สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวันเราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไปไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญไม่เคยเห็นแม้แต่ค่าเหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวันคนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวันใส่ใจเราอยู่ทุกวันเราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่าน่ารำคาญจนวันนึงถ้าเราสูญเสียไปเราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้างเราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิมหรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญแต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึงความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้างบางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญแต่เขาทำไป​เพราะเขารักคุณจริงๆเหมือนความรักของพ่อแม่เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณเหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ
คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหมคุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยังคุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่าคุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาแต่ต้องมองด้วยหัวใจ
แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมองเรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสินเรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้เรามองความดีของคนตรงที่​เขาแสดงให้เราเห็นเรามองอะไรหลายอย่างด้วยตาแล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน5 นาทีเราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา
เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจเราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้นต่อคนๆนั้น
แต่ถ้าลองมองย้อนดูทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน เพราะเราให้ความสนใจให้ความสำคัญทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไปกับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมองอย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าวเพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไปเราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดีเรา​จะได้ไม่รู้สึกผิดว่าเรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ