คุณเคยคิดไหมว่าทำไม "ระบบสุริยะจักรวาล" นี้ถึงได้กว้างใหญ่นัก

    กว้างจนเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจุดสิ้นสุดอยู่ที่ไหน

     บนโลกนี้มีทั้งสิ่งที่เป็นไปได้และเป็นไปไม่ได้

     ถ้ามีคนบอกว่า "มนุษย์คือตัวละครตัวหนึ่งที่ถูกสิ่งใดหรือที่เรียกว่าอะไรไม่รู้กำกับอยู่ โดยที่เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันคืออะไร"

      ถ้าตั้งสมมุตฐานว่า " มนุษย์อาจจะอยู่ในหลอดแก้วหลอดหนึ่งที่มีอะไรบางอย่างกำลังจับจ้องและคอยดูพฤติกรรมเหมือนกับที่มนุษย์ทำการทดลองเลี้ยงแบคทีเรียในหลอดแก้วแล้วจัดสภาพแวดล้อมให้มันคอยดูการเจริญเติบโต การขยายตัวการดำรงชีวิตวิวัฒนาการของแบคทีเรีย "

       คิดเล่นๆ อย่าหาว่าบ้าเลย

     ถ้ามนุษย์คือสะสาร อะตอมหรือจะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่ ที่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่ ฉลาดกว่าและเหนือกว่ากำลังควบคุมดูพวกเราอยู่ ศึกษาถึงวิถีชีวิต ซึ่งเราอาจจะเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ เปรียบเหมือนกับเราจ้องดูชีวิต มด แมลง

  มันจะเป็นไปได้ไหม ???

   ถ้าเป็นจริงเจ้าสิ่งที่ควบคุมเราอยู่จะเรียกว่าอะไร

   การเกิดปรากฎการณ์ธรรมชาติต่างๆไม่ว่าจะเป็น ฝนตก ฟ้าร้อง แผ่นดินไหว สึนามิ น้ำท่วม ภัยแล้ง โลกแตก  เป็นสิ่งที่มนุษย์เราไม่สามารถกำหนดได้ อาจจะมีคนทำให้เกิด โดยการสร้างระบบอัตโนมัติ เซ็ททุกอย่างไว้ เหมือนกับเลี้ยงปลาอยู่ในตู้

    แล้วไหนจะพวกมนุษย์ต่างดาว ที่พวกเราเห็นอาจจะเป็นเหมือนกับพวกมนุษย์ที่ถูกเลี้ยงไว้เพื่อลงมาสำรวจโลก ซึ่งเหมือนกับที่มนุษย์สร้างหุ่นยนต์สำรวจใต้น้ำ หรือพื้นดิน  แล้วยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาวก็หายไปแบบไร้ร่องรอย

     แล้วทำไมถึงตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าบนจักรวาลมีสิ่งมีชีวิตอะไรอยู่ส่วนไหนบ้าง นอกจากโลก

   พวกมนุษย์อาจจะเป็นเพียงของเล่นที่มีขายทั่วไป ถูกอัดกระป๋องอยู่โดยที่มีคนคอยแอบมองดูพวกเราอยู่ก็ได้ และเมื่อพวกเราหมดอายุขัยกระป๋องก็แตกพวกเราก็ตาย  

     หากเราสามารถหลุดออกจากวงโคจรของระบบสุริยะจักรวาลได้ อาจจะได้คำตอบก็ได้

   และมนุษย์ก็ถูกสร้างขึ้นมาให้อยู่บนโลกนี้ และออกพ้นจากระบบสุริยะจักรวาลไม่ได้ ซึ่งถ้าหลุดออกไปก็ไม่มีทางกลับมาได้อีกเลย

    นั่นอาจจะหมายถึง ถ้าเราหลุดออกไปแล้วอาจจะตายหรือไม่ก็ถูกจับไปอยู่อีกกระป๋องหนึ่ง หรือโลกอื่นก็เป็นได้นะ

     ใครคิดเห็นว่าไง บ้าง

     สติยังดีอยู่นะ เพียงแต่ลองคิดอะไรเล่นๆ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้อาจจะเป็นไปไม่ได้แบบไม่มีเหตุผลด้วยสิ