ใกล้ปีใหม่เข้ามาอีกละ

คิดถึงอดีตสมัยเด็ก ๆ เราก็เด็กต่างจังหวัดพอมีพอกินไปวัน ๆ คนหนึ่ง

เข้า กทม. ครั้งแรกเลยก็รับจ้างเป็นกรรมกรก่อสร้างแถวพระราม 2 เห็นพนักงานบริษัทฯ โอ้โหเฮะ สวย ๆ หล่อ ๆ เริ่ด ๆ ทำงานห้องแอร์เย็นสบายสิ้นเดือนก็มีเงินแน่ ๆ ไม่ต้องมาแบกหามหรือออกแดดกลางแจ้งร้อน ๆ ด้วย ความฝันของเด็กบ้านนอกคนหนึ่งเป็นอย่างนี้เลย

เวลาผ่านไปมีประสบการณ์มากขึ้นความรู้มากขึ้นจากกรรมกรก่อสร้างก็ไต่เต้า (โนใช้เต้าไต่นะ) เป็นสโตร์ 2 ปีถัดมาก็จัดซื้อจนถึงปัจจุบันก็จัดซื้ออยู่นั่นแหละจะเลื่อนก็ตรงที่อาวุโสหน่อยก็คอยดูแลน้อง ๆ อีกที

มารู้ตัวอีกทีตอนนี้เราก็พนักงานบริษัทฯ นี่หว่าแต่ความรู้สึกเริ่ด สวย หรือสบาย ที่เคยคิดมันทำไมไม่เหมือนตอนเรามองคนอื่นเขาเลยวะเห็นแต่งานกองตรงหน้าเต็มไปหมด

ก็แค่เรื่องจัดซื้อนะ

1. ต้องซื้อของตามสเป็กที่ลูกค้า (ผู้ว่าจ้าง) ระบุให้ได้
2. ต้องขอเครดิตร้านค้าให้ได้อย่างน้อย 45 วัน
3. ต้องซื้อของให้ถูกกว่าที่เจ้านายซื้อมา

4. ของด่วน! ต้องส่งลูกค้าให้ทันใช้งานวันนี้.

ถ้าเราทำสำเร็จเสร็จสมดังหมายได้ทั้ง 4 ข้อไม่ได้หมายถึงว่าเราเก่งนะคะ ก็แค่ทำตามหน้าที่ได้สมบูรณ์เท่านั้นเอง

แต่ถ้าทำไม่ได้ละก็

1. ทำไมหาซื้อไม่ได้ แล้วลูกค้าเขาเอามาใช้ได้ยังไง? (โถเจ้านายขา ของที่เขาใช้น่ะผลิตตั้งแต่ พ.ศ. ไหน นำเข้าจากประเทศอะไรเนี่ย!)
2. การเงินเลยหรือบัญชี (แน่ ๆ) เงินสดที่มีไม่พอจ่ายนะต้องรอทำเช็คทำไมไม่แจ้งล่วงหน้า (งานด่วนซะขนาดนี้จะให้แจ้งตอนไหน เอาของไปส่งลูกค้าได้ทันก็บุญแล้ว)
3. ทำไมซื้อแพงต่อรองหรือยัง (นั่นละเจ้านายเลย)
4. ยังไงของต้องส่งลูกค้าวันนี้เท่านั้นนะ

นี่แค่เรื่องทั่วไปนะหัวฟูหมดแล้วอ่ะ ยังไม่รวมของซื้อมาผิดสเป็กใช้ไม่ได้ขอคืนนะ โอ๊ยจิปาถะ

นี่ละตำแหน่งพนักงานบริษัทฯ ที่เคยใฝ่ฝัน อยากจะกลับไปเลี้ยงไอ้ทุยเหมือนก่อนซะเหลือเกิน

ว่าแต่ว่าปีใหม่นี้โบนัสจะจ่ายเท่าไหร่ดีคะเจ้านายขา ฮี่ ๆ ๆ