อีตอนแรกเนี่ยฉันก็ว่าจะไม่ไปหรอกนะ
เพราะไม่รู้ว่าจะไปเพื่ออะไร... 
เงินทอง (ของเรา) รึ ก็ร้องอย่างอึ่ง(อ่าง)
แหะๆ...   มันดูโอเวอร์  เยอะมากไปชิมิคะ????
พูดให้คนหมั่นไส้เล่นๆกันงั้นละค๊า....!!


ก็สาเหตุที่ต้องลากสังขารไปงานนี้ก็เพราะว่า
แม่เพื่อนสาวตัวดี  สุดซี้สุดขั้วของฉัน
หล่อนไปทำตัวเกะกะเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้น่ะสิคะ
อย่าค่ะ... 
อย่าคิดเชียวนะคะว่าหล่อนจะไปเป็น  "พริตตี้"  น่ะ

OH..NO!!   ไม่ค่ะ..ไม่  !!

"ฉันไปช่วยพี่เค้าทำงานน่ะ"
หล่อนตอบข้อสงสัยฉัน
พร้อมกับประดิษฐ์น้ำเสียงชวนฝันเน้นตรงคำว่า "พี่เค้า"  ให้ฉันจับพิรุธ

"พี่ไหนของหล่อนยะ..  เดี๋ยวนี้หล่อนบังอาจมีควาบลับกับฉันเหรอ"
ฉันใช้เวลาพูดคุยกันอีกสักครู่ จนความสงสัยในใจกระจ่างแจ้ง

"หล่อนก็มาเด่ะ..  เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเอง"
มันเอาของกินมาล่อค่ะคู้นนนนนน  และคนอย่างฉันมีหรือจะปฏิเสธ

ต่อไปนี้ก็ถึงเวลา MOVE ตัวเองไปรวมกับเพื่อนที่ศูนย์ฯ สิริกิติ์

13.00  ณ ศูนย์ฯ สิริกิติ์
"นี่หล่อน..  อยู่ไหนเนี่ยมารับฉันเลยนะ อยู่หน้า AIS"
ฉันโทร.เรียกหาเพื่อน

"เออๆ..  กำลังเดินไปรับ" 


ถือว่าเป็นการตลาดอย่างนึงนะคะเนี่ย
เพราะเวลาฉันเดินเข้าสู่บริเวณงาน  SMS ของสถาบันการเงินที่อยู่ในงาน
ต่างกระหน่ำยิงมาที่เครื่องมือถือของฉัน
ประมาณว่า..  ให้ไปร่วมสนุกที่บูธของตน
หรือไม่ก็...  ถ้าแกสนใจเป็นหนี้กับฉันวันนี้  แกจะได้รับอภิสิทธิส่วนลดอะไรกันบ้าง
อืม...   ก็ว่ากันไป

มันก็ดีอ่ะนะ..   แต่ก็รกมือถือชะมัด
ไม่ได้อยากได้ซะหน่อย..  ส่งมาไมฟระ???
อย่าว่าแต่ข้อความในงานนี้เลย
บางที..  นั่งทำงานอยู่ยังต้องวิ่งมาเปิดดูข้อความ  ผลปรากฏว่า...

"ดูดวงกับหมอ...   วันนี้สิคะ หน้าที่การงาน ความรัก เราช่วยคุณได้ 
เพียงโทร.มาที่  1900 1900....  " 

โคตรน่ารำคาญ!! 
เหตุการณ์แบบนี้...  ใครจะช่วยเราได้ (ฟระ) ??????

นี่เป็นครั้งแรกสำหรับการไปเดินงานนี้นะคะเนี่ย
ดูๆไปแล้ว...  คนก็พอ OK  นะ
ส่วนใหญ่ถ้าฉันจะมาที่นี่  ก็จะมางานเกี่ยวกับหนังสือเท่านั้น
ส่วนงานอื่นๆ  นอกเหนือจากงานหนังสือไม่เคยมาเลยให้ตายเหอะ
ฉันไม่รู้ว่างานนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่
แต่ถ้าให้เปรียบเทียบกับงานหนังสือที่ฉันมาเป็นขาประจำ
งานนี้คนน้อยกว่าเยอะ

อย่างว่าอ่ะนะ...   งานแบบนี้คนที่มาส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้ใหญ่ซะเป็นส่วนมาก
เรียกว่า...  เป็นพวกที่พร้อมจะเป็น  "หนี้"  ว่างั้น!!

อ่อ...  แล้วอีกพวกนึงที่มางานนี้ก็คือ
บรรดาเหล่า  "แฟนคลับ"  ของศิลปินต่างๆ 
ที่สถาบันการเงินแต่ละแห่งเชิญมาสร้างสีสันให้กับบูธของตัวเอง
อย่างฉัน  หรือคุณๆ ที่ไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้  ที่มายืนมองเพียงเพื่อจะดูกิจกรรม
ก็อย่าหวังว่าจะได้ดูแบบติดขอบ หรือแบบสบายตาหรือสบายหู
เพราะคุณจะได้เห็นศิลปินตัวเท่ามด
เพราะจะมีกลุ่มแฟนคลับที่ตดตามไปทุกหนทุกแห่งมาจับจอง ติดขอบสุดๆ
พร้อมกับ MEET & GREED   Sing a Song อยู่ด้านหน้าโน่น!!

พอศิลปินเดินลงเวทีไป..  เหล่าหนูๆ น้องๆ สาวกพันธุ์แท้
ก็รีบวิ่ง  ตุ้บตั้บ  ตุ้บตั้บ  น้ำหน้าศิลปินของตนไป
โดยลืมมองดู TEEN  และ  HEAD  ของบรรดา "ผู้ใหญ่"  ที่เดินเยื้องกรายเป็นเต่าอยู่ตามบริเวณงาน

ชิ...   ชราก็ไปนอนอยู่ที่บ้านสิเคอะป้า 
หนูจะวิ่งไปหาพี่กอล์ฟ พี่ไมค์ (อันนี้เขียนเอง)

อิอิ

แต่ละบูธ  มีกิจกรรมกันตามรอบเวลาค่ะ
น่าจะประมาณคนละ 30  นาที  เต็มที่
แค่นี้ก็รับเงินหมื่นกลับบ้านกันแร้วววว
เกิดมามีรูปเป็นทรัพย์นี่..  เห็นทีจะเป็นเรื่องจริงสำหรับยุคนี้

ได้เวลาที่ฉันจะไปส่งสายตาหวานฉ่ำให้กับ "น้องรุจ"  The Star แล้วค่ะ
คนอาร้ายยยยย...  น่ารักนะยะ

งานนี้ The Star  ขนกันมาเป็นแพคค่ะ



AF  มีหรือจะน้อยหน้า
ส่งสาววัยน่ารักคนบ้านฉันอย่าง  "น้องพะแพง"
  มาให้  "พี่พะแนง"  อย่างฉันดูได้ด้วย

อุ๊ยยยย!!
เพื่อนสาวสะกิดฉันแล้วค่ะว่า
น้ำหน้าวัยแบ๊วอย่างเราสองคนคงต้องไปดูศิลปินที่เหมาะสมกับวัยซะแล้วววว

แหม..  สามพี่น้อง  "สินเจริญ  บราเธอส์" 
กำลังจะเปิดมินิคอนเสิร์ตที่บูธ Easy Buy

ฉันยืนมองสามพี่น้องร้องเอง  เล่นเอง  ด้วยความสุขใจค่ะ
รู้สึกเพลิดเพลินอย่างบอกไม่ถูก... 
ไม่ยักกะอึดอัดเหมือนอย่างหลายเวทีที่ฉันเดินผ่านมา

เอาเป็นว่า..
วันนี้ฉันค้นพบความสุขใจในวันหยุดแล้วที่บูธ Easy  Buy

ขอบคุณพี่น้อง  "สินเจริญ"  ค่ะ



ต้นอ้อ
ภาพ : ถ่ายแบบสุกเอาเผากินด้วยตัวเองค่ะ