พิมพ์หน้านี้
| เบียดแทรกร่างกายเข้าไปในโพรงไม้ใหญ่เสียงนกกลางคืนร้องเพลงกล่อมคนขลาดในโพรงไม้มืดสนิดไม่อาจจุดคบไฟนำทางลมหนาวชำแรกเนื้อตัวเยือกสะท้านในค่ำคืนสงัดสงบแม้แต่ใบไม้ร่วงลงบนพื้นหญ้ายังกังวานทั่วบริเวณเขาไม่เคยมีความกลัวปรารถนาแรงกล้าในสิ่งที่ต้องเผชิญยิ่งลึกเท่าใด..ยิ่งท้าทายกำลังใจเท่านั้นลูกหว้าหล่นเกลื่อนลานดินลานหญ้าเขาเก็บกินโดยไม่รู้รสในโพรงไม้ยังไม่พบสิ่งใดมีแต่ความมืดดำเขายังคงทายท้าทุกความน่ากลัวกว.... |
พิมพ์หน้านี้
| ตวัดปลายพู่กันสายลมพัดกรูเกรียวชายหนุ่มเพ่งพินิจ..เอิบอิ่มรอยสีสรรค์ยืนกอดอกนิ่งแล้วโยนพู่กันทิ้งแจ้ง ใบตอง.... |
พิมพ์หน้านี้
| วัยเยาว์เจ้าแรกผลิไม่รู้ที่มา,ไม่เห็นที่ไปเหตุผลกลใดหนอจึงมีชีวิตว่าเดียงสาอ่อนโยนรู้ร้อน,รู้เย็น-เจ็บปวดจึงหลีกหนีนั้น!คือนิยามจากคุรุใดแจ้ง ใบตอง.... |
พิมพ์หน้านี้
| เมล็ดข้าวอวบอิ่มเต็มรวงอร่ามเรืองในโอบกอดโค้งใบสีเขียวสดและอ้อมอกอุ่นภูเขายามนี้มีแต่รอยยิ้มแต่พี่น้องเอ๋ยเราจะรู้ได้อย่างไรว่าพรุ่งนี้ยังมีหากฝนไม่ร่วงหล่นจากฟ้าข้าวคงแห้งกรอบตายคาต้นแหละเราจะยังมีลมหายใจอยู่อีกหรือฟ้าชุ่มดินฉ่ำ คำโบราณท่องจำย้ำคำ-ยอกย้อนดอกฝันจะไม่บานอีกต่อไปมีแต่ดอกน้ำตาผลิกลีบเริงระบำรำฟ้อนอยู่ท่ามกลางความฝันลมๆพรุ่งนี้แล้วสินะผืนดินเคยกินเคยนอนจะกลายเป็นอื่นโอ..ผืนแผ่นดินแห่งผอง.... |
พิมพ์หน้านี้
| ออกเดินเพียงแรกก้าวเดินหัวใจพลังใจเริ่มต้น...ด้วยเราชีวิตอันยากลำบากคือเส้นทางอันควรความลำเค็ญแร้นแค้นคือหนทางไปสู่ความหมาย...ความหมายแห่งชีวิตเพียงก้าวแรกเดินไปบนหนทางใกล้-ไกลบนเรือใบไม้ล่องลมทะเลฝ่าคลื่นพายุเพื่อถึงอีกฝั่งฟากความฝันสู่ความจริงชีวิตเพียงก้าวแรกเดินทางบนกรวดหิน-หนามแหลมพลังใจอยู่ในเราเท่านั้นออกเดินสู่ความจริงชีวิตบนความยากลำบากที่สุดแห่งชีวิต"บันดาลใจจากรวมบทกวี ดินแดนลม" .... |
| << | กันยายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||