วันอังคาร ที่ 10 กรกฎาคม 2550
"เพื่อนผู้เดินทางไกล เขียนฝากไว้เมื่อครั้งมาเยือน"
Posted by
มาลัยกุล
,
ผู้อ่าน : 94
, 15:22:25 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึก
พิมพ์หน้านี้
|
-----------------------โหรยังลำเอียงฟังสำเนียง อดีตตามไสย ผิดศาสตร์ พลาดพลั้ง มิยั้งคิดนำพา ร้าว วิปริต ชาติใครกอบ ใครกู้ใครรู้ ใคร? ทรราชใครชอบ ใครชิงอำนาจใครบังอาจ ใคร...ปากดีเตือนใจ อภินิหารเตือนจิต สันดาน สันดอน ห่อนมีคนเหนือดวง ชาติเหนือใด ใจนำชี้ประชาชี ไม่รู้ กู..มึง---------------------"เพื่อนผู้เดินทางไกล เขียนฝากไว้เมื่อครั้งมาเยือน เดือนที่แล้ว"....
|
วันพุธ ที่ 4 กรกฎาคม 2550
พินัยกรรมคำสาปแช่ง-แห่งเมือง
Posted by
มาลัยกุล
,
ผู้อ่าน : 105
, 10:13:31 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึก
พิมพ์หน้านี้
|
พินัยกรรมคำสาปแช่ง-แห่งเมืองเงามืดอนุสาวรีย์แห่งความเศร้าทาบผ่านแผ่นร่างคอนกรีตอันแข็งกระด้างตะวันเปลือยกายแผดเผาอณูฝุ่นเต้นระยิบเผยเปลวคละคลุ้งอีกภาระหนึ่งของดวงตะวันภายใต้เงานั้นเด็กทารกผิวขาวอมโลหิตโก่งคอร้องส่งเสียงดังลั่นนอนคุดคู้อยู่ในซอกหลืบระแหงหินภายใต้เงามืดอนุสาวรีย์แห่งความเศร้าชีวิต...ต่างเกิดมาเพียงเพื่อนอนรอความตายมาเยือนอนิจจา...บรรพบุรุษแห่งอาณาจักรตีโซ่ตรวนแห่งมรดกล่ามคอของเจ้าไว้......
|
วันจันทร์ ที่ 2 กรกฎาคม 2550
ความลับ
Posted by
มาลัยกุล
,
ผู้อ่าน : 74
, 16:44:54 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึก
พิมพ์หน้านี้
|
ว่างโหวงเวี่ยว่อนมิเว้นวัน...หมกไหม้ในเปลวไฟไล้ลูบจูบควันไร้แสงส่องนำอิสระผลิดอกงอกบานชั่วกระพริบตาฉับพลันเหี่ยวแห้งชีวิตปลิดปลิวหล่นล่วงลิ่ว...สัจจะ เกิด แก่ เจ็บ ตายไย เจ็บมากมายเยี่ยงนี้.....................................(แด่น้องชายที่เดินทางไกลมาโดดตึก ณ กทม.เพียงบอกกล่าว "มันเป็นความลับ")....
|
วันศุกร์ ที่ 29 มิถุนายน 2550
เรื่องของละแวก
Posted by
มาลัยกุล
,
ผู้อ่าน : 66
, 10:26:53 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึก
พิมพ์หน้านี้
|
ละแวกตื่นนอนแต่เช้ากว่าทุกวันที่ผ่านมา กี่ปีไม่อาจจำได้ รู้แต่ว่านานเหลือเกิน เมื่อคืนนอนหลับเป็นตาย อันเนื่องมาจากเพิ่งกลับจากค่ายเด็กเมื่อวาน ข่าวเล่าเช้านี้ไม่ต่างจากทุกๆเช้า ข่าวสารจากแดนไกล:บ้างระเบิด บ้างยิงกัน เกิดขึ้นทุกวี่วัน ณ จังหวัดชายแดนภาคใต้ และก็มีคนตายไม่เว้นวรรค "เมื่อคืนฝันร้ายไหมลูก" ถ้อยสำเนียงเสียงของแม่ยังเหมือนเดิม เหน่อใส... ละแวกหัวเราะร่า "แหมๆสิ้นเดือนพอดีเล....
|
วันพุธ ที่ 20 มิถุนายน 2550
เพียงหยดน้ำ
Posted by
มาลัยกุล
,
ผู้อ่าน : 35
, 19:21:01 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึก
พิมพ์หน้านี้
|
เพียงหยดน้ำช่างเป็นการปลดปล่อยที่นำมาซึ่งความสุขเสียเหลือเกิน อาจเป็นภาวะบรรลุธรรมกระมัง(เป็นความเข้าใจเฉพาะตน!) หลังจากวิ่งเข้าห้องน้ำแทบไม่ทัน ผ่านไปเพียงเสี้ยวนาที พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นหยดน้ำทิ้งตัวลงอ่างล้างหน้า แลดูจะมิรู้หยุดหย่อน จะลุกไปบิดปิดให้สนิทแน่นก็ดูทุเรศทุรังตัวเองเสียเหลือเกิน ภารกิจขับถ่ายทุกข์หนักยังคาค้าง ภาพหมีขาวขั้วโลกเหนือฉายอย่างฉับพลัน มันกำลังเกาะเกี่ยวปีนป่าย งง งง กับชี....
|