ภาพจาก : www.klongdigital.com/webboard3/10470.html

...เป็นเจี้ยก้อมที่ได้ยินผู้ใหญ่เล่าสู่กันฟังตอนเป็นเด็ก...มาก ๆ....

จำได้ว่าชอบป้าคนที่เล่ามากกกกก...

เพราะมาทีไรจะมีเรื่องใหม่มาเล่าให้ฟังอยู่เรื่อย....

แต่ต้องแอบ ๆ ฟังเพราะผู้ใหญ่จะไม่ให้อยู่ใกล้ ๆ ....

เจี้ยก้อมส่วนมากมักจะไม่ค่อยมีชื่อเรื่อง.....

เพราะมักจะเป็นเรื่องเล่าต่อกันมา...

บางทีอาจตัด เสริม เติม แต่ง....

ตามแต่ใจของผู้เล่า...บางเรื่องจึงต้องตั้งชื่อเอาใหม่...

แบบตามใจคนเล่า...

แล้วเรื่องของเจี้ยส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องสัปโดก สัปดน....

เวลาเล่าต้องแอบลูกเล่า...

หรือเล่าในวงเหล้า...

สำหรับตัวเอง...คิดว่า...

หากไม่ได้เก็บไว้เป็นที่เป็นทาง...

เรื่องเหล่านี้อาจถูกลืมเลือนไป....

ถูกกลืนกินโดยกาลเวลา....และหายไปอย่างไร้ร่องรอย....

.....ยายแก่สัปดน....

***เอาล่ะเน้อ***

***************** 

แม่ลูกคู่หนึ่งยากจนมาก...

วันหนึ่งแม่ใช้ให้ลูกสาวไปเก็บใบมะขามมาใส่แกง...

ลูกสาวก็กลับมาพร้อมกับใบมะขามและกางเกงในใหม่ติดมือมาด้วย 1 ตัว...

ลูกสาวบอกกับแม่ว่า

ตอนน้องเก็บบ่าขาม ตุ๊เดินมาใต้ต้นบ่าขามปอดี....

เผื่อตุ๊แหงนหน้าขึ้นมาก็อฮ้องน้องลงไปเอาตังค์

แล้วบอกว่า "เอ้า....เอาไปซื้อเตี่ยวในเหียเน้อ...อี่น้อย..."

วันรุ่งขึ้น.....

ผู้เป็นแม่ก็รีบไปปีนต้นมะขามต้นเดิมอีกครั้ง

พอกลับมาถึงบ้านลูกสาวก็รีบมาขอดูกางเกงในใหม่ของแม่บ้าง

แม่ : บ่าได้อี่เฮ้ย...ตุ๊หื้อซะตางอี่แม่ไปซื้อมีดยับ....อิ.....

.....เซ้ยยยยยย....

***กำเมืองวันละกำ***

ตุ๊ : พระ

มีดยับ : กรรไกร

บ่าได้ : ไม่ได้