า เดี๋ยวอีกไม่นานคงได้รู้กัน

กลับมาที่เรื่องภาพลักษณ์ของพานรัฐธรรมนูญอีกครั้ง แน่นอนว่าพลังอำนาจของรัฐธรรมนูญเช่นที่ว่ามานี้ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ผมเคยอ่านพบในบทความของอาจารย์ชาตรี ประกิตนนทการ บางชิ้นว่า มีความจงใจสร้างภาพลักษณ์ให้รัฐธรรมนูญมีความเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่สมัยคณะราษฎรแล้ว โดยมีการใช้คำราชาศัพท์กับรัฐธรรมนูญ เช่นคำว่า อัญเชิญ ประดิษฐาน และใช้เจ้าพนักงานภูษามาลา (ซึ่งเป็นข้าราชการในสำนักพระราชวัง) ในการอัญเชิญรัฐธรรมนูญทุกครั้ง และในงานฉลองรัฐธรรมนูญที่เคยจัดหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองนั้น ก็ยังมีการจัดสร้างพลับพลาประดิษฐานรัฐธรรมนูญเพื่อให้คนทั่วไปมาสักการะที่ท้องสนามหลวงอีกด้วย

ซึ่งอาจารย์ชาตรีมองว่าการกระทำเช่นนี้แสดงให้เห็นถึงความพยายามของคณะราษฎรที่จะแย่งชิงพื้นที่ และแข่งอำนาจทางบารมีกับกลุ่มอำนาจเก่า โดยอาศัยพิธีกรรมและสัญลักษณ์แบบใหม่ ในขณะที่ผมอยากจะเสริมว่านี่อาจไม่ใช่เป็นเพียงการแข่งขัน แต่ยังเป็นการหยิบยืมพึ่งพา และใช้ประโยชน์จากระบบความเชื่อแบบเก่าอย่างมีไหวพริบ เพื่อสร้างความความชอบธรรมให้กับสิ่งใหม่ด้วย

นอกจากนั้นการจัดทำรัฐธรรมนูญด้วยสมุดไทยทุกครั้งนั้นก็ยังสื่อนัยยะของการย้อนกลับไปหาอดีตอันรุ่งเรือง กลับไปหาความเป็นอารยะแบบไทย การบันทึกข้อความนั้นใช้การจารด้วยปากกา ด้วยวิธีการเขียนแบบอาลักษณ์หรืออักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ โดยเจ้าหน้าที่ลิขิต สำนักอารักษ์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี จากนั้นจึงทำการลงรักปิดทองโดยสำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร ติดตราพระครุฑพ่าห์

ซึ่งก็คงไม่แปลกอะไรถ้าเรามองจากมุมที่ว่า รัฐธรรมนูญนี้ได้มาจากการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้แก่ปวงชนชาวไทย ตัวรัฐธรรมนูญเองจึงสมควรที่จะทรงสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ได้อยู่แล้ว

แต่รัฐธรรมนูญไทยนั้นศักดิ์สิทธิ์และมีฉบับเดียวจริงหรือ? ดูเหมือนความสับสนปั่นป่วนในสังคมขณะนี้จะทำให้ความหมายต่างๆ พร่าเลือนและคลุมเครือไปจากเดิมไม่น้อย จนถึงกับมีกรณีอย่างการปีนขึ้นไปบนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย หรืออย่างเร็วๆ นี้ก็มีข่าวว่ามีคนกำลังคิดร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ หรือฉบับ 30:70 ขึ้นใช้เองดื้อๆ ซึ่งเรื่องนี้ทำเอาท่านนายกฯ ถึงกับเบรคแตกน็อตหลุด แล้วยังมีรัฐธรรมนูญฉบับท้องถิ่นอื่นๆ อีก และฉบับที่อยู่ลึกลงไปในสำนึกของสังคมที่ อ. นิธิเคยเรียกว่าเป็นรัฐธรรมนูญฉบับวัฒนธรรมไทย

เขียนไปเขียนมา กลับนึกย้อนไปได้ว่าภาพจากมุมสูงของพระมหากษัตริย์นั้น ผมเคยเห็นจากหนังสือ สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น ของ ม.จ.พูนพิศมัย ดิศกุล (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 6) เป็นภาพเหตุการณ์ขณะพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าฯ ทรงลงพระปรมาภิไธยในรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต ในปี พ.ศ. 2475

ส่วนภาพของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยในมุมสูงนั้น ปรากฏขึ้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ขณะที่บนท้องถนนราชดำเนินเบียดแน่นไปด้วยประชาชนจำนวนมาก

ตะเกียงเจ้าพายุ

หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ฉบับวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน | แจ้งเตือนเรื่องไม่เหมาะสม

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน