หลายครั้ง..
ที่ฉันได้อ่านงานใคร หลายๆคน..
แต่ละคน.. ย้อนรำลึก  นึกถึงเรื่องราวในวันวาน
แหม..  อ่านแล้วได้รอยยิ้มกลับมาเป็นกระบุงโกยเลยค่ะ!!
โดยเฉพาะ..  เรื่องราวชีวิตในรั้วมหา'ลัย
มันช่างมีเรื่องให้น่าจดจำเยอะมั่กมาก

ฉันขอเก็บมาไว้ใน ไดอารี่ออนไลน์ ของฉัน สักเรื่องก่อนนะคะ ^ ^

ประมาณปี 2 เทอม 2
 เราต้องเรียนวิชาบังคับ ชื่อวิชาชวนให้เรียนอย่างมีความสุขมากค่ะ

  " จริยธรรมกับชีวิต"..

แถมเวลาเรียนตามตาราง  บ่ายโมงตรงค่ะ!!
โอ้...  เพิ่งอิ่มจากมื้อกลางวัน แล้วมาฟังเรื่องธรรมมะ!!
ด้วยเนื้อหาของวิชา  และเวลาเรียนแล้ว..
มันต้องวัดความสามารถของอาจารย์ผู้สอนกันเลยทีเดียวว่า..
จะสามารถฝ่าฟันอาการ "ง่วง"  ของผู้เรียนไปได้หรือไม่??
เราเรียนรวมกับรุ่นพี่ เอกการประถมศึกษา อีก 1 ห้องค่ะ!! 
จำนวนนักศึกษา 2 ห้องรวมกัน ก็ เกือบ 60 คน!!

ได้เวลาเรียนแล้วค่ะ..  อาจารย์มาแล้ว ตื่นเต้นๆ

สัปดาห์ที่1.. ( ณ อาคาร 2 ชั้น 2  คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์)

" สวัสดีค่ะ  นักศึกษาทุกคน.. วันนี้เราเจอกันเป็นคาบแรกนะคะ
รู้สึกว่า..  เราจะเรียนรวมใช่มะ!!
เนี่ยนะ.  ครูก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับฝ่ายทะเบียน
ทำไมมาจัดนักศึกษาให้ครูสอนรวมตั้ง 2 ห้องก็ไม่รู้.....
( แป่ววววววว..  แล้วหนู (กรู) จะรู้กันมั๊ยคะ???)
ดูซิเนี่ย..  ร่วมๆ 60 คน!!
จะบอกให้นะ..  เมื่อเทอมที่แล้ว ครูก็สอนรวมๆ 80 คน!!
มาเทอมนี้..  เป็นอย่างนี้อีกแล้ว
ครูว่า..  มันต้องกลั่นแกล้งครูแน่ๆเลย  พวกฝ่ายทะเบียนเนี่ย!!!
+++++?***??#+M*+++?????.....

เอาเข้าไป..  คาบแรกที่เจอกัน She ก็บ่นๆๆๆ
คร๊ายยยย มันจะไปกลั่นแกล้งแกนะ  อยากจะรู้จริงๆ!!!
เป็นอันว่า.. วันนั้นไม่ได้เรียนค่ะ

สัปดาห์ที่2.. ( ณ อาคารเดิม )

"สวัสดีค่ะ  นักศึกษา..  เป็นไงคะ   หลังจากที่เราได้เจอกันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว"

อาจารย์บ่นได้ประทับใจมากค่ะ..  แล้ววันนี้เราจะได้เรียนกันมั๊ยคะ????
ไม่ใช่ค่ะ...  ฉันแค่คิดในใจ

"วันนี้..  ครูมีหนังสือจะมาแนะนำให้อ่านกันนะคะ
ซึ่งเหมาะกับการเรียนการสอนวิชานี้มากเลยค่ะ
เป็นตำราที่ครูเขียนขึ้นเองนะคะ..  ใช้เวลาตอนที่พวกเราปิดเทอมกันน่ะค่ะ
เนี่ยครูนะ..  ไม่ได้หลับ ไม่ได้นอนเลยนะ เพื่อเขียนตำราเล่มนี้
นี่ก็ไม่ได้กลับบ้านไปเยี่ยมคุณพ่อ-คุณแม่เลยค่ะ
บ้านครูอยู่เพชรบุรี   พ่อแม่ก็แก่มากแล้ว ไม่รู้ว่าจะบาปหรือเปล่าครูเนี่ย
แต่เพื่อตำรา 2 เล่มนี้  ครูก็ต้องอดทนทำเพื่อจะได้ให้พวกเรามีตำราดีๆเรียนกัน
ช่วงที่เขียนตำรานี่..  ครูก็ไม่สบายนะ!!
#*<#>?/*-?+\nu@3567  kmc,l*?M* *...
ก็บ่นถึงความยากลำบากในการผลิตตำราไปอีกเป็นนานสองนาน...

สรุป..
แกจะขายตำราที่แกบอกว่าสู้อุตส่าห์เขียนขึ้นมาเพื่อพวกเราทุกคน
วันนี้..เลยได้เรียนประมาณ 20 นาที
เพราะอาจารย์มัวตั้งหน้า ตั้งตาขายตำรา  และเล่าถึงความยากลำบากในการเขียน..

เฮ้อ!!....  อาทิตย์หน้า  ฉัน (กรู) จะเจออะไรอีกวะเนี่ย!!
******

สัปดาห์ที่3.. (ณ อาคารเดิม)
นั่งรออาจารย์กันแบบลุ้นๆค่ะ..  ลุ้นว่าจะเจออะไรบ้างวันนี้
มาแล้วค่ะ..

" สวัสดีค่ะนักศึกษา..  สัปดาห์นี้เราเจอกันเป็นครั้งที่ 3 แล้วนะคะ ..
( หนูจำแม่นกว่าอาจารย์อีกค่ะ  ไม่ต้องมาย้ำหรอก  ^ ^ )

"วันนี้เราจะเรียนเรื่องหลักธรรมคำสั่งสอน............

เย้!!!   ได้เรียนแล้วค่ะ   ฉันและเพื่อนแอบกระหยิ่มด้วยความดีใจ

แต่..

" เมื่อกี้นะ..  ครูสอนอยู่ที่อาคาร1 แล้วกว่าจะเดินมาสอนที่อาคารนี้ก็ตั้งไกล
เหนื้อยยยยย..เหนื่อย..
ช่วงนี้สุขภาพก็ไม่ค่อยแข็งแรง..  แล้วต้องมาเดินไกลๆ แถมยังต้องขึ้นบันได้มาถึงชั้น3
อาคารอะไรก็ไม่รู้..  ลิฟท์ก็ไม่มี พวกเราว่ามะ"

พวกเราไม่ว่าหรอกค่ะ..  แต่ทุกคนเริ่มมองหน้ากัน!!

" เอาเป็นว่า..  สัปดาห์หน้า  พวกเรามาเจอกันที่อาคาร1 แล้วกันนะ
ครูจะได้ไม่ต้องเดินไกล   ต้องเห็นใจครูด้วยนะว่า  จากโน่นมานี่  มันไกลแค่ไหน
คนที่จัดตารางสอน และ ก็ตารางห้องให้ครูนี่ก็แปลกนะ
จะจัดห้องให้ใกล้ๆกันหน่อยก็ไม่ได้ .... #**-/-85*/5##*???๔%55.'l;';]

อ่ะ..  บ่นเข้าไป
หมดคาบแล้วค่ะ.. 
แบ่งไว้บ่นต่อสัปดาห์หน้านะคะอาจารย์   ..  เจอกันที่ตึกใหม่  ห้องใหม่!!

สัปดาห์ที่4.. ( อาคาร1 ชั้น2)
วันนี้เราย้ายมาเรียนอาคาร1 ชั้น2 ตามที่อาจารย์บอกค่ะ
เนื่องจากห้องมันเล็กกว่าห้องเดิมที่เค้าจัดตารางไว้ให้เรียน
แล้วเราต้องมาเรียนรวมกัน เกือบ 60 คน!!
แออัดมั่กมากกกก  ค่ะ
แต่..  พวกเราไม่บ่นค่ะ เพราะเดี๋ยวจะไม่ได้เรียน!!
นี่ก็สัปดาห์ที่ 4 แล้ว..  เนื้อหาการเรียนยังไม่ไปถึงไหนเลย..
สาเหตุอะไรนะหรอ..  คุณคงรู้กันนะคะ

อาจารย์มาแล้วค่ะ..
"สวัสดีค่ะนักศึกษา.. ค่อยยังชั่วเนอะไม่ต้องเดินไปไกล"

เพื่อนบ้างคนทำท่าทางดีใจจนออกนอกหน้า!
ได้เรียนแล้วๆๆๆๆ
ฉันสะกิดเพื่อน ..  ส่งสัญญาณว่าอย่าเพิ่งดีใจจนออกนอกหน้า
ภาวะวิกฤติ อาจเกิดขึ้นได้เสมอ!!

ผ่านไป 20 นาที... 
ฉันเห็นอาจารย์เริ่มพัด.. พัด.. และพัด

และแล้ว..

" ร้อนจัง..  นี่พวกเธอไม่ร้อนกันบ้างหรอ?  มานั่งเบียดกันแบบนี้"
"นี่เธอ.. ( อาจารย์ชี้ไปทางรุ่นพี่ผู้ชายชื่อ สุคัล)
เดินไปดูห้องเรียนรวมข้างๆทีซิ  ว่าว่างหรือเปล่า??
ถ้าว่าง..  จะได้ย้ายไปเรียนห้องโน้น  ดีกว่ามานั่งเบียดกันแบบนี้
มองดูอึดอัดไปหมด..  ร้อนก็ร้อน   พวกเธอก็นั่งทนกันอยู่ได้ ....*๒-##*M#****@#@!MM??

บ่น..  บ่น.. และ  บ่น..

สุดท้าย..เราได้ย้ายห้องอีกรอบค่ะ
คิดดูสิ..  เรียนกันจนเหลืออีก 20 นาที จะหมดเวลาแล้ว  ยังต้องมาเดินย้ายห้องเรียน!!
แล้วพอถึงห้องใหม่เรียบร้อย  กำลังเรียนไปได้แค่ 5 นาที
สักพัก.. เราได้กลิ่นเหมือนไอ้เจ้าไดโนเสาร์
( เจ้าไดโนเสาร์..  เป็นชื่อของหมาขี้เรื้อนที่ชอบเดินอยู่ในมหา'ลัยค่ะ
ไม่ว่าเจ้านี่จะเดินไปทางไหน..  ที่นั่นต้องแตกกระเจิงทุกที่
กลิ่นมันรุนแรงมากๆ  ขอบอก..
ณ ตอนนี้  กลิ่นคุ้นเคยเริ่มเกิดขึ้น  มันช่างเหมือนเจ้าไดโนเสาร์ซะนี่กระไร
สักพักที่หน้าประตูห้อง...
555+  เจ้าไดโนเสาร์อยู่หน้าประตูค่ะ!!
แล้วมันก็เดินไปหน้าห้อง  ล้มตัวลงนอนข้างๆอาจารย์!!!

" ว๊ายยยย...  อีหมานี่มันขึ้นมาได้ไงเนี่ย"  !!!! 
อาจารย์ส่งเสียงดังลั่น 
ท่ากลางความลุ้นของพวกเราว่า เจ้าไดโนเสาร์ มันจะเดินไปหาใคร
ในความเครียด..  ยังมีความขำ..

Haaaa.. Haaaaaa  (ทั้งห้อง)!!!

แน่นอนค่ะ..สัปดาห์นี้  เราคงไม่ได้เรียนกันอีกแล้ว
ขอตัวไปไล่เจ้าไดโนเสาร์ก่อน นะคะ


เรื่องราวของอาจารย์ท่านนี้.. 
กว่าจะเจอแกครบ  ทั้ง 15 สัปดาห์ มีเรื่องอีกเพียบค่ะ
ตอนนี้มานั่งนึกถึง..  มันก็ขำดีนะ


ปล. 
หนูหวังว่าอาจารย์คงสบายดี..  สาธุ
แต่เจ้าได้โนเสาร์..  คงตายไป (นาน) แล้ว..

เรื่องโดย : (อดีต) นศ. ต้นอ้อ (มาค่ะ) ^ ^