A View to Share

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ตุลาคม 2550

ไปดูเขาขาย ‘กระดาษ’ ที่งานหนังสือ (แห่งชาติ)

Posted by มะดินกี่ , ผู้อ่าน : 121 , 20:06:52 น.

พิมพ์หน้านี้

ในชีวิตนี้กระดาษที่เคยขายอย่างเป็นล่ำเป็นสันที่สุดและผู้มารับซื้อก็ไม่เคยจะเกี่ยงงอน (น้ำหนัก) นั่นก็คือ บรรดากระดาษเก่าเหลือใช้ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นเศษกระดาษจากเมล์ขยะหรือว่าเป็นกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ สนนราคาหน้าตาชั่งซาเล้งอยู่ที่กิโลฯ ละ 5 บาทสำหรับเศษกระดาษรวมมิตรไม่แยกประเภท และในชีวิตนี้ก็เช่นกัน โชคไม่ดีที่จำความได้ว่าประเทศไทยได้มีมหกรรมการขายกระดาษครั้....

ในชีวิตนี้กระดาษที่เคยขายอย่างเป็นล่ำเป็นสันที่สุดและผู้มารับซื้อก็ไม่เคยจะเกี่ยงงอน (น้ำหนัก) นั่นก็คือ บรรดากระดาษเก่าเหลือใช้ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นเศษกระดาษจากเมล์ขยะหรือว่าเป็นกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ สนนราคาหน้าตาชั่งซาเล้งอยู่ที่กิโลฯ ละ 5 บาทสำหรับเศษกระดาษรวมมิตรไม่แยกประเภท และในชีวิตนี้ก็เช่นกัน โชคไม่ดีที่จำความได้ว่าประเทศไทยได้มีมหกรรมการขายกระดาษครั้....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/ittirit/2007/10/18/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (7)

วันเสาร์ ที่ 13 ตุลาคม 2550

รอยยิ้มของคนยาก

Posted by มะดินกี่ , ผู้อ่าน : 82 , 20:31:29 น.

พิมพ์หน้านี้

คืนและวันที่ดูแปลกหน้า แม้สบายๆ แต่ก็เปี่ยมด้วยความมุ่งหวังบางอย่าง หลายสิ่งที่ได้พบเห็นเติมเต็มความรู้สึกที่ได้รับจากการเดินทาง จากดินแดนเหนือสุดของเวียดนามประเทศเพื่อนบ้าน ตอนนี้เรากำลังไต่ตามแผ่นดินแคบๆ ที่เลียบท้องทะเลมาถึงเมืองมรดกโลกลือชื่ออย่าง ‘ฮอยอัน’ และในระหว่างเส้นทางอันยาวไกลเราได้พบใบหน้าที่หลากหลายของคนท้องถิ่น ความเอื้ออารีโอภาปราศรัยที่มีให้กับคนแปลกหน้าอย่างเราเป็นสิ....

คืนและวันที่ดูแปลกหน้า แม้สบายๆ แต่ก็เปี่ยมด้วยความมุ่งหวังบางอย่าง หลายสิ่งที่ได้พบเห็นเติมเต็มความรู้สึกที่ได้รับจากการเดินทาง จากดินแดนเหนือสุดของเวียดนามประเทศเพื่อนบ้าน ตอนนี้เรากำลังไต่ตามแผ่นดินแคบๆ ที่เลียบท้องทะเลมาถึงเมืองมรดกโลกลือชื่ออย่าง ‘ฮอยอัน’ และในระหว่างเส้นทางอันยาวไกลเราได้พบใบหน้าที่หลากหลายของคนท้องถิ่น ความเอื้ออารีโอภาปราศรัยที่มีให้กับคนแปลกหน้าอย่างเราเป็นสิ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/ittirit/2007/10/13/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (2)

วันอังคาร ที่ 25 กันยายน 2550

กล้าที่จะไปให้ถึงฝัน

Posted by มะดินกี่ , ผู้อ่าน : 57 , 18:30:46 น.

พิมพ์หน้านี้

สายวันหนึ่งขณะที่เดินทางออกไปนอกบ้าน ท่ามกลางการจราจรที่คับคั่งจอแจเช่นเคย สายตาเหลือบไปเห็นข้อความด้านหลังของรถแท็กซี่มิเตอร์สีเขียวเหลืองคันที่อยู่ข้างหน้า “กล้าที่จะไปให้ถึงฝัน”... แม้จะเป็นข้อความเรียบง่ายธรรมดาๆ แต่ก็เป็นข้อความที่มีความหมาย และให้ความรู้สึกแปลกตาโดยเฉพาะเมื่อมาปรากฏอยู่บนกระจกหลังของแท็กซี่เช่นนี้ ทำให้พานอยากรู้ว่าเจ้าของข้อความซึ่งไม่แน่ว่าอาจจะไม่ใช่....

สายวันหนึ่งขณะที่เดินทางออกไปนอกบ้าน ท่ามกลางการจราจรที่คับคั่งจอแจเช่นเคย สายตาเหลือบไปเห็นข้อความด้านหลังของรถแท็กซี่มิเตอร์สีเขียวเหลืองคันที่อยู่ข้างหน้า “กล้าที่จะไปให้ถึงฝัน”... แม้จะเป็นข้อความเรียบง่ายธรรมดาๆ แต่ก็เป็นข้อความที่มีความหมาย และให้ความรู้สึกแปลกตาโดยเฉพาะเมื่อมาปรากฏอยู่บนกระจกหลังของแท็กซี่เช่นนี้ ทำให้พานอยากรู้ว่าเจ้าของข้อความซึ่งไม่แน่ว่าอาจจะไม่ใช่....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/ittirit/2007/09/25/entry-2

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (6)

นิรันดรภาพ...A view to share...

Posted by มะดินกี่ , ผู้อ่าน : 57 , 18:22:31 น.

พิมพ์หน้านี้

ในบางครั้งบางเวลาเมื่อเราอยู่กับที่ ปล่อยให้ความรู้สึกหวนคืนไปสู่วันเวลา สถานที่เก่าๆ ในชีวิตที่ผ่านมา ที่ซึ่งเรามีความทรงจำ มีความรัก มีความสุข สนุกสนาน ณ มุมหนึ่งที่ภาพเหล่านั้นปรากฏและคงอยู่ ดุจนิรันดร์ของชีวิตที่แม้เราจะหยุดยั้งความสุขสักช่วงเวลาหนึ่งเอาไว้กับตัวเองได้ แต่เราย่อมพานพบกับภาพภาพหนึ่งซึ่งแทนนิรันดรภาพที่เกิดขึ้นในชีวิตได้เสมอ....

ในบางครั้งบางเวลาเมื่อเราอยู่กับที่ ปล่อยให้ความรู้สึกหวนคืนไปสู่วันเวลา สถานที่เก่าๆ ในชีวิตที่ผ่านมา ที่ซึ่งเรามีความทรงจำ มีความรัก มีความสุข สนุกสนาน ณ มุมหนึ่งที่ภาพเหล่านั้นปรากฏและคงอยู่ ดุจนิรันดร์ของชีวิตที่แม้เราจะหยุดยั้งความสุขสักช่วงเวลาหนึ่งเอาไว้กับตัวเองได้ แต่เราย่อมพานพบกับภาพภาพหนึ่งซึ่งแทนนิรันดรภาพที่เกิดขึ้นในชีวิตได้เสมอ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/ittirit/2007/09/25/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (3)

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31