คิดถึงแม่

วันที่ฟ้าสีคราม

เมฆหมอกจางหาย

รอยยิ้มอิ่มเต็มใบหน้า

.....คิดถึงแม่....

อยากให้แม่มองดู

วันคืนเดือนมืด

เบื้องหน้าคือทางตัน

ไร้เพื่อน และที่พึ่งพิง

.....คิดถึงแม่....

อยากให้แม่อยู่ใกล้

วันภูเขาถล่ม

ทุกสิ่งล่มสลาย

จมดิ่งสู่ความล้มเหลว

.....คิดถึงแม่....

อยากให้แม่โอบอุ้ม

วันคืนที่บาดเจ็บ

ถูกทิ่มแทง

และลอบทำร้าย

.....คิดถึงแม่....

อยากให้แม่โอบกอด

น. สาราจิตต์

*********

บทกวีที่จับเข้าไปในใจ

ฉันค้นพบจากหนังสือเล่มเล็ก...จิ๋ว….

ตัวเล่มมีรูปดอกกุหลาบสีชมพูเป็นพื้น

มีดอกกุหลาบสีขาววางไว้ตรงกลาง

เป็นหนังสือที่เขียนโดย

ท่าน ติช นัท ฮันห์

สมณเซนผู้ทรงภาวนคุณอันล้ำลึก

ท่านถ่ายทอดสาสน์ธรรมจากใจของท่าน

ด้วยถ้อยกวีอันงดงามจับใจผู้คน

ผ่านหนังสือที่ชื่อ

A Rose For Your Pocket

มีชื่อไทยว่า….กุหลาบประดับดวงใจ

แปลโดยคนคุ้น ๆ …..

คุณรสนา  โตสิตระกูล

*******

อ่านจบแล้ว….

ฉันอยากกลับบ้านในเดี๋ยวใจ

กลับไปหาแม่…..

ความจริงเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ที่ผ่านมา

เป็นวันเกิดของแม่

ฉันได้แค่โทรไปหา….ขอให้แม่มีความสุข…..

แต่ตอนนี้ฉันอยากไปหาแม่…..

อยากบอกให้แม่รู้ว่า…..

ฉันรักแม่……เพียงใด…..

ความจริงฉันก็รักแม่…..รักพ่อ…..

แต่ไม่เคยบอกท่านเลยซักครั้งเดียว…….

วันนี้เดี๋ยวเลิกงานฉันจะเข้าไปหาแม่……

แต่…..จะบอกยังไงเนี่ย….

ว่ารักแม่….รักแม่….

คงจะเขินน่าดู…..

แต่จะลองดู…………

*********

....เจ้าลูกชาย….ตอนอยู่อนุบาล 2 ....

วันหนึ่งตอนที่กำลังจะนอน

เจ้าลูกชายก็เดินวนเวียนอยู่ที่ปลายเท้าแม่….

แลดูแปลก….แปลก….

ทันใดนั้น…….ก็กระโดดขึ้นเตียง….

สองมือประกบกันหลวม ๆ …..

ทิ่มพรวดมาที่เท้าแม่….แล้วลุกหนีในทันที...

ถามว่าทำอะไร…….ลูก…..

ครูบอกให้น้องมากราบเท้าแม่…..

วันนี้วันแม่……(เหอ)……

ฉันกอดลูกแล้วบอกว่า….

ให้ลูกเป็นเด็กดี….เชื่อฟังพ่อแม่….

เป็นเด็กดีของทุกคน….

แค่นี้แม่ก็รักลูกแล้ว….

(ฮือ…..ฮือ….ฉันลืมบอกลูกให้เรียนเก่ง ๆ ให้แม่ด้วย….ฮือ….ฮือ…)

…ฉันคิดอะไรแปลก ๆ ในใจ….

....แล้วเลยนอนไม่หลับ…….

…...แล้วเด็กที่ไม่มีแม่……

มันจะทำไงฟะ……

********

ฉันเคยมีประสบการณ์……

เพราะเพื่อนบ้านวัยใกล้กัน…….

คนเป็นพ่อต้องนั่งรถโดยสารประจำทาง...

ไปสอนหนังสือต่างอำเภอ...

ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำตาย…..ก่อนวันพ่อ….ไม่กี่วัน

พอถึงวันพ่อ….ครูก็ให้เขียนเรียงความ….

ให้กลับไปกราบพ่อ…..

….เสียงร้องไห้ของเด็ก…....

มันเสียดแทงใจฉันอย่างแรง……มาจนถึงทุกวันนี้…..

**********

อ้อ….แล้วหนังสือกุหลาบประดับดวงใจ

เอาไว้พรุ่งนี้…….

ฉันจะเล่าให้เธอฟัง……นะคนดี…..