หนังกางแปลง  บรรยากาศร่วมของหลายๆคนที่เคยสัมผัส  ก้านกล้วย และคิงคอง  ภาพยนต์ 2 เรื่องที่ร่วมสร้างความสุข เสียงหัวเราะให้กับ คนชุมชน ราม 2 ในการเปิดตลาดใหม่

อาชีพนักเล่าภาพเคลื่อนไหว  กำลังจะสิ้นลมหายใจในไม่ช้า  ต้องขอโทษสำหับการถ่ายภาพที่ทำให้เสียบรรยากศการรับชมในวันนั้  แต่ด้วยหวังที่จะเก็บความรู้สึก  อารมณ์ร่วมของการชมหนังกางแปลงเพื่อไว้ให้ชนรุ่นหลังได้สัมผัส

20 ปีที่เคยใกล้เคียงกับความรู้สึกอย่างนี้ แต่ไม่มีเก่าอี้พลาสติกนั่งสบายอย่างนี้  ตอนนั้นจะใช้เสื่อ หรือสาด นั่ง เรียกความสุข ยันเช้า    ตอนนั้นมันเป็นทั้งความสุข  จริงๆ  ไล่ตั้งแต่หนังขายยา  ขายถ่านไฟฉาย  ขายโอวันติน มาจนถึง

หนังยุคปิดวิค ล้อมผ้า หรือหนังผ้าอ้อม  นั่งดูกันยันเช้า    ไม่เหนื่อยไม่เมื้อย   พอโลกหมุนแรงขึ้นหน่อย ก็เสพความสุขของภาพยนต์กับ  โลกหนังแผ่น       ที่กำลังเฟื่องฟุ้ง 

7,000 บาทต่อการนำภาพยนต์ 2 เรื่องมาเร่ฉาย  ให้กับเจ้าภาพ  รถกระบะเก่าๆ บรรทุกเครื่องฉายรุ่นจุดประกายแสงไฟระบบอาร์ค   กับกระเป๋าหนัง บรรจุม้วนฟิล์ม 6 ใบ  จอหนังขนาด 15 เมตร ดูจะใหญ่ มากกับการติดตั้งในเขตชุมชนเมือง  ที่มีพื้นที่น้อยลงทุกวัน    ระบบเสียงก็ยังใช้ โมโน และสเตอริโอ ซ้าย ขวา  (ไม่รอบทิศ)  หรือไม่ใช่เวอร์ชั่น 5.1  ของระบบโฮมเธียเตอร์   ที่มีเสียงวิ่งมาจากข้างหลัง 

ใช้แรงงานเพียง 2 คน ทำงานทุกอย่าง ตั้งแต่ตั้งจอ  ตั้งแครื่อง ตัด ต่อฟิล์ม ตรวจ  ความสมบูรณ์ของ ม้วนหนังไม่ให้หลังขาด  (ตรงนี้หลายคนมีอารมณ์ร่วมเวลาฟิล์มขาด หนังจะจอขาว  สร้างความเซ็ง และเสียง โห่ตามมา)    เจ้าของหนังยอมรับว่า ปัจจุบันจุดนี้ก็ยังมีเหมือนเดิม  ที่ถ้าหนังขาดคนจะ โวย หรือทำเสียงไม่พอใจ ที่อารมณ์ถูกสะดุดไป

หมายเหตุ      ใครมีกำหนด  ของ กิจกรรมดีๆ มีสาระ มีอดีต ที่กำลังจะสูญหายไป  อยากให้ไปช่วย  นำภาพมาเล่าก็ช่วยแจ้งด้วยนะครับ

                   ตั้งใจจะเก็บ ริ้วรอยความทรงจำไว้  ได้ชมกัน ให้นานที่สุด