กลับมาแล้วเจ้า...... 

หลังจากทิ้งบ้านไปหลายวัน..... 

ลาพักผ่อน....พาลูกไปเยี่ยมทวด....ต่างจังหวัด 

กลับมา....เจ้าไจ้...นายจ๋ำ....หื้อไปอบรมแถม..... 

....ไจ้ = ใช้ .... 

....จ่ำ = บังคับ....

กะลังได้แว๊บมาปัดกวาดเช็ดถูบ้านเนี่ยเจ้า......... 

เอานิทาน/เจี้ยก้อม เบา ๆ ไปอ่านเล่น ๆ ก่อนเน้อเจ้า 

*****กำตาย*****

ไอ้แก้วกับไอ่คำเป็นเปื้อนฮักกันขนาดเลยล้ะ... 

วันหนึ่งตึงสองคนก็ปากันไปหาหน่อในป่า 

(หน่อ = หน่อไม้) 

เดินไปจ้าดเมิน(นานมาก)……ก่ออิด(เหนื่อย)….

ไอ่แก้วก็ถามกำตายขึ้นมาแก้อิด(แก้เหนื่อย)...... 

"อะหยังเอ๊าะ…สูงเหลือหัว บ่กลัวก็ง่าว"

ไอ่คำกึด(คิด)อยู่จ้าดเมิน(นาน)ก่อตอบบ่ได้ 

ก่อเลยอู้กันเรื่องอื่นไปจนลืมไปเหีย….

ซักบึด…..ไอ่คำก่อกึดกำตายของไอ้แก้วได้

ก็เอ็ก(ตะโกน)ออกมา..... 

“จ้าง” ไอ่แก้วได้ยินกำ “จ้าง” 

ก็...หก….หัวหลักปักขวิด…(วิ่งหัวปักหัวปำ) 

ไอ่คำหันไอ่แก้วล่น(วิ่ง)ก็บ่ตันถามใต้ถามเหนือ….

ก็ล่นโตยก้นไอ่แก้ว..... 

ข้าวของคัวตี้ดา(เตรียม)ไว้ไปหาหน่อ….

กับข้าวกับป๋าตี้จะเอาไปกินในป่า 

เหี่ยฟะเหี่ยฟาย(ตกกระจัดกระจาย)….

เผื่อล่นมาตัน(พอวิ่งตามมาทัน)กัน….

ไอ่คำก่อถามไอ่แก้ว......

“ไอ่แก้ว….ยั้ง…ยั้ง(หยุด)……คิงล่นหาป้อคิงหยังบ่ะ….”

ไอ่แก้ว : ก็คิงว่า “จ้าง” มาบ่ไจ้กา…

ไอ่คำ : โฮะ….ก่าคิงถามฮาว่า .....

           สูงเหลือหัวบ่ากลัวก่อง่าว….

           มันก็…จ้างงงงง….น่ะก้า……

ไอ่แก้ว : (โขดก่อโขด ไค่หัวก่อไค่หัว)

             …….ฮานี้บ่าเฮ้ย…..

            ป๊ะ….ปิ๊กก่อปิ๊กบ่ะ….บ่าไปบ่าเปยมันละ….ปิ๊กบ้าน.....

ไอ่คำ : !!!