1  มิถุนายน  2551
09.30  น.


ในขณะที่ฉันกำลังนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่หน้าโทรทัศน์
เพื่อลุ้นว่าความรักของ   "โกอึนชัน"   กับ  "ซอยฮันกุน"  ว่าจะลงเอยอย่างไร


ลุ้น...

ลุ้น...


และแล้ว..  เสียงเรียกจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น
ให้ฉันตื่นจากโลกของซีรีย์เกาหลีเรื่องฮิต
มันเป็นสัญญาณจากเพื่อนรักดังขึ้นไม่ต่ำกว่า 2 รอบสัญญาณ


" อะไรของหล่อนยะ...  ฉันกำลังดู  Coffice Prince  อยู่  โทร.มาไม่รู้เวร่ำ เวลาเลยนะเธอ"
ฉันวีนเพื่อนแบบไม่จริงจังนัก

" แหมมมม..  ยัยนี่  ฉันแค่จะบอกว่าบ่ายโมงฉันจะไปรับหล่อนไปเที่ยว ให้เตรียมตัวไว้ "
เพื่อนสาวของฉันสวนกลับมา

" เฮ้ยยย...  ฉันไม่ไปนะยะไหว้พระแถวเกาะรัตนโกสินทร์อ่ะ  ฉันกลัวม็อบ"
ฉันบอกเพื่อน

" ไม่ใช่หรอกน่า..   ฉันว่าจะชวนหล่อนไปตลาดดอนหวายต่างหาก"
เพื่อนสาวอธิบาย


....................................


13.40  น.
เป็นเวลานัดพบของฉัน

เราใช้เวลาในการเดินทางจากถนนงามวงศ์วาน  เข้าเส้นพระราม5  ออกตลิ่งชันมุ่งสู่นครปฐม
 ขับสบายดีค่ะสำหรับเส้นพระราม5

ใช้เวลาเพียง  40  นาที
ฉันและแม่เพื่อนสาวตัวดีมายืน  Happy  Cha La La  อยู่ที่ดอนหวาย เป็นที่เรียบร้อย

ฉันเพิ่งมาที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก
แต่สำหรับแม่เพื่อนสาวตัวดีของฉัน  หล่อนมาเป็นรอบที่3 แล้ว

ฉันถามหล่อนว่า  "ที่นี่มีอะไรดีหล่อนถึงมาซ้ำถึง 3 ครั้ง"
หล่อนตอบกลับมาว่า  "ขนมถังแตกอร่อยดี"

!
!
!


" รัศมีการกินช่างไกลซะจริง..  จริ๊งงงง"


พอเดินข้ามสะพานเพื่อเข้าไปในตัวตลาด
ฉันสะดุดตากับร้านขายพันธุ์บัวสวยงาม
มีพันธุ์บัวต่างๆเต็มร้านเชียวค่ะ
แต่ละกอล้วนอวดดอกสีสวย เพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้า
ให้ตัดสินใจชักชวนกันไปปลูกประดับกระถางที่บ้าน

ว้าววววว....   สวยมั่กมาก

v
v

เดินเข้าไปด้านในอีกหน่อย
ฉันก็ได้พบกับขนมที่ฉันเคยรับประทานในวัยเด็ก
เป็นหมากฝรั่งที่ใส่ไว้ในกล่องคล้ายๆกับซองบุหรี่
มีลักษณะเป็นเส้นๆ  ขนาดเท่ามวนบุหรี่เช่นกัน

ว้าวววว...  ถ่ายมาไว้ดูซะหน่อย

v
v

หลังจากถ่ายรูปขนมในวัยเด็กเสร็จแล้ว
เพื่อนสาวของฉันก็เดินมาสะกิดแขน เพื่อให้เดินต่อไปด้านใน

กลิ่นขนมและอาหารคาวหวานเริ่มโชยมาเชิญชวนให้ฉันเดินเข้าไปข้างใน
มองไปรอบๆตัวฉันมีของกินมากหน้าหลายตาเต็มไปหมดเลยค่ะ
ขนมบางอย่างก็หาได้ทั่วไป
แต่บางอย่างบอกตรงๆว่าฉันไม่เคยเห็นมาก่อน


ไปดูกันค่ะ.....

v
v

วันที่ฉันไปร้อนได้ใจเชียวค่ะ
อาทิตย์ปลายสัปดาห์แบบนี้คนค่อนข้างหนาตาพอสมควร
ทั้งพ่อค้า  แม่ขาย  ต่างพากันร้องเรียกเชิญชวนลูกค้าอยู่ด้านหน้าร้านของตน

ร้อนๆ...  ดื่มน้ำสำรองดับกระหายได้ค่ะ
v
v

" นี่หล่อน...  ฉันจะพาไปชิมขนมถังแตกที่อร่อยสุดๆ  เร็วๆ ตามฉันมา"
เพื่อนรักแนะนำ

" แหม..   โปรโมทจริงๆนะยะ  ถ้าไม่อร่อยหล่อนตายแน่"
ฉันคาดโทษเพื่อนไว้

ระหว่างเดินทางตามหาขนมถังแตกของเพื่อน
สองข้างทางที่เดินผ่าน  มีแต่ขนมสารพัดชนิดเต็มไปหมด
ซึ่งก็เก็บภาพมาบางส่วน  เพราะมันเยอะมาก
มีทั้งทำสำเร็จแล้ว และกำลังโชว์การทำให้เห็นกันสดๆ  จะๆ  แจ่มๆ

ไปดูกันค่ะ
v
v

สีสันสดสวยเชียว !!!


ถึงแล้วค่ะ
ร้านขนมถังแตกแสนอร่อยที่เพื่อนฉันตามหา

v
v

หล่อนดีใจจนออกนอกหน้าที่เจอร้านโปรด
และไม่รอช้า..
" เอา 6 ชิ้นค่ะ"

"เฮ้ยยย...  หล่อนจะกินหมดหรอ โลภไปป่าวเนี่ย"
ฉันร้องเตือน

" ไม่ๆๆ...  ก็ฉันจะกินอ่ะ หล่อนอย่ามาแย่งแล้วกัน" 

อะโห...   มีหวงด้วยอ่ะ
แหมมม..  นังนี่ทำเป็น...

"เออ..   ถ้ากินไม่หมดฉันจะจับยัดปากหล่อนเองเลย  ปากกว้างกว่าท้องไม่เข้าเรื่อง"
ฉันคาดโทษเพื่อน

ผลไม้และสินค้าอื่นๆก็มีนะคะ

v
v

จากนั้น.. เราแวะซื้อลูกชิ้นปลากรายแสนอร่อย

นุ๊มมมมม....  นุ่ม

แถมมีน้ำจิ้มรสเด็ดมาให้จิ้มแซ่บๆ
อร่อยจริงๆ  ...  คอนเฟิร์มค่ะ

v
v

ขาเดินกลับออกมาด้านนอกตลาด
ฉันได้เจอะกับร้านอาหารริมน้ำ ที่มีอยู่หลายร้านด้วยกันในตลาดดอนหวาย
หน้าร้านมี  "หมูสะเต๊ะ"   ปิ้งควันกรุ่นๆ  กลิ่นหอมยั่วกระเพาะอาหาร

ฉันไม่คิดนานค่ะ
ดึงแขนเพื่อนเข้าไปในร้านทันที

คนเยอะค่ะ..   แต่ว่าโชคดีที่เราได้ที่นั่งริมน้ำพอดี
เพื่อนฉันสั่งปลาทับทิมทอดตัวโต พร้อมเสริฟกับน้ำจิ้มรสชาติดี

v
v

ฉันสั่งหมูสะเต๊ะอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก
บริกรยกมาให้พร้อมลุย

ว้าวววว...  หน้าตาดีเชียวค่ะ  (หมูสะเต๊ะนะ)

v
v

กว่าจะเสร็จสิ้นภาระกิจ   "กิน"
เราใช้เวลานั่งเม้าท์ เคล้าอาหาร  ประมาณ 1  ชม.  เห็นจะได้


..........................


จากการไปเที่ยวตลาดดอนหวายในวันนี้
ฉันรู้สึกชื่นชมที่หน่วยงานภาครัฐร่วมด้วยช่วยส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว
ประชาชนในชุมชนมีอาชีพและขับเคลื่อนเศรษฐกิจการท่องเที่ยว
นักท่องเที่ยวก็มีทางเลือกในการท่องเที่ยวประเภทนี้มากขึ้น

แต่จะดีไม่น้อยถ้าตลาดที่นี่
จะลดปริมาณการใช้บรรจุภัณฑ์จำพวก  "โฟม"   หรือ   "กล่องพลาสติก"
ฉันเห็นมีให้เกลื่อนเชียวค่ะ

หนำซ้ำ...  ตอนที่ฉันนั่งอยู่ที่ร้านริมน้ำเมื่อสักครู่
ฉันเห็น    "ถุงดำ"   บรรจุขยะอยู่เต็มถุง 
ลอยอยู่ในแม่น้ำท่าจีน   ผ่านหน้าร้านที่ฉันนั่งรับประทานอาหารไปต่อหน้าต่อตา!!!


โอ๊ะโอ....


ลอยไปอย่าง   "ไร้ทิศทาง"   และ   "ไร้คนรับผิดชอบเหลียวแล"


อย่าให้การรณรงค์เรื่อง  "ลดโลกร้อน"    เป็นแค่การรณรงค์แต่เพียงลมปาก
ฉันอยากให้โครงการนี้  "สัมผัสได้จริง"  ค่ะ



.............................................


กลับจากตลาดดอนหวาย
เมื่อหนังท้องตึง...   หนังตาก็หนักลงเรื่อยๆ
เพื่อนขับรถ...   แต่ฉันแอบหลับ


:
:


สวัสดีดอนหวาย...  แล้วฉันจะคิดถึงเธอ




ต้นอ้อ..  jamwainaja