วันศุกร์ ที่ 7 กันยายน 2550
ชายชรากับมหานคร
Posted by
แจ้งใบตอง
,
ผู้อ่าน : 116
, 15:19:18 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ให้ดวงใจเราได้พักผ่อนท่ามแสงนีออนหน่วงหนักอารยชน-อารยเมืองเนืองแน่นนักกูจักพักพิงใจ ที่ใดกันให้ดวงตาเราได้มองเห็นว่าร้อนเย็น หญิง-ชาย ต่างใฝ่ฝันบนกลีบน้ำตาทอหม่นแห่งชนชั้นสูเจ้าอยู่เพื่อใดกัน ในวันนี้ให้สองหูเราได้รับฟังถึงความอ้างว้าง เต็มล้นปรี่เงียบเหงาเทราซึมทุกนาทีมหานครแห่งนี้ตีโซ่ตรวนให้จมูกเราได้ดอมกลิ่นดวงมาลัยแห่งชีวินอันผันผวนเช้า เย็น ค่ำ สับสนสุข-ทุกข์, เรรวนลมหายใจจึงเซซวนจวนพ่ายพังฯแจ....
|
วันอังคาร ที่ 4 กันยายน 2550
แด่เด็กๆผู้ถูกกระทำทั่วแผ่นดิน
Posted by
แจ้งใบตอง
,
ผู้อ่าน : 152
, 12:39:34 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ม่านรัตติกาลโรยคลุมแล้วทั่วผืนฟ้ามองเห็นรูรั่วเล็กๆนับแสนนับล้านจุดหวังตัดเศษผ้าที่แม่เย็บไปปะ-ติดปิดรูโหว่ดวงจันทร์สีสวยหายไปไหนนะ...หนูอยากเห็นกระต่ายหูยาวๆนั่งหัวเราะอยู่บนนั้นหนูอยากเป็นเหมือนกระต่ายนั่งหัวเราะอยู่อย่างนั้นทุกคืน...บนดวงจันทร์แจ้ง ใบตอง ....
|
วันศุกร์ ที่ 31 สิงหาคม 2550
คำรำพัน
Posted by
แจ้งใบตอง
,
ผู้อ่าน : 122
, 00:36:27 น.
พิมพ์หน้านี้
|
"?"ฉันสามารถเป็นนักเขียนได้ไหมเพียงเคยเขียนเรื่องราวรอบตัวและเหตุการณ์ที่เคยประสบลงบนสมุดบันทึกงานเขียนของฉันไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เพราะฉันไม่เคยส่งไปยังสำนักพิมพ์ใดๆและฉันสามารถเป็นกวีได้ไหมฉันไม่เคยมองเห็นรอยยิ้มพระจันทร์ไม่เคยมองเห็นน้ำตากลีบดอกไม้ ฯลฯเพียงเขียนเรื่องราวที่คิดเอาเองว่าเป็น"บทกวี"ลงบนสมุดบันทึกไม่เคยมีใครได้อ่านเพียงฉันเองเปิดอ่าน...แล้วเผลอพร่ำรำพันแจ้ง ใบตอง ....
|