วันนี้ก็  อีก1วัน  กับการมาเป็นอาจารย์  เต็มตัว  ยังงง อยู่  กับระบบราชการ  ก็เคยแต่ทำงานเอกชล  แต่ก็ดีเหมือนกันที่ ใด้ ถ่ายทอดความรู้แบบ  จริงๆๆ ให้ กับ เด็กๆ  ถึงจะเป็นเด็กที่โตหน่อย   มานั่งคิด  สมัยเราก็ งงกับชีวิตเหมือนกันเหะ  ว่าใกล้เรียนจบแล้วจะไปทำงานที่ไหน ความรู้จะสู้คนอื่นใด้ใหม   รู้สึกดีเหมือนกันที่ใด้บออกประสบการณ์ จริง  แต่รายวิชาที่สอนนี่มัน  ไม่ง่ายเลยเหะ  คำนวนเน้นๆๆ   ไม่ชอบเรียนอะไรมาสอนได้ไปเต็มๆๆ

กลายเป็นทุกวันนี้ต้องอ่านหนังสือ   วันละหลายๆๆเล่ม  เพื่อที่จะสอนเด็กใด้   แต่ที่แน่ๆๆรู้เลยว่า  วิชาที่สอนไป บางอย่างใช้จริงกับชีวิตสมัย 2008  ลำบาก  เอาเรื่องเหะ    ในเมื่อวิชาที่สอนเป็นของเมือ10ที่แล้ว  แต่ชีวิตก็เปลียนไปเรื่อยๆๆ    คงใด้แต่สอน แบบตามสมัย ดีกว่า อาจจะสอนแบบ ไม่เหมือนคนอื่นแต่  อย่างน้อยๆๆไห้รุ่นน้องๆๆ  ใด้ ใช้ชีวิตง่ายๆๆ  น่าจะดีกว่า    แต่ที่สำคัญไม่เข้าใจเด็กสมัยนี้   เก่งแต่ในตำรามากไปหรือป่าว.....  จนลืม เรื่อง การที่จะสอนเด็กๆๆใช้ชีวิตข้างนอก  แถมไม่รู้จักการ คิดต่อยอดอีก   นี่มันเกิดอะไรขึ้น หว่า  ถึงว่า  ถึงเจอเด็ก ที่มีปัญหาเยอะติดเกม  เที่ยว  ก็น่าอยู่หรอก  ก็วันๆๆยัดเยียดแต่ตำรา  คำนวน   ความคาดหวังของพ่อแม่  ไห้เด็กๆๆแบกกันจนลืมว่าเด็กก็ต้องการ   ความเข้าใจ      เฮ็อ พอมาสอนก็เจอปัญหาไปเต็มๆๆ

แถมที่สำคัญ  เจ็บคอมจนไม่มีเสียงอีก   กินยาอะไรถึงหายเนี้ย  แม่เจ้า........