วันที่ 9 มีนาคม ของทุกปีขอรำลึกถึง อาจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์ นักวิชาการผู้ยิ่งใหญ่  ครูที่ลูกศิษย์เคารพรักยิ่ง เสรีไทผู้หาญกล้า  ข้าราชการผู้ไม่ก้มหัวให้ฝ่ายการเมือง  นักการธนาคารผู้เก่งกล้า  นักพัฒนาชนบทผู้ที่มองไกล  ผู้ใหญ่ที่น่านับถือของสังคมไทย  ...... คนดีที่หาได้ยากในสังคม....ขออาจารย์จงสู่สุคติ..

ศาสตราจารย์ ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ (9 มีนาคม พ.ศ. 2458 - 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2542) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย เคยเป็นผู้บริหารธนาคารแห่งประเทศไทย สมาชิกขบวนการเสรีไทย และอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ได้รับ รางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ในปี พ.ศ. 2508. เจ้าของข้อเขียน "คุณภาพชีวิต ปฏิทินแห่งความหวัง จากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน"

นายป๋วย   อึ๊งภากรณ์  เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2459  ที่ตลาดน้อย   กรุงเทพฯ  บิดาชื่อ นายซา เป็นชาวจีนอพยพเข้าเมืองไทย  มีอาชีพขายส่งปลา  มารดาชื่อ นางเซาะเช็ง  มีเชื้อไทย-จีน   ครอบครัวนายซาและนางเซาะเช็ง   มีบุตร 7 คน ชาย 5 คน และหญิง 2 คน   นายป๋วยเป็นบุตรคนที่ 4

เมื่อนายป๋วยอายุ 10 ขวบ  บิดาได้ถึงแก่กรรม   จึงตกเป็นหน้าที่มารดาต้องเลี้ยงบุตรธิดาทั้งหมด   นายป๋วย เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ แผนกภาษาฝรั่งเศส ทำคะแนนได้ดีเยี่ยมในวิชาภาษาฝรั่งเศสและคณิตศาสตร์   เมื่อจบการศึกษาในปี 2475    นายป๋วยได้รับเลือกเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนอัสสัมชัญ   นายป๋วยเริ่มอาชีพครูเมื่ออายุ 17 ปี  ได้รับเงินเดือน 40 บาท (เสมียนพนักงานที่รับราชการสมัยนั้นได้รับเงินเดือนขั้นต้น 15 บาท) นายป๋วยแบ่งให้มารดาเดือนละ 30 บาท  และเก็บไว้ใช้ส่วนตัว 10 บาท

นายป๋วยเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง โดยยังเป็นครูอยู่และได้ปริญญาธรรมศาสตร์บัณฑิตปี 2480  จึงเริ่มอาชีพใหม่   โดยเป็นล่ามให้กับอาจารย์ฝรั่งเศสในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์   ในปี 2481 เมื่อนายป๋วยอายุ 23 ปี ได้สอบแข่งขันและได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อทางเศรษฐศาสตร์และการคลังที่ London School of Economics ของมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ   ได้ปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในปี 2484  ทำให้ได้รับทุน Leverhulme Studentship เพื่อศึกษาต่อระดับปริญญาเอกทันที

นายป๋วยรับตำแหน่งคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี 2507 ได้ปฏิรูปงานสำคัญ 2 ด้านคือ   การปรับปรุงหลักสูตรปริญญาตรี และการผลิตอาจารย์ ซึ่งเป็นผลให้จำนวนอาจารย์ประจำในคณะฯ   ซึ่งมีเพียง 4 คน ในปี 2507 เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 90 คน ในปีการศึกษา 2518  นอกจากนั้น ได้เริ่มหลักสูตรปริญญาโท ซึ่งสอนเป็นภาษาอังกฤษ และริเริ่มโครงการบัณฑิตอาสาสมัคร

สิ่งที่นายป๋วยย้ำอยู่เสมอคือ   ความเป็นธรรมในสังคม และเสรีภาพของประชาชน   นายป๋วยต้องการเห็นเมืองไทยเปลี่ยนแปลงโดยสันติวิธี   และยึดหลัก "ธรรมคืออำนาจ" มิใช่ "อำนาจคือธรรม"   ดังจะเห็นจากพฤติกรรมส่วนตัวและข้อเขียนในจดหมาย "นายเข้ม เย็นยิ่ง"   และบันทึกประชาธรรมโดยสันติวิธีจากข้อเขียนนั้น   ทำให้นายป๋วยต้องไปสอนหนังสือ ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แต่ถึงกระนั้นเสียงข่มขู่เอาชีวิตก็ยังไปถึงประเทศอังกฤษ   จึงได้ลาออกจากคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และที่ปรึกษากระทรวงการคลังเมื่อเดือนสิงหาคม 2515  หลังตุลาคม 2516 นายป๋วยได้กลับมาเป็นอาจารย์พิเศษประจำคณะเศรษฐศาสตร์ และรับตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อเดือน

กุมภาพันธ์ 2518 ต่อมาเมื่อ 6 ตุลาคม 2519 นายป๋วยได้เผชิญกับมรสุมทางการเมืองอีกครั้ง   จึงไปพำนักอยู่ ณ ประเทศอังกฤษ จนถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในช่องท้องแตก เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2542 สิริรวมอายุได้ 84 ปี 4 เดือน 19 วัน