ทุกวันที่ผมได้เกิดและโตมาในประเทศไทยผมดีใจนะที่ได้เกิดมาตรงนี้

ใต้ร่มบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ได้เกิดมาบนแผ่นดินพอเพียง

แต่ในทุกวันนี้ไม่รู้เป็นอะไร

ทุกวันที่ผมได้รับรับรู้สถานการณืต่างๆของประเทศที่กำลังย่ำแย่

นับจากอดีตเริ่มไปสมัยร.5 สมัยนั้นนับว่ามีความเจริญรุ่งเรืองมากการพัฒนา

ก็เป็นได้เหมือนฝัน ประเทศไทยเป็ฯอันดับต้นในเอเชียที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก

ต่างชาติคิดประดิษย์อะไรได้ เราก็มีเหมือนกันเมื่อในอดีต

และย้อนกลับไปเมื่อ 20ปีที่แล้ว การแข่งขันทางด้าน ดิจิตอล

เพื่อพัฒนาประเทศ ที่จะสรรสร้างให้ประเทศมีความเจริญรุ่งเรืองได้

ให้เทียบกับยุโรปในภูมิภาคเอเชียไทยมีความเจริญรุ่งเรืองมากที่สุด

สมัยนั้น ไม่ว่าจะเป็นญี่ปุ่น เกาหลี ใต้หวันล้วนเป็นรองประเทศไทย

แต่ต่อมาเหตุการณืพลิกผันเกิดปัญหาทางด้านการเมือง การทะเลาะกันทำให้ประเทศเสรื่อมลง

เละในปัจุบันนี้ก็ยิ่งทำให้สังคมนับวันยิ่งแย่ลง

จนในปัจจุบัน  ไทยไม่ต่างอะไร กับลาว กับ พม่าที่นับวันยิ่งล้าหลัง

มันเป็นเพราะอะไร  ไปไม่ได้นอกจากการแย่งชิงอำนาจอันน่าเบื่อของพวกที่ดีแต่ปาก

ที่มีความสูญเสีย

     เป็นไปไม่ได้ที่ประเทศจะพัฒนาสู้ต่างชาติได้ ถ้ามัวแต่สร้างความแตกแยกจากคนกันเอง

ผมเบื่อกับการเลือกตั้งที่เผาผลาญประเทศ โดยการเลือกตั้งแต่ละครั้งใช้งบหลายพันล้านบาท

ถ้าลองคิดดูว่าถ้าเรานำเงินที่ถูกละลายไปกับการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นแทบทุกปีมาเป็นทุนวิจัยในการที่จะทำให้ประเทศมีความเจริญก้าวหน้าป่านนี้ไทยคงเป็นเสือตัวที่5 ของโลกไปแล้ว

และหลังเลือกตั้งปีนี้ไม่เกิน2 ปีต้องมีการเลือกตั้งอีก

   ลองคิดดูว่าที่การเลือกตั้งจะทำให้บ้านเมืองดีขึ้น หรือแย่ลง

     ความโสโครก บนการยอมรับ