พิมพ์หน้านี้
|
ง่วงงงงง........หากาแฟสักแก้วดื่มก็คงจะพอช่วยให้ตาสว่างขึ้นมาบ้าง 'อเมซอน' ในถนนที่มีรั้วกั้นตลอดสองข้างทางแบบนี้คงจะหาร้านกาแฟยาก ทีหมายเดียวที่มีเห็นจะเป็นกาแฟ 'อเมซอน' ตรงจุดแวะพัก'มอเตอร์เวย์'ก่อนที่ข้ามสะพานแม่น้ำบางประกงไปเป็นแห่งเดียวที่จะหาได้ หวังว่าคงจะได้แวะร้านกาแฟก่อนที่จะได้แวะลงข้างทาง ในที่สุดก็มาถึงจนได้ ตอนเที่ยงๆของวันจันทร์เช่นนี้ ร้านค้าหลายร้านก็ปิดเทียบไม่ได้กับวันยุดเสาร์อาทิตย์เอาเสียเลย ร้านกาแฟก็ไม่ต่างกันมากในร้านไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว ดีเหมือนกันจะได้ไม่รอนาน หลังจากสำรวจเมนูกาแฟในกระดานดำ ซึ่งปกติก็ไม่ค่อยได้มองสักเท่าไรเพราะจะสั่งแต่โก้โก้ปั่น แต่วันนี้ขอเลื่อนชั้นไปดื่มกาแฟแต่ขอแบบที่อ่อนที่สุด ซึ่งมีหลายเมนูด้วยกัน ซึ่ง 'ลาเต้' เมนูคาเฟอีนประจำตัวก็คือตัวเลือก หลังจากที่สั่งกาแฟเสร็จแล้วก็เดินไปนั่งที่โต๊ะรอ นั่งมองน้ำตกจำลองที่ทางร้านทำไว้เพื่อสร้างบรรยากาศธรรมชาติพร้อมกับไม้เลื้อยห้อยระย้าอยู่นอกกระจกที่มีโต๊ะหลายตัวตั้งอยู่หลายตัว หลังจากเพลินอยู่กับธรรมชาติจำลองมีลูกค้ารายที่สองต่อจากเราโผล่เข้ามาเป็นชายวัยประมาณเกือบ 40 เห็นจะได้ เดินตัวปลิวเข้ามาพร้อมกับเดินไปที่เคาน์เตอร์สั่งกาแฟโดยที่ไม่มองเมนูเลย ' กาแฟเข้มข้น' แก้วหนึ่ง แล้วยืนรออยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์อยู่อย่างนั้น ไม่ถึง 1 นาทีที่ผู้ชายคนนั้นสั่งกาแฟ พนักงานสาวก็ตะโกนบอก "ลาเต้เย็นค่ะ" แล้ววางแก้กาแฟไว้ในถาด ชายคนนั้นยังไม่เอ่ยอะไรอย่างใด หยิบแก้วกาแฟถ้วยนั้นดูดไปหนึ่งอึก ไม่ทันกับที่เจ้าของกาแฟแก้วนั้นจะเอ่ยอะไรออกมาขณะที่เดินมาหันเห็นฉากนี้พอดี ครั้นจะอ้าปากพูดแต่ก็ช้าไปแล้ว พร้อมกับที่ชายคนนั้นเอ่ยวาจาถามราคา เท่าไร และพนักงานก็เก็บเงินเรียบร้อย ก่อนที่จะชี้บอกเราที่เป็นเจ้าของว่ากาแฟ(แก้วที่เพิ่งถูกฉก) ว่าได้แล้ว จะบ้าตายตอนที่ 'อีตาบ้า' คนนั้นดูดกาแฟ'ลาเต้' อ่อนโยนของเราไปแล้ว แล้วยังจะให้เราเอาแก้วนั้นอีก จึงถามไปว่าแก้ไหนไม่ทราบ พนักงานก็ตอบหน้าตาเฉยว่าแก้วนี่ไง โห............พระเจ้า!!! ไม่คิดจะเหลียวหลังกลับมารับผิดชอบ'รสเข้มข้น' ที่สั่งไว้แต่อย่างใด และไม่รู้สึกเอะใจเลยหรือไงว่าการแฟต้องใช้เวลาชงขั้นต่ำก็ต้อง 1-2 นาที ไม่ใช่ 'เซเว่น อีเลฟเว่น' หรือกาแฟที่เขาชงไว้แล้วรอเทอย่างเดียวสักหน่อย พนักงานก็ไม่รู้ว่าซื่อหรือโง่หยิบแก้วที่เพิ่งชงเสร็จมาให้เราหน้าตาเฉยเลย ทำเหมือนว่าเราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์และไม่รู้ว่าไอ้กาแฟรสเข้มข้นกับลาเต้นั่นมันห่างชั้นกันเพียงไร ถ้ากินเข้าไปมีหวังตาค้างถึงพรุ่งนี้เช้าเลย 'แล้วจะกินเข้าไปได้ยังไง' พนักงานหยิบแก้วที่วางบนถาดกลับหันหลังไปทำอะไรสักอย่าง เทกาแฟออกไปครึ่งหนึ่งเติมน้ำไม่รู้ว่าร้อนหรือเปล่าแล้วส่งกลับมาหน้าตาเฉย โห........... ทำงี้ได้ไงว่ะ ในใจก็นึกโกรธมาก กาแฟเย็นที่นำแข็งละลายเหลือในแก้วสักหนึ่งส่วนที่เหลือเป็นน้ำ ทำกันอย่างนี้ได้ยังไง แต่เราก็รับมาอย่างง่ายดาย ขณะที่กำลัง งง !! พอเดินออกมานอกร้านดูดไปอึกหนึ่งก็เกิดอาการ ฉุนกึก! คิดว่าย้อนกลับเอาไปคืน แต่ก็ไม่ทำพอออกมาได้สักพักความโกรธก็บังเกิดขึ้น แต่ก็สงบลงในที่สุดเพราะคิดว่าถ้าเราไม่เอาแก้วนั้นมาพนักงานก็ต้องออกเงินเอง แต่ก็มาคิดอีกทีก็ไม่ใช่เรื่องของเรา โอ้ย โมโหอีตาบ้าคนนั้นจัง ไม่รู้จักรับผิดชอบอะไรเลย แต่บางทีแกอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่า ลาเต้ กับกาแฟเข้มข้นของแกมันคนละรสชาติกัน เพราะแกก็ดูดหน้าตาเฉย สรุปก็คือ สมน้ำหน้าอยากกินเข้มข้นได้อ่อนโยนไป เห็นไหมว่าบาปทันตาเห็นจริงๆ คิดอย่างนี้เสียก็สบายใจขึ้น และโทรไประบายกับเพื่อน บอกว่า'ฉันโกรธ' มันก็ได้ยินว่า 'ฉันตด' ซะงั้นก็เลยขำหายโกรธไปเลย 555 |